Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III USK 41/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal due to withdrawal of appeal by pension authority under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III USK 41/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the pension authority against a decision increasing the applicant's police pension. The authority had previously withdrawn the appeal and requested no costs, while the applicant had argued for a full reversal of the lower court's ruling. The court ruled that the withdrawal of the cassation appeal is a unilateral procedural act that automatically terminates the proceedings without judicial review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: The withdrawal of a cassation appeal by the appellant constitutes a procedural act that terminates the proceedings and results in the dismissal of the appeal without the need for court verification.

Parole chiave

Generato dall'IA
withdrawal of cassation appeal termination of proceedings pension dispute civil procedure code costs of proceedings riesame della rendita AI petizione d'eredità desistenza dall'azione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 39821 k.p.c.
Zgodnie z art. 39821 k.p.c. do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
Art. 391 § 2 k.p.c.
w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz postanowił o nieobciążaniu organu rentowego kosztami procesu w oparciu o art.
Art. 102 k.p.c.
oraz postanowił o nieobciążaniu organu rentowego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c. [I.T.][a.ł]‎
art. 188 Konstytucji
1 oraz art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
art. 39821 k.p.c
Zgodnie z art. 39821 k.p.c.
art. 469 k.p.c
też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
w związku z art. 391 § 2 k.p.c.
art. 102 k.p.c
oraz postanowił o nieobciążaniu organu rentowego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III USK 41/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka w sprawie z odwołania R.G.‎od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie‎o wysokość emerytury policyjnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 grudnia 2025 r.,‎wniosku organu rentowego o podjęcie zawieszonego postępowania umarza postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2022 r., VII U 294/19 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze oddalił odwołanie wnioskodawcy R.G. od decyzji z dnia 8 lipca 2017 r. Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie.Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2023 r., III AUa 542/22 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu apelacji ubezpieczonego zmienił zaskarżony wyrok w części i poprzedzającą go decyzję z dnia 8 lipca 2017 r. Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie w ten sposób, że ustalił wysokość emerytury należnej R.G. poczynając od dnia 1 października 2017 r. z pominięciem art. 15c ust.3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Po-żarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, nadto zniósł wzajemnie koszty procesu (pkt I.); w pozostałej części oddalił apelację (pkt II.); zniósł wzajemnie koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym (pkt III.).W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie:

1) art. 15c ust. 3 oraz art. 13b ustawy zaopatrzeniowej;

2) art. 8 ust. 2, art. 178 ust. 1 oraz art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

3) art. 2 w zw. z art. 32, 31 ust. 3, art. 64 ust. 1-3 w zw. z art. 15c ust. 3 ustawy emerytalnej.Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części tj. w pkt II tego wyroku i przekazanie Sądowi Apelacyjnemu w tej części - do ponownego rozpoznania, alternatywnie jeżeli Sąd Najwyższy uzna, że zaistniały ku ternu przesłanki o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt II i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie odwołania w całości oraz zasądzenie od ubezpieczonego na rzecz organu kosztów postępowania w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Postanowieniem z dnia 26 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie kasacyjne w oparciu o art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c.Pismem z dnia 30 września 2025 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 3 października 2025 r., organ rentowy wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania oraz cofnął skargę kasacyjną wnosząc o nieobciążanie strony pozwanej kosztami zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c. do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79).W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz postanowił o nieobciążaniu organu rentowego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c. [I.T.][a.ł]‎