Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite specific violated law and prove damage under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal against a final judgment ordering the invalidation of an enforcement title. The plaintiff failed to explicitly cite the specific legal provision violated by the lower court's decision, merely listing general grounds without identifying the exact article. Furthermore, the court found the plaintiff did not substantiate the required proof of damage caused by the alleged legal error, as claimed costs were merely procedural expenses rather than compensable harm. Consequently, the appeal was dismissed under Article 4248 of the Civil Procedure Code, and the plaintiff was ordered to bear the costs of the proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3, 4 k.p.c.; A cassation appeal must explicitly cite the specific legal provision violated and provide concrete evidence of damage caused by the contested judgment, as mere listing of grounds or claiming procedural costs does not satisfy these statutory requirements.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 41/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L.z dnia 6 maja 2011 r., w sprawie z powództwa W. K.przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu w B. Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w B.o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2013 r., 1) odrzuca skargę;
2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 317 (trzysta siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym;
3) odmawia przyznania adw. J. H. wynagrodzenia od Skarbu Państwa za pomoc prawną udzieloną z urzędu powodowi w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Powód W. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 6 maja 2011 r. (sygn. akt II Ca …/11), którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 20 stycznia 2011 r. (sygn. akt I C …/10) w sprawie o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego - wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 7 września 2005 r., wydanego w sprawie I C …/05, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności w dniu 18 października 2006 r. oraz w dniu 28 marca 2007 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia powinna spełniać sformalizowane warunki określone w art. 4245 k.p.c., w tym wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3) oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4).
Podkreślić należy, iż skarga oprócz przytoczenia podstaw, o których mowa w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., oraz ich uzasadnienia powinna wyraźnie wskazywać przepis prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny. Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącą przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia zatem jednocześnie wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, z dnia 24 lipca 2008 r., I CNP 51/08, z dnia 29 czerwca 2012 r., IV CNP 18/12 oraz z dnia 7 sierpnia 2013 r., II CNP 32/13 - niepubl.).
Podstaw skargi nie można bowiem utożsamiać z przepisami prawa, z którymi niezgodne jest zaskarżone skargą orzeczenie. Nie spełnia tego wymagania wniesiona skarga. Wprawdzie w części skargi zatytułowanej: „Uzasadnienie” znajduje się „pkt I. Niezgodność z prawem”, jednakże w istocie zawiera on uzasadnienie wskazanych wcześniej podstaw kasacyjnych, tj. art. 840 § 1 pkt 3 k.p.c. i art. 840 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, z dodatkowym przepisem art. 787 k.p.c., wyjaśniając na czym – zdaniem skarżącego - polegały naruszenia przepisów wskazanych w podstawach skargi.
Dodatkowo w tej jednostce redakcyjnej zawarto wniosek o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego ze stosownym pytaniem prawnym. Zarówno w tej jednostce redakcyjnej skargi, jak w pozostałej jej części nie wskazano jednak jednoznacznie, z którym bądź którymi przepisami prawa jest niezgodne zaskarżone skargą orzeczenie. Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego samodzielne ustalanie na podstawie analizy wskazanych podstaw skargi i ich uzasadnienia, z jakimi przepisami prawa jest niezgodne orzeczenie zaskarżone skargą.Poza tym skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Wprawdzie i w tym przypadku w skardze znajduje się punkt, w którym skarżący wskazał, że doznał szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego skargą orzeczenia, jednakże nie określił ani jej wysokości, ani twierdzenia tego nie uprawdopodobnił.
Po pierwsze, z tej przyczyny, że do szkody zaliczył poniesienie opłat w związku z wniesioną skargą. Tymczasem nawet poniesione koszty postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem zaskarżonym skargą nie są zaliczane do szkody uzasadniającej wniesienie skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, z dnia 16 maja 2012 r., II CNP 6/12, z dnia 31 października 2013 r., IV CNP 34/13 - niepubl.). Tym bardziej dotyczy to kosztów sądowych poniesionych w związku z wniesioną skargą na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia.
Nie stanowią bowiem one szkody wyrządzonej wydaniem zaskarżonego skargą orzeczenia, lecz uszczerbek majątkowy spowodowany wniesieniem skargi, który podlega rozliczeniu jako składnik kosztów w postępowaniu wywołanym skargą według odrębnych zasad przewidzianych w przepisach procesowych. Ponadto skarżący powołał się na szkodę spowodowaną przeprowadzeniem postępowania egzekucyjnego skierowanego do majątku skarżącego na podstawie kwestionowanego przez niego tytułu wykonawczego. Twierdzenia tego jednak w żaden sposób nie uprawdopodobnił.
Tymczasem uprawdopodobnienie szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. oznacza przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego, wskazującego na to, iż szkoda została istotnie wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, rodzaj i rozmiar, a także związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 października 2007 r., II CNP 147/07, niepubl., z dnia 25 stycznia 2008 r., I CNP 117/07, niepubl., z dnia 24 października 2007 r., I CNP 67/07, niepubl., z dnia 15 listopada 2007 r., I CNP 76/07, niepubl.).Skarga dotknięta wskazanymi wyżej brakami podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. bez możliwości konwalidacji dostrzeżonych uchybień.
O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821, art. 42412 k.p.c. oraz przepisów § 12 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Ze względu na to, że skarga została odrzucona z powodu stwierdzonych wcześniej braków podlegał oddaleniu wniosek pełnomocnika powoda o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, skoro udzielona pomoc prawna nie odpowiadała zasadom wymaganym od profesjonalnych pełnomocników procesowych. jw