Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 45/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of mandatory lawyer representation in civil proceedings.

Numero d'incarto IV CZ 45/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's rejection of a cassation complaint. The appellant argued that the lower court erred by rejecting the complaint without first inviting them to correct formal defects, citing a Constitutional Tribunal ruling. The court held that the mandatory requirement for lawyer representation in Supreme Court proceedings is a substantive bar to admissibility, not a correctable formal defect, rendering the appeal inadmissible regardless of the appellant's lack of knowledge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation complaint filed without mandatory lawyer representation is inadmissible as a defect of another kind and cannot be cured by invitation to remedy.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation inadmissibility of appeal Supreme Court procedure correctable formal defect adwokat przymusowy

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
na tej podstawie, że została ona przez skarżącego wniesiona osobiście, a zatem z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego przewidzianego art. 871 k.p.c., co oznacza, że jest środkiem niedopuszczalnym „z innych przyczyn”, o których mowa w art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
871 k.p.c., co oznacza, że jest środkiem niedopuszczalnym „z innych przyczyn”, o których mowa w art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu uczestnik zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 39814 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c.Poza zakresem rozstrzygnięcia należy zauważyć, że Sąd nie rozpoznał wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów postępowania kasacyjnego oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu „do prowadzenia sprawy przed Sądem Najwyższym”.
art. 871 k.p.c
na tej podstawie, że została ona przez skarżącego wniesiona osobiście, a zatem z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego przewidzianego art. 871 k.p.c., co oznacza, że jest środkiem niedopuszczalnym „z innych przyczyn”, o których mowa w art.
art. 3986 § 2 k.p.c
871 k.p.c., co oznacza, że jest środkiem niedopuszczalnym „z innych przyczyn”, o których mowa w art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu uczestnik zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art.
art. 871 § 1 k.p.c
Skarżący podniósł również, iż wskazany przepis został wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego uznany za niekonstytucyjny w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie skargi bez wezwania do usunięcia jej braków.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 2 Konstytucji
3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu uczestnik zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art.
art. 39814 k.p.c
z art. 39814 k.p.c.Poza zakresem rozstrzygnięcia należy zauważyć, że Sąd nie rozpoznał wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów postępowania kasacyjnego oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu „do prowadzenia sprawy przed Sądem Najwyższym”.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 45/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jan Górowski‎SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku Z. R.‎przy uczestnictwie Z. G., M. K., J. G., W. G. i […] Z. […] z siedzibą w N.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2017 r.,‎zażalenia uczestnika postępowania Z. G.na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.‎z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt I WSC […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika Z. G. na tej podstawie, że została ona przez skarżącego wniesiona osobiście, a zatem z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego przewidzianego art. 871 k.p.c., co oznacza, że jest środkiem niedopuszczalnym „z innych przyczyn”, o których mowa w art. 3986 § 2 k.p.c.W zażaleniu uczestnik zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia jej braków; twierdził też, że nie wiedział o przymusie adwokacko-radcowskim obowiązującym przy sporządzaniu skargi.

Skarżący podniósł również, iż wskazany przepis został wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego uznany za niekonstytucyjny w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie skargi bez wezwania do usunięcia jej braków.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to nie dotyczy osób wymienionych w § 2 tego artykułu, do kręgu których skarżący się nie zalicza. Skarga wniesiona bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, a zatem przez osobę nieposiadającą zdolności postulacyjnej, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna „z innych przyczyn”, o których mowa w art. 3986 § 2 k.p.c. Uchybienie to nie stanowi usuwalnego formalnego braku skargi, nie ma zatem podstaw, aby wzywać skarżącego do jego naprawienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77, z dnia 25 marca 2004 r., II CZ 19/04, niepubl. i z dnia 17 stycznia 2017 r., IV CZ 131/16, niepubl.).

Przyczyny niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego pozostają bez wpływu na ocenę skargi jako niedopuszczalnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., IV CZ 116/06, niepubl. i z dnia 7 kwietnia 2011 r., IV CZ 6/11, niepubl.). Z tego względu tylko ubocznie należy zauważyć, że z protokołu rozprawy z dnia 25 maja 2016 r. wynika, iż powód został pouczony przez Sąd o wymaganiach dotyczących wniesienia skargi, w tym o przymusie adwokacko-radcowskim. Niezasadnie skarżący w zażaleniu zakwestionował odrzucenie skargi bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia jej braku, błędnie powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07 (OTK-A 2008, nr 6, poz. 101).

W wyroku tym Trybunał stwierdził, że art. 3986 § 2 i 3 w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. W uzasadnieniu Trybunał wskazał, że wyrok ten ma charakter zakresowy i oznacza wyeliminowanie z obrotu prawnego niekonstytucyjnej normy, mieszczącej się w ramach art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., nakazującej sądowi drugiej instancji i Sądowi Najwyższemu odrzucenie kasacji bez wezwania do uzupełnienia braku, polegającego na braku sformułowania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej (kasacji) do rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Orzeczenie Trybunału dotyczy wyłącznie tego braku skargi. Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.Poza zakresem rozstrzygnięcia należy zauważyć, że Sąd nie rozpoznał wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów postępowania kasacyjnego oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu „do prowadzenia sprawy przed Sądem Najwyższym”. jw