Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 299/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for acquisition of property due to improper evidence assessment and procedural errors.

Numero d'incarto III CSK 299/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by T. P. and J. P. against the lower court's decision to deny their claim for acquisition of property. The applicants argued that the courts erred in determining their dominion over the land and ignored witness testimony, violating their right to a fair trial. The court ruled that the cassation petition improperly focused on evidence evaluation rather than legal errors, and since the lower courts correctly applied the statute of acquisition, the appeal was rejected.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 172 k.c.: A cassation appeal is inadmissible if it merely criticizes the assessment of evidence or factual findings without demonstrating a clear legal error, as the Supreme Court reviews only questions of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisition of property cassation appeal assessment of evidence dominion over land procedural fairness risoluzione del conflitto giurisdizionale complessità della procedura declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 233 § 1 k.p.c.
Ocena dowodów jest zresztą podważana w sposób bezpośredni przez odwołanie się do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Skarżący nie wykazali zatem przesłanek oczywistej zasadności skargi kasacyjnej określonych jednolicie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (np.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 172 k.c.
postanowienia z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).W okolicznościach sprawy oraz w świetle dokonanych ustaleń zastosowanie art. 172 k.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
przez odmowę stwierdzenia zasiedzenia było prawidłowe.Z tych względów orzeczono jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 233 k.p.c
Ocena dowodów jest zresztą podważana w sposób bezpośredni przez odwołanie się do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
Ocena dowodów jest zresztą podważana w sposób bezpośredni przez odwołanie się do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.
art. 172 k.c
postanowienia z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).W okolicznościach sprawy oraz w świetle dokonanych ustaleń zastosowanie art. 172 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
przez odmowę stwierdzenia zasiedzenia było prawidłowe.Z tych względów orzeczono jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 299/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku T. P. i J. P.‎przy uczestnictwie M. P. i Wspólnoty Gruntowej "Ł." w P.o zasiedzenie nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 1 czerwca 2017 r., sygn. akt III Ca …/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki M. P. kwotę 1350 zł (tysiąc trzysta pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o zasiedzenie nieruchomości oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 27 października 2016 r.Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, m.in. przez błędne ustalenie władztwa wnioskodawców nad sporną nieruchomością, a także zignorowanie zeznań świadków przez Sądy obu instancji oraz rażące naruszenie swobodnej oceny dowodów (art. 233 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna – zarówno w zakresie uzasadnienia przyczyny kasacyjnej, jak i uzasadnieniem podstaw kasacyjnych – wbrew użytym sformułowaniem, koncentruje się na krytyce ustaleń oraz oceny dowodów, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (3983 § 3 k.p.c.).

Ocena dowodów jest zresztą podważana w sposób bezpośredni przez odwołanie się do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Skarżący nie wykazali zatem przesłanek oczywistej zasadności skargi kasacyjnej określonych jednolicie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (np. postanowienia z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).W okolicznościach sprawy oraz w świetle dokonanych ustaleń zastosowanie art. 172 k.c. przez odmowę stwierdzenia zasiedzenia było prawidłowe.Z tych względów orzeczono jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj