Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove procedural invalidity or obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject evidence requests. The appellant argued that the appellate court violated procedural rights by ignoring evidence and committed an obvious legal error. The court rejected these claims, ruling that evidentiary oversights do not constitute procedural invalidity and that the appellant failed to demonstrate an obvious legal violation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: Procedural invalidity due to lack of defense participation requires proof of inability to participate, while evidentiary omissions alone do not suffice; a cassation appeal is obviously justified only if it reveals a glaring legal error apparent without detailed analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 310/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa L. K. działającej przez opiekuna prawnego B. C.przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" z siedzibą w K.o ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] - w sprawie o ustalenie - oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 października 2013 r.Od wyroku Sądu drugiej instancji skarżąca wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że została pozbawiona możności obrony swych praw, przez co zachodzi nieważność postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.), oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd Apelacyjny w […] oddalił wnioski dowodowe powódki.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Nieważność postępowania z powodu pozbawienia strony możliwości obrony swych praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.) występuje wtedy, gdy z powodu wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub jego istotnej części. W orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że ewentualne uchybienia w zakresie postępowania dowodowego lub pominięcie zgłoszonych przez stronę środków dowodowych nie powoduje nieważności postępowania (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1997 r., II CKN 302/97, nie publ., z dnia 19 listopada 1997 r., I PKN 377/97, OSNAPUS 1998, nr 17, poz. 509, z dnia 12 grudnia 2000 r., II UKN 121/00, OSNAPUS 2002, nr 17, poz. 421, z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/00, nie publ., i z dnia 6 listopada 2003 r., II CK 171/02, nie publ., oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2005 r., II PK 116/05, nie publ.).Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona, skarżąca powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.
Wymaganie to jest spełnione, gdy zostanie wykazane, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).
Skarżąca takiego wywodu nie przeprowadziła, przy czym należy zwrócić uwagę, że wnioskując o dopuszczenie dowodów przed Sądem drugiej instancji, nie starała się nawet wykazać okoliczności przewidzianych w art. 381 in fine k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]