Supreme Court partially allowed insurer's appeal, striking lower court judgment for exceeding appeal scope and violating civil code limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially allowed the insurer's appeal against a lower court's judgment in a tort insurance dispute. The insured had previously settled a significant portion of the claim, but the appellate court erroneously awarded the full original amount and interest. The court ruled that the lower court violated procedural limits by deciding on matters outside the scope of the appeal and exceeded material law boundaries regarding the insured's liability.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 378 § 1 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 321 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 366 k.p.c.; Art. 822 § 2 k.c.; Art. 824 § 1 k.c.; Art. 316 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. A court cannot rule on matters outside the scope of the appeal or exceed the claim, and a second-instance judgment is bound by the finality of the first-instance judgment on the same issue.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 63/11
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi Polskiego Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa C. F. i M. F. przeciwko Polskiemu Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2012 r., 1) stwierdza, że wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 grudnia 2010 r. w części zasądzającej od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5 132,85 zł z odsetkami jest niezgodny z prawem;
2) odrzuca skargę w części pozostałej;
3) zasądza od C. F. i M. F. na rzecz Polskiego Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. kwotę 895 zł (osiemset dziewięćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego. Uzasadnienie 2 W postępowaniu przed Sądem Rejonowym powodowie C. F. i M. F. wnieśli o zasądzenie od pozwanego Polskiego Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. kwoty 6 032,07 zł z odsetkami od dnia 14 października 2008 r. i kosztami procesu tytułem odszkodowania ubezpieczeniowego będącego następstwem wypadku komunikacyjnego z dnia 3 września 2008 r., zawinionego przez kierowcę, który ubezpieczył swoja odpowiedzialność cywilną u pozwanego ubezpieczyciela.
Pozwany w odpowiedzi na pozew uznał powództwo do kwoty 5 132,85 zł, którą przekazał powodom przelewem z dnia 14 maja 2010 r. Powodowie potwierdzili wpłatę pismem z dnia 25 maja 2010 r., ograniczając powództwo do kwoty 899,22 zł. Wyrokiem z dnia 16 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej na rzecz powodów odsetki od kwoty 5 132,85 zł za okres od 14 października 2008 r. do dnia 10 maja 2010 r., oddalił powództwo w części pozostałej i orzekł o kosztach procesu. W apelacji powodowie zaskarżyli ten wyrok w części oddalającej powództwo o zapłatę 899,22 zł zarzucając, że udokumentowali szkodę komunikacyjną w wysokości podanej w pozwie.
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w G. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 6 032,07 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 14 października 2008 r. oraz orzekł o kosztach procesu za I i II instancję. Sąd odwoławczy stwierdził, że dokonana zmiana zaskarżonego wyroku wynikała z aprobaty wysokości szkody wykazanej przez powodów. Wyrok ten był prawomocny i nie podlegał zaskarżeniu. Pozwany ubezpieczyciel złożył skargę przewidzianą w art. 4241 k.p.c., wnosząc o stwierdzenie, że wyrok Sądu Okręgowego z dnia 1 grudnia 2010 r. w części zasądzającej od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5 132,85 zł z odsetkami od dnia 14 października 2008 r. oraz w części zasądzającej kwotę 3 407,94 zł tytułem kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego jest niezgodny z prawem.
Wyrok ten w części zaskarżonej rażąco narusza – zdaniem skarżącego – art. 378 k.p.c., gdyż rozstrzyga poza granice apelacji oraz art. 98 § 1 k.p.c., ponieważ nie uwzględnia faktu oddalenia powództwa w znacznej części.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący zasadnie powołał się na oczywiste i rażące naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 378 § 1 k.p.c., ponieważ przedmiotem zaskarżenia apelacyjnego było tylko oddalenie powództwa o zapłatę 899,22 zł (6 032,07 zł – 5 132,85 zł). Wiąże się to z ogólną procesową zasadą, że sąd nie może wyrokować co do przedmiotu nieobjętego żądaniem ani wyrokować ponad żądanie (art. 321 k.p.c.). Należy też podkreślić, że wyrok w kwestionowanej części rażąco naruszył inne ustawowe przepisy. Wyrok Sądu Rejonowego z dnia 16 lipca 2010 r. był już prawomocny w części rozstrzygającej o żądaniu zapłaty kwoty 5 132,85 zł z odsetkami od dnia 14 października 2008 r. do dnia 10 maja 2010 r.
W tej części, z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (art. 365 § 1 k.p.c.), Sąd II instancji był wyrokiem związany (art. 366 k.p.c.). Tylko Sąd Najwyższy ma uprawnienia do instancyjnego korygowania prawomocnych orzeczeń w zakresie wskazanym przez ustawę. Rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego było też bezzasadne według przepisów prawa materialnego, ponieważ w sposób nieuprawniony zwiększyło odpowiedzialność ubezpieczyciela poza granice szkody ubezpieczeniowej (art. 822 § 2 k.c. i 8241 § 1 k.c.). Sąd ten miał obowiązek uwzględnić stan rzeczy z chwili wyrokowania (art. 316 k.p.c.), a wiadomo, że wówczas szkoda w przeważającej części (co do 5 132,85 zł) była już zaspokojona.
Także bezterminowe zasądzenie odsetek nie uwzględniało ich zasądzenia – w oznaczonym zakresie – w wyroku Sądu Rejonowego. Z przedstawionych przyczyn należało stwierdzić, że wyrok Sądu Okręgowego z dnia 1 grudnia 2010 r. w części zasądzającej kwotę 5 132,85 zł z odsetkami jest niezgodny z prawem (art. 4241 § 1 k.p.c.). 4 Nie może być natomiast uwzględniona skarga w części dotyczącej orzeczenia o kosztach procesu. W judykaturze utrwalony jest pogląd, że koszty postępowania sądowego nie stanowią szkody w rozumieniu art. 4241 k.p.c. (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2010 r., II CNP 33/10, z dnia 10 grudnia 2010 r., III CNP 48/10, z dnia 27 maja 2011 r., IV CNP 11/11 i z dnia 18 stycznia 2012 r., IV CNP 90/11, niepubl.).
Powyższy pogląd został potwierdzony w ustawie nowelizującej z dnia 22 lipca 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie z dniem 25 września 2010 r. Aktualnie skarga z art. 4241 k.p.c. nie przysługuje od postanowień wydanych w postępowaniu procesowym (zob. art. 4241 k.p.c. po nowelizacji). Orzeczenia o kosztach procesu zapadają w formie postanowień, chociażby były zamieszczone w wyroku, dlatego skargę w tej części należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
O kosztach postępowania skargowego orzeczono zgodnie z art. 100 k.p.c., uznając że skarżącemu przysługuje zwrot wszystkich poniesionych kosztów, ponieważ nieuwzględnienie skargi nastąpiło tylko w nieznacznej części. md