Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide specific legal argumentation under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by B. H. against a lower court ruling that rejected his appeal regarding a dispute with a private transport union. The appellant argued violations of the Self-Government Act, the Constitution, and the ECHR, but failed to meet the strict requirements for a cassation petition. The court ruled that the appeal lacked the necessary detailed legal reasoning and specific citations of conflicting case law required by the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal must contain specific legal arguments demonstrating why the lower court's decision was erroneous; failure to provide three distinct, deep legal arguments or to cite conflicting precedents results in the dismissal of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CSK 460/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła w sprawie z powództwa B. H. przeciwko Zrzeszeniu Transportu Prywatnego w Z. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2007 r., 1. odrzuca skargę kasacyjną,- 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 120 zł kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2007 r. oddalił apelację powoda B.
H. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie IC …/02 jako bezzasadną. Wyrok ten powód zaskarżył skargą kasacyjną, w której zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o samorządzie zawodowym niektórych podmiotów gospodarczych w związku z art. 87 ust. 1, art. 83, art. 8 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W ramach drugiej podstawy kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 189 k.p.c. przez błędną interpretację mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, 3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz 4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Jeżeli chodzi o wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie to dla spełnienia tej przesłanki konieczne jest wskazanie jakie zagadnienie prawne i na tle jakich przepisów występuje w sprawie oraz przedstawienie argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości odmiennych ocen prawnych lub przedstawienie rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić 3 odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na istnienie okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak w przedmiotowej, sprawie jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.
Natomiast jeżeli uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów skarżący powinien nie tylko wskazać przepis, którego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, lecz także wskazać orzeczenia sądowe, w których dokonano rozbieżnej wykładni tego przepisu we wskazanym przez skarżącego zakresie. Niewskazanie takich orzeczeń prowadzi do oceny, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został uzasadniony, a zatem nie spełnia ona kreatywnego wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., co skutkuje jej odrzucenie.
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i art. 39821 k.p.c.). jz