Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 4/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance as eviction order is not a substantive ruling subject to such review.

Numero d'incarto III CNP 4/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the tenants' appeal challenging the final eviction order issued by the District Court. The tenants argued that the lower court's decision violated specific civil code provisions regarding eviction procedures and caused severe hardship. The Court ruled that the appeal for non-compliance with the law is only admissible against substantive judgments, not against procedural rulings like eviction orders.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241, 5192, 11481 § 3, 11511 § 3, 1215 § 3 of the Civil Procedure Code; The appeal for non-compliance with the law applies only to substantive judgments and not to procedural rulings such as eviction orders.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for non-compliance eviction order substantive judgment procedural ruling Civil Procedure Code final decision tenant rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 of the Civil Procedure Code
i wskazali, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z tymi przepisami, czego konsekwencją jest wyrządzenie szkody polegającej na poważnych utrudnieniach w zapewnieniu miejsca do codziennego życia, bo nie mają środków na zakup innego lokalu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241, art.
Art. 5192 of the Civil Procedure Code
Art. 11481 § 3 of the Civil Procedure Code
5192, art. 11481 § 3, art.
Art. 11511 § 3 of the Civil Procedure Code
11481 § 3, art. 11511 § 3 i art.
Art. 1215 § 3 of the Civil Procedure Code
11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.
Art. 4248 § 1 of the Civil Procedure Code
424 § 1 i 2 k.p.c.).Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.aj
art. 316 § 1 k.p.c
oraz art. 316 § 1 k.p.c.
art. 1215 § 3 k.p.c
11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
424 § 1 i 2 k.p.c.).Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.aj

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 4/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K. ‎przeciwko A.K., P.K., P.K., A.K. i K.K. ‎o eksmisję,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2017 r.,‎na skutek skargi A.K. i P.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II Cz (…), odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Strona pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 sierpnia 2015 r., wydanego w sprawie o eksmisję, w przedmiocie oddalenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w K. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu pozwanych od wyroku zaocznego.Pozwani zarzucili naruszenie przez niewłaściwe zastosowanie art. 14 ust. 1 i 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 ze zm.), art. 343 w zw. z 139 § 1 k.p.c., art. 217 § 1 i 2 w zw. z 227 i 258 k.p.c. oraz art. 316 § 1 k.p.c. i wskazali, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z tymi przepisami, czego konsekwencją jest wyrządzenie szkody polegającej na poważnych utrudnieniach w zapewnieniu miejsca do codziennego życia, bo nie mają środków na zakup innego lokalu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.

U. Nr 155, poz. 1037) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą.Zaskarżone przez pozwanych postanowienie nie należy do tej grupy orzeczeń.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczenia o charakterze merytorycznym (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2012 r., V CNP 42/11, nie publ., z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, nie publ., z dnia 13 marca 2014 r., II CNP 64/14, nie publ., z dnia 9 października 2013 r., II CNP 34/13, nie publ., z dnia 27 stycznia 2015 r., I CNP 23/14, nie publ., z dnia 25 listopada 2015 r., I BP 3/15, nie publ.) Od innych orzeczeń, w tym incydentalnych i o charakterze formalnym, jej wniesienie jest od dnia 25 listopada 2011 r. niedopuszczalne – odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności z prawem w postępowaniu ze skargi (art. 4241b w zw. z art. 424 § 1 i 2 k.p.c.).Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.aj