Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 241/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes mandatory penalty order for exceeding statutory fine limits under Art. 502 § 1 K.P.K.

Numero d'incarto II KK 241/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's mandatory penalty order regarding the sentencing portion due to a gross violation of the law. The Regional Court had imposed a combined fine of 500 daily units, exceeding the statutory maximum of 200 daily units or 200,000 zlotys allowed under Article 502 § 1 of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the case was remanded to the Regional Court for a new sentencing decision within the legal limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 502 § 1 k.p.k.; The upper limit of fines prescribed for mandatory penalty orders applies to both individual fines and the combined fine, and exceeding this limit constitutes a gross violation of law with significant impact on the judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory penalty order combined fine statutory maximum gross violation of law remand for retrial Code of Criminal Procedure fines calculation irregolarità finanziarie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 502 § 1 k.p.k.
wyrok nakazowy w części – co do rozstrzygnięcia o karze i zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego P.K.
Art. 535 § 5 k.p.k.
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lipca 2023 r.,‎w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 12 maja 2021 r., sygn.
Art. 521 § 1 k.p.k.
587).Kasację od tego wyroku nakazowego w trybie art. 521 § 1 k.p.k., na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny.
art. 586 k.s.h
skazanego za czyn z art. 586 k.s.h.
art. 535 § 5 k.p.k
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lipca 2023 r.,‎w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 12 maja 2021 r., sygn.
art. 521 § 1 k.p.k
587).Kasację od tego wyroku nakazowego w trybie art. 521 § 1 k.p.k., na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny.
art. 502 § 1 k.p.k
wyrok nakazowy w części – co do rozstrzygnięcia o karze i zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego P.K.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 241/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Puszkarski‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)Protokolant Klaudia Binienda w sprawie P.K. skazanego za czyn z art. 586 k.s.h. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lipca 2023 r.,‎w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 12 maja 2021 r., sygn. akt II K 361/21, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej rozstrzygnięć o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 12 maja 2021 r., sygn. akt II K 361/21, P.K. został uznany za winnego czynu z art. 586 k.s.h., za który wymierzono mu karę 300 stawek dziennych grzywny, po 20 zł każda (pkt I) oraz trzech czynów z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j.: Dz. U. 2023, poz. 120). Za każdy z tych czynów wymierzono mu kary 100 stawek dziennych grzywny, po 20 zł każda (pkt II-IV). Kary jednostkowe zostały połączone i jako karę łączną wymierzono P.K. karę 500 stawek dziennych grzywny, po 20 zł każda (pkt V).

Wyrok nakazowy zawierał także rozstrzygnięcie o kosztach procesu (pkt VI).Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 21 stycznia 2022 r., w związku z cofnięciem wniesionych od niego sprzeciwów (sprzeciwy k. 530, 541, 544, cofnięcie k. 587).Kasację od tego wyroku nakazowego w trybie art. 521 § 1 k.p.k., na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył ww. wyrok nakazowy w części – co do rozstrzygnięcia o karze i zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego P.K. w postępowaniu nakazowym za przypisany mu w punkcie I części dyspozytywnej wyroku czyn z art. 586 k.s.h. kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych oraz wymierzeniu kary łącznej grzywny w wysokości 500 stawek dziennych, w sytuacji gdy wskazany przepis dopuszcza orzeczenie kary grzywny w maksymalnej wysokości do 200 stawek dziennych albo 200.000 złotych, tj. powyżej górnej granicy określonej w tym przepisie, co odnosi się zarówno do kar jednostkowych, orzekanych za poszczególne przestępstwa, jak również do wymierzanej wyrokiem nakazowym kary łącznej”.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w powyższym zakresie wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma Prokurator Generalny, że doszło w tej sprawie do rażącego naruszenia art. 502 § 1 k.p.k., które miało istotny wpływ na treść orzeczenia. Zgodnie z tym przepisem wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200.000 złotych.

Tymczasem za czyn z art. 586 k.s.h. (pkt I.) Sąd Rejonowy wymierzył skazanemu karę grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych. Kara ta, podobnie jak orzeczona wyrokiem nakazowym kara łączna w wysokości 500 stawek dziennych grzywny (pkt V.), została wymierzona powyżej górnej granicy zakreślonej w art. 502 § 1 k.p.k.Wymierzenie kary grzywny powyżej granicy, o której mowa w art. 502 § 1 k.p.k., stanowi rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść wyroku (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 25 stycznia 2022 r., IV KK 639/21; z dnia 25 lutego 2022 r., III KK 514/21; z dnia 30 czerwca 2020 r., IV KK 158/20).

Ten wpływ uwidacznia się w tym, że skazany ponosi dolegliwość inną niż została przewidziana w ustawie, w odniesieniu do okoliczności tej sprawy – zbyt surową. Sąd Najwyższy konsekwentnie i słusznie wskazuje, że określony w art. 502 § 1 k.p.k. górny pułap grzywny dotyczy nie tylko kar jednostkowych orzekanych w takim wyroku, ale także kary łącznej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 czerwca 2021 r., I KK 71/21; z dnia 11 kwietnia 2018 r., IV KK 115/18; z dnia 29 stycznia 2014 r., IV KK 436/13).Sąd Najwyższy – zgodnie z wnioskiem zawartym w kasacji i wskazanym przez Prokuratora Generalnego zakresem zaskarżenia – uchylił wyrok nakazowy w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze co do wszystkich objętych tym wyrokiem czynów, co skutkuje także uchyleniem kary łącznej.

Prokurator Generalny określił zakres zaskarżenia jako „w części – co do rozstrzygnięcia o karze”, nie wskazując, że skarży wyrok nakazowy wyłącznie w zakresie rozstrzygnięcia o karze za czyn przypisany w jego punkcie I. Jednocześnie wnioskował o uchylenie wyroku nakazowego w „zaskarżonej części” i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Najwyższy dostrzega, że sam zarzut kasacyjny odnosi się do rozstrzygnięcia o karze za czyn przypisany w punkcie I. wyroku nakazowego oraz do rozstrzygnięcia o karze łącznej (punkt V.).

Jednak ze względów sprawiedliwościowych, w celu zapewnienia Sądowi ponownie rozpoznającemu sprawę swobody ukształtowania nie tylko kary jednostkowej za czyn zakwalifikowany z art. 586 k.s.h., ale również kary łącznej za wszystkie czyny przypisane wyrokiem nakazowym, należało uchylić zaskarżony wyrok zgodnie z wnioskiem zawartym w kasacji.Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji wyroku.(TM) [ł.n]