Supreme Court dismisses cassation appeal due to withdrawal of appeal by lower court, ruling on costs allocation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal and ordered the withdrawal of the proceedings. The appellant had withdrawn the appeal from the Court of Appeal, which legally terminated the second-instance process. Consequently, the Rent Authority, which had requested cost reimbursement, was deemed not to be the winning party in the final proceedings. The court applied procedural rules regarding the withdrawal of appeals to determine the outcome and cost allocation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: Withdrawal of a cassation appeal by the appellant results in the termination of the proceedings and the allocation of costs as if the initial claim had been withdrawn.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III USK 103/25 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka w sprawie z odwołania A.D.od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieo wysokość emerytury i renty funkcjonariuszy służb mundurowych,na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniuz dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. akt III AUa 908/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 30 września 2025 r., wniosku organu rentowego z dnia 21 sierpnia 2025 r. o umorzenie postępowania 1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. oddala wniosek organu rentowego o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. [I.T.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 20 kwietnia 2022r., VII U 1813/21 Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił odwołanie A.D. od dwóch decyzji z dnia 22 czerwca 2017 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie ustalających wysokość emerytury oraz renty inwalidzkiej ubezpieczonego od dnia 1 października 2017 r. (pkt 1) oraz zasądził od odwołującego na rzecz pozwanego organu rentowego kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 2).Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2024 r., III AUa 908/22 Sąd Apelacyjny w Poznaniu zmienił w części pkt 1 zaskarżonego wyroku i poprzedzającą go decyzję z dnia 22 czerwca 2017 r. w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do ustalenia wysokości emerytury od dnia 1 października 2017 r. z pominięciem art. 15c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin tj. przyznaje odwołującemu prawo do świadczenia emerytalnego w dotychczasowej wysokości (pkt 1.); oddalił apelację w pozostałej części (pkt 2.); zmienił pkt 2 zaskarżonego wyroku i zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania (pkt 3.); zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego (pkt 4.).W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie:
a) art. 15c i art. 13b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (dalej jako „ustawa zaopatrzeniowa");
b) art. 2 w zw. z art. 32, 64 Konstytucji RP w zw. z art. 15c ustawy zaopatrzeniowej;
c) art. 13b ust. 1 pkt 4 oraz art. 13b ust. 1 pkt 5 lit. d tiret 7 ustawy zaopatrzeniowej Wobec wywiedzionych zarzutów skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, uchylenie zaskarżonego orzeczenia w pkt 1. oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do rozpoznania Sądowi drugiej instancji i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, alternatywnie jeżeli Sąd Najwyższy uzna, że zaistniały ku temu przesłanki wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w pkt 1. i zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie w całości odwołania od decyzji organu z dnia 22 czerwca 2017 r. (dot. policyjnej emerytury) oraz zasądzenie od odwołującego na rzecz organu kosztów postępowania w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną odwołujący się wniósł o wydanie przez Sąd Najwyższy postanowienia w przedmiocie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołującego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79).
Co do wniosku organu rentowego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, Sąd Najwyższy orzekł natomiast na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. stwierdzając że organ rentowy ostatecznie wydał dwie decyzje z dnia 14 sierpnia 2025 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury i renty inwalidzkiej odwołującego się, nie jest zatem stroną wygrywającą sprawę.W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz oddalił wniosek organu rentowego o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. [I.T][a.ł]