Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 428/22 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer request, ruling strict interpretation of Art. 441 § 1 CPC requires applying Art. 48-51 first.

Numero d'incarto III CO 428/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused the request to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The lower court sought transfer because the plaintiff was a judge of the competent court, arguing this compromised public perception of impartiality under Art. 441 § 1 of the Civil Procedure Code. The Supreme Court held that this mechanism cannot override the specific rules on recusal and court unfitness found in Articles 48-51, which must be applied first to ensure objective adjudication.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 441 § 1 k.p.c.; Art. 48-51 k.p.c. The mechanism for transferring cases under Art. 441 § 1 of the Civil Procedure Code cannot be used to bypass the specific provisions on recusal and court unfitness in Articles 48-51, which must be applied first to guarantee impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code transfer of jurisdiction court unfitness recusal rules impartiality standard strict interpretation judicial neutrality

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 441 § 1 k.p.c.
48 § 1 pkt 1 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia sądu równorzędnego w trybie art. 441 § 1 k.p.c., co czym orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Art. 45 Konstytucji RP
Niewątpliwie jest to przepis, który in meritum nawiązuje do art. 45 Konstytucji RP, w którym wyrażono prawo jednostki do rozpoznania jej sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.
z art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia sądu równorzędnego w trybie art.
Art. 481 k.p.c.
stwierdzić należy, że w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 481 k.p.c. Powołanie się bowiem na okoliczność, że w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy urząd sprawuje sędzia będący jednocześnie stroną zainicjonowanego postępowania (a więc sędzia, który podlegałby wyłączeniu w oparciu o art.
Art. 48-51 k.p.c.
nie prowadzi do wyłączenia stosowania art. 48-51 k.p.c. i przepisy te powinny być stosowane w pierwszej kolejności dla zapewnienia bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd (por.
art. 441 § 1 k.p.c
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy powołał się na art. 441 § 1 k.p.c.
art. 45 Konstytucji RP
Niewątpliwie jest to przepis, który in meritum nawiązuje do art. 45 Konstytucji RP, w którym wyrażono prawo jednostki do rozpoznania jej sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
art. 441 k.p.c
Równocześnie art. 441 k.p.c.
art. 481 k.p.c
stwierdzić należy, że w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 481 k.p.c.
art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c
Powołanie się bowiem na okoliczność, że w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy urząd sprawuje sędzia będący jednocześnie stroną zainicjonowanego postępowania (a więc sędzia, który podlegałby wyłączeniu w oparciu o art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

PAGE \* MERGEFORMAT 2Sygn. akt III CO 428/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa S. P. i M. I. P.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2022 r.,‎na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy we Włocławkuakt o sygn. I C 240/22celem przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy. Postanowieniem z 22 marca 2022 r. Sąd Okręgowy we Włocławku zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy powołał się na art. 441 § 1 k.p.c. podnosząc, że na mocy tego przepisu Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem przekazującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności ze względu na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. W jego ocenie w sprawie poddanej mu do rozpoznania występują przesłanki uzasadniające jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu w oparciu art. 441 § 1 k.p.c. ponieważ powódką jest sędzia M.

P., która sprawuje urząd w tym Sądzie. W związku z tym rozpoznawanie jej sprawy przez Sąd Okręgowy we Włocławsku może kreować po stronie pozwanej przekonanie, że prowadzenie postępowania sądowego i rozstrzygnięcia wydawane w jego ramach nie będą cechowały się kryterium obiektywizmu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Artykuł 441 § 1 k.p.c. pozwala Sądowi Najwyższemu na przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.

Niewątpliwie jest to przepis, który in meritum nawiązuje do art. 45 Konstytucji RP, w którym wyrażono prawo jednostki do rozpoznania jej sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Równocześnie art. 441 k.p.c. jest przepisem szczególnym wobec określonych w art. 15-42 reguł wyznaczania sądu właściwego. W konsekwencji jego wykładnia powinna być ścisła (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2021 r., III CO 91/21, nie publ. oraz z 11 stycznia 2022 r., II PUO 27/11, nie publ.). Wymóg ścisłej wykładni art. 441 k.p.c. determinuje zaś wniosek, że przewidziany przez ten przepis mechanizm wyznaczenia przez Sąd Najwyższy sądu równorzędnego względem sądu występującego z powołaniem się na dobro wymiaru sprawiedliwości nie może mieć charakteru uprzedzającego w tym znaczeniu, że podejmowanie na jego mocy działania Sądu Najwyższego skutkujące wyznaczeniem sądu równorzędnego do rozpoznania sprawy nie mogą równocześnie prowadzić do wyłączenia stosowania albo wypaczenia ratio innych przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego rozwiązań normatywnych, które – podobnie jak art. 441 k.p.c. – są ukierunkowane na realizację wspomnianych wcześniej wartości konstytucyjnych.

Ergo art. 441 k.p.c. nie prowadzi do wyłączenia stosowania art. 48-51 k.p.c. i przepisy te powinny być stosowane w pierwszej kolejności dla zapewnienia bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 4 listopada 2021 r., IV CO 197/21, nie publ., z 28 października 2021 r., IV CO 182/21, nie publ., z 6 października 2021 r., II CO 118/21, nie publ., z 27 sierpnia 2021 r., I CO 88/21, nie publ.; z 24 czerwca I CO 74/21). Uwzględniając okoliczności przywołane przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 marca 2022 r. stwierdzić należy, że w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 481 k.p.c. Powołanie się bowiem na okoliczność, że w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy urząd sprawuje sędzia będący jednocześnie stroną zainicjonowanego postępowania (a więc sędzia, który podlegałby wyłączeniu w oparciu o art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. - iudex inhabilis) uzasadnia stanowisko, że zachodzą w sprawie przesłanki wyrażone w art. 481 k.p.c. uzasadniające wystąpienie do sądu przełożonego o wyznaczenie innego sądu równorzędnego do rozpoznania sprawy.

Jeżeli powodem w sprawie jest sędzia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, to zachodzi przyczyna niedopuszczalności dalszego prowadzenia tej sprawy przez wnioskujący sąd (curia inhabilis) i sąd przełożony wyznacza inny sąd równorzędny do rozpoznania tej sprawy na podstawie art. 481 w zw. z art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia sądu równorzędnego w trybie art. 441 § 1 k.p.c., co czym orzekł, jak w sentencji postanowienia. r.g.[ał]