Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CZ 129/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee, ruling district court erred in dismissing appeal due to non-payment.

Numero d'incarto I CZ 129/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's decision to reject the appeal due to unpaid fees. The District Court had previously rejected the appeal for non-payment, but upon re-examination, the Regional Court revoked that decision and remanded the case to the District Court for substantive review. The Supreme Court held that the District Court was bound by its final decision to reject the appeal and could only revoke it upon a successful appeal, which the applicant did not file.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 359 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; A decision rejecting an appeal is a final procedural decision binding the court, which may only be revoked upon a successful appeal filed by the party.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural binding force final decision appeal rejection court jurisdiction procedural error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 359 § 1 k.p.c.
391 § 1 k.p.c., podnosząc, że Sąd Rejonowy naruszył art. 359 § 1 k.p.c., stąd postępowanie apelacyjne podlegało umorzeniu.
Art. 365 § 1 k.p.c.
Postanowienie o odrzuceniu apelacji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, tak więc Sąd Rejonowy 3 pozostawał nim związany zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. (por.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 roku, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie apelacyjne na podstawie art. 355 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
355 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., podnosząc, że Sąd Rejonowy naruszył art.
Art. 373 k.p.c.
oraz art. 373 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Art. 394 § 3 k.p.c.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 398 § 1 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c
359 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
355 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., podnosząc, że Sąd Rejonowy naruszył art.
art. 359 § 1 k.p.c
391 § 1 k.p.c., podnosząc, że Sąd Rejonowy naruszył art. 359 § 1 k.p.c., stąd postępowanie apelacyjne podlegało umorzeniu.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CZ 129/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) w sprawie z wniosku L. K. przy uczestnictwie A. F. o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, w przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2016 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 lipca 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 maja 2014 roku Sąd Rejonowy oddalił wniosek L. K. o orzeczenie wobec uczestnika postępowania A. F. zakazu prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 373 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku – Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.). W ramach kontroli wstępnej apelacji wniesionej przez wnioskodawcę, przewodniczący w sądzie pierwszej instancji wezwał jego pełnomocnika do uiszczenia opłaty od apelacji. Po stwierdzeniu, że opłata ta nie wpłynęła w zakreślonym terminie, Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 16 października 2014 roku, doręczonym pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 21 października 2012 roku, odrzucił apelację jako nieopłaconą.

Postanowienie to uprawomocniło się wobec nie wniesienia zażalenia przez wnioskodawcę. Na skutek pisma pełnomocnika wnioskodawcy z dnia 12 grudnia 2014 roku o reasumpcję postanowienia o odrzuceniu apelacji, wskazującego, że została ona prawidłowo opłacona, Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 roku, wydanym na podstawie art. 359 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 376 ust. 1 p.u.n., uchylił swoje prawomocne postanowienie z dnia 16 października 2014 roku o odrzuceniu apelacji i przekazał ją do Sądu Okręgowego celem merytorycznego rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 roku, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie apelacyjne na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., podnosząc, że Sąd Rejonowy naruszył art. 359 § 1 k.p.c., stąd postępowanie apelacyjne podlegało umorzeniu. W zażaleniu wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 373 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie ulega wątpliwości, że Sąd Rejonowy uchylając postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 roku swoje wcześniejsze prawomocne postanowienie z dnia 16 października 2014 roku o odrzuceniu apelacji, naruszył art. 359 § 1 k.p.c. stanowiący, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowienie o odrzuceniu apelacji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, tak więc Sąd Rejonowy 3 pozostawał nim związany zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2006 roku, III CZ 4/06, nie publ. i z dnia 21 grudnia 2000 roku, IV CKN 1804/00, nie publ.).

Mogło ono podlegać uchyleniu jedynie w wyniku uwzględnienia zażalenia, którego w rozpoznawanej sprawie wnioskodawca nie złożył. W rozpoznawanej sprawie Sąd drugiej instancji umorzył postępowanie apelacyjne na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., nie wskazując jednak jednoznacznie, z jakich przyczyn wydanie orzeczenia apelacyjnego przez ten sąd stało się niedopuszczalne lub zbędne. Tymczasem w świetle art. 373 k.p.c. konsekwencją ujemnego wyniku przeprowadzonej przez sąd drugiej instancji ponownej kontroli prawidłowości przekazanej apelacji, w tym jej niedopuszczalności, która zaistniała w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, jest postanowienie o odrzuceniu apelacji, a nie umorzeniu postępowania apelacyjnego.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.). eb