Supreme Court dismisses appeal for failure to request reasoning, citing procedural inadmissibility under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Social Security Office's appeal against the appellate court's rejection of its cassation complaint. The appellant argued that the lower court erred by rejecting the complaint due to a missing value declaration, which was later provided. However, the court ruled that without a formal request for the reasoning of the rejected decision, the appeal is procedurally inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 357 § 21 k.p.c.; Art. 394 § 3 in conjunction with Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal filed within the statutory period after receiving a reasoned decision is inadmissible if the party has not filed a request for the preparation and service of the reasoning.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UZ 32/21 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik (przewodniczący)SSN Bohdan Bieniek (sprawozdawca)SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania M. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (…) Oddziału w W. o ustalenie kapitału początkowego i wysokość emerytury,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 2 marca 2022 r.,zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt III WSC (…), odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…), postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r., odrzucił skargę kasacyjną organu rentowego w sprawie z odwołania M. P. od decyzji ustalającej kapitał początkowy i wysokość emerytury, ponieważ pozwany nie uzupełnił braków skargi kasacyjnej.Postanowienie Sądu Apelacyjnego zaskarżył zażaleniem pełnomocnik organu rentowego, wskazując na naruszenie: art. 359, 3981 § 1, 3982 § 1, 3984 § 1-3 oraz 3986 § 1-2 k.p.c. W jego ocenie, organ rentowy – na wezwanie Sądu Apelacyjnego do uzupełnienia skargi kasacyjnej przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia- udzielił prawidłowego wyjaśnienia, że wartość wynosi 42.824,15 zł (wysokość rekompensaty doliczonej do kapitału początkowego). Po przeliczeniu różnica między dotychczasową wysokością emerytury, a nową kwotą emerytury wynosi 15.564,48 zł (12 x 1.297,04 zł). Z kolei skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, a jej odrzucenie może nastąpić tylko z powodu takich braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W analizowanej sprawie jawi się kilka fundamentalnych zagadnień, jakie mogą wyłonić się podczas postępowania związanego z formalną kontrolą treści skargi kasacyjnej. W związku z tym należy przypomnieć, że Sąd drugiej instancji wezwał organ rentowy do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, bowiem ona nie wskazywała wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin do wykonania tej czynności - na wniosek organu rentowego – był wydłużany (konieczność analizy akt emerytalnych odwołującego). Zdaniem Sądu Apelacyjnego, niewykonanie w zakreślonym terminie nałożonego obowiązku upoważnia do odrzucenia skargi kasacyjnej.
W sprawie taka czynność miała miejsce na posiedzeniu niejawnym. W konsekwencji Sąd drugiej instancji doręczył odpis postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym bez uzasadnienia, co wynika wprost ze zmian wprowadzonych do k.p.c. ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 1469), zwłaszcza dodania do procedury cywilnej art. 357 § 21 k.p.c. Nowa regulacja wpisuje się w szerszą grupę wprowadzonych przez ustawę nowelizującą zmian, których celem było wyłączenie możliwości wnoszenia środków odwoławczych wprost, tj. bez uprzedniego wniosku o uzasadnienie.Przedmiotowa kwestia została wyjaśniona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2021 r., III CZP 59/20, OSNC 2022 nr 2, poz. 13, zgodnie z którą zażalenie wniesione w terminie tygodniowym od dnia doręczenia odpisu postanowienia z uzasadnieniem, mimo niezgłoszenia wniosku, o którym mowa w art. 357 § 21 k.p.c., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W konsekwencji aktualnie - o ile nie ma zastosowania art. 394 § 2 zd. drugie k.p.c. - zażalenie niepoprzedzone złożonym skutecznie wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia postanowienia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne „z innych przyczyn” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2020 r., II CZ 53/20, LEX nr 3104808; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2021 r., III CZP 26/20, OSNC 2021 nr 11, poz. 71).Z akt sprawy nie wynika, by skarżący złożył wniosek o uzasadnienie zaskarżonego postanowienia (art. 357 k.p.c.), zaś jego ewentualna wykładnia (pismo zostało złożone przez profesjonalnego pełnomocnika) nie pozwala na przyjęcie, że zawierało w sobie także wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
Nadto, orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że zażalenie wniesione w terminie tygodniowym od dnia doręczenia odpisu postanowienia z uzasadnieniem, mimo niezgłoszenia wniosku, o którym mowa w art. 357 § 21 k.p.c., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (zob. postanowienie z dnia 16 września 2021 r., II CZ 32/21, LEX nr 3290638).W końcu należy także skarżącemu przypomnieć, że powołanie się na art. 359 k.p.c. nie czyni zażalenia zasadnym, bowiem prawomocne postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie może być uchylone przez ten sąd na podstawie art. 359 § 1 k.p.c., nawet jeżeli jest błędne (por. odpowiednio postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2016 r., I CZ 129/15, LEX nr 2015123).
Po wtóre, o ile brak określenia wartości przedmiotu zaskarżenia może nie sprzeciwiać się nadaniu biegu apelacji (bowiem opłata ani koszty zastępstwa procesowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie są uzależnione od wartości przedmiotu sporu), o tyle w postępowaniu kasacyjnym – bardziej sformalizowanym niż postępowanie apelacyjne – dana wartość może stanowić o dopuszczalności skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.) i tak było w sprawie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł z mocy art. 3941 § 3 w zw. z art. 3986 § 3 k.p.c.