Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate obvious merit under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision denying the acquisition of property ownership. The applicant failed to provide a reasoned argument explaining why the appeal was obviously meritorious as required by law. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary legal foundation for further review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious merit must be substantiated with specific legal arguments; a mere assertion without explanation does not satisfy the statutory requirement for admission.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 240/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. M.przy uczestnictwie A. M., P. M., A. O., M. P., W. F., D. W. i J. W.o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 27 lutego 2017 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki A. O. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o zasiedzenie - zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 czerwca 2016 r. i oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż błędnie zastosowano prawo materialne w zakresie domniemań służących posiadaczowi, oraz pominięcie celu, któremu służy ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Wniosek skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej jest z punktu widzenia art. 3989 § 1 k.p.c. niejasny i nieprecyzyjny. Skarżący wskazał co prawda na oczywistą zasadność, ale jej w wymagany sposób nie umotywował, odwołując się do podstaw kasacyjnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., III CSK 94/07, nie publ.). Tymczasem wielokrotnie już podnoszono w judykaturze, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.
Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Poza tym skarżący nie odniósł się do konkretnie do innych przyczyn kasacyjnych przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1–3 k.p.c., lecz ogólnikowo - bez uzasadnienia - stwierdził, że „rozpoznanie skargi jest konieczne w celu zapewnienia prawidłowości i jednolitości wykładni prawa, praktyki sądowej oraz jednolitości orzecznictwa”.
Takie uzasadnienie jest oczywiście niewystarczające do podjęcia decyzji o przyjęciu skargi do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. awjw