Supreme Court quashes lower court ruling due to judge's participation in original verdict violating recusal rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Lower Court's decision denying the defense's request to extend the deadline for submitting a request for the judgment's reasoning. The defense argued the delay was caused by the court's failure to notify the defendant, but the Supreme Court found a fatal procedural flaw: the judge who issued the contested ruling had also participated in the original verdict. Consequently, the court ruled that this judge was legally disqualified from deciding on the appeal, necessitating a remand for retrial in a properly constituted panel.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 40 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.: A judge who participated in the original verdict is disqualified from ruling on any ancillary procedural matters related to the appeal, including requests to extend deadlines for submitting requests for the judgment's reasoning, as such rulings constitute 'ruling on the appeal' under the statute.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
V KZ 7/26 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. K. skazanego za czyn z art. 291 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 maja 2026 r., zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z 11 czerwca 2025 r., sygn. akt V Ka 21/25, o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt V Ka 21/25, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. [J.J.] UZASADNIENIEPostanowieniem z 11 czerwca 2025 roku, sygn.
V Ka 21/25, Sąd Okręgowy w Łodzi nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego P. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z 3 kwietnia 2025 roku wydanego w sprawie o sygn. V Ka 21/25.Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł obrońca, zarzucając naruszenie art. 126 § 1 k.p.k. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że niedotrzymanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z przyczyn leżących wyłącznie po stronie skazanego, podczas gdy przedstawiony we wniosku stan faktyczny wskazywał na zaistnienie przyczyn niezależnych od skazanego, tj. niepoinformowanie go o wydanym wyroku przez obrońcę z urzędu oraz brak jakiegokolwiek zawiadomienia ze strony sądu o rozpoznaniu sprawy w jego nieobecności.
Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wywiedzione zażalenie doprowadziło w ramach podjętej kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nastąpiło to jednak na skutek okoliczności dostrzeżonych przez Sąd Najwyższy z urzędu, albowiem podnoszona w środku odwoławczym argumentacja nie artykułowała kluczowych okoliczności zaistniałych na przedpolu merytorycznego rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zobowiązany był bowiem z urzędu uwzględnić fakt, iż zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku zostało wydane przez sędziego, który uczestniczył w jego wydaniu.
Tymczasem art. 40 § 3 k.p.k. stanowi, że sędzia, który brał udział m. in. w wydaniu orzeczenia zaskarżonego w trybie kasacji, nie może orzekać co do tej kasacji. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i literaturze ukształtował się zaś trafny pogląd, że zawarte w art. 40 § 3 k.p.k. pojęcie „orzekania co do kasacji” odnosi się nie tylko do rozstrzygania w przedmiocie merytorycznej zasadności tego nadzwyczajnego środka odwoławczego, ale też do orzekania w kwestiach okołokasacyjnych, w tym takich, które choćby tylko „blokują” dostęp do niego.
Takim „orzekaniem co do kasacji” jest zatem również orzekanie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 29 stycznia 2014 r., IV KZ 1/14; z 17 stycznia 2017 r., II KZ 48/16; z 29 stycznia 2019 r., IV KZ 1/19; z 1 grudnia 2020 r., V KZ 63/20; z 30 października 2023 r., II KZ 55/23; z 23 grudnia 2023 r., II KZ 65/23).W niniejszej sprawie w składzie sądu, który wydał zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego zasiadał sędzia J.P., który brał udział w wydaniu przez Sąd Okręgowy w Łodzi w dniu 3 kwietnia 2025 r. wyroku w sprawie o sygn. akt V Ka 21/25.Stwierdzenie tej okoliczności przesądza więc o zaistnieniu bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 3 k.p.k. (iudex inhabilis), co obliguje Sąd Najwyższy do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi niezależnie od podniesionych w zażaleniu zarzutów i wpływu stwierdzonego uchybienia na treść orzeczenia.Procedując ponownie sąd ten rozpozna raz jeszcze wniosek obrońcy P. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn.
V Ka 21/25 w prawidłowo ukształtowanym składzie.Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.][a.ł] Adam Roch