Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 65/16 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed as property dispute under 10,000 PLN threshold despite civil contract arguments.

Numero d'incarto II UZ 65/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Social Security Agency's appeal against a lower court ruling that rejected its cassation complaint. The agency argued that determining contribution bases for employees working under civil contracts with their own employer should allow cassation regardless of the low monetary value involved. However, the court held that such disputes regarding contribution amounts are property rights cases subject to the 10,000 PLN threshold for cassation admissibility. Consequently, the appeal was rejected because the total claimed contributions fell significantly below this statutory limit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: In social security disputes concerning the calculation of contributions where the value is below 10,000 PLN, the cassation complaint is inadmissible as a property rights matter, even if the underlying issue involves the classification of civil contract work as employment.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation admissibility threshold property rights dispute civil contract employment Social Security Agency appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.
Art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
w kwocie 1.042 zł.W zażaleniu na to postanowienie, pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 3981 § 4 k.p.c.
Uwzględniając, że w sprawie objętej zażaleniem wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od dziesięciu tysięcy złotych, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, orzekając jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.)O kosztach rozstrzygnięto na podstawie § 6 pkt 4 oraz § 12 ust.
art. 3986 § 2 k.p.c
963 ze zm.) oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3982 k.p.c
w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.)O kosztach rozstrzygnięto na podstawie § 6 pkt 4 oraz § 12 ust.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZP 6/09
Supreme Court rules employer is social security contributor when employee performs work via third-party contract.
I UK 259/09
Supreme Court rules that nurses performing civil law contracts for their employer are social security employees.
I UK 5/12
Supreme Court dismisses appeal regarding social security contributions for civil law contract work performed by an employee. The court ruled that such income must be included in the contribution base. The court held that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration.
III UK 22/11
Social Security Court dismisses appeal; employer's request for employee's third-party income is lawful under Social Security Act.
II UK 449/13
Supreme Court dismisses appeal, ruling that employees working for one company on behalf of another constitute social security contributions. The court found the factual circumstances proved a unified economic interest between the two companies. Consequently, the Social Security Institution's claim for contributions was upheld despite procedural errors in the lower court's reasoning.
II UK 399/13
Supreme Court dismisses appeal; civil contracts with third parties do not create separate social insurance titles when work is for the employer.
II UK 279/13
Supreme Court dismisses appeal; civil contracts with third parties do not create separate mandatory social insurance titles when work is for the employer.
I PKN 43/97
Supreme Court dismisses appeal confirming one employment contract per employer rule prevents dual contracts.
II UZ 32/16
Social security appeal dismissed because the appeal subject value was under 10,000 PLN despite general admissibility rules.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 65/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Korzeniowski‎SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku D. Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom i Młodzieży […]przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych ‎z udziałem zainteresowanych: […]o ubezpieczenie społeczne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 grudnia 2016 r.,‎zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego [...]‎z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III AUa …/15, oddala zażalenie i zasądza od pozwanego organu rentowego na rzecz wnioskodawcy kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r., III AUa …/15, Sąd Apelacyjny [...] w sprawie z wniosku D. Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom i Młodzieży [...] przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi [...], przy udziale zainteresowanych […], o ubezpieczenie społeczne, odrzucił skargę kasacyjną organu rentowego jako przedmiotowo niedopuszczalną. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł, stwierdzając że rozpoznawana sprawa dotyczy wysokości składek, nie zaś objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.).

W ocenianej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota składek przypisanych na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne zainteresowanych J. L. w kwocie 3.091 zł, B. K. w kwocie 999 zł, M. K. w kwocie 109 zł i K. K. w kwocie 1.042 zł.W zażaleniu na to postanowienie, pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.) oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c. i przyjęcie, że rozpoznawana sprawa o określenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne ma charakter sprawy o prawa majątkowe, której wartość stanowi wysokość należnych od danego płatnika składek, podczas gdy sprawa taka w istocie dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, zaś ustalenie wymiaru składek jest jedynie wtórnym i następczym zabiegiem prawnym, wskazującym w okolicznościach sprawy, iż dla osoby ubezpieczonej umowa cywilnoprawna nie stanowi tytułu ubezpieczenia, a zatem skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

W ocenie pełnomocnika organu rentowego, określenie przedmiotu sprawy jako dotyczącej podstawy wymiaru składek narusza art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, według którego w sytuacjach nim objętych, powstaje pracowniczy tytuł obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym, zaś płatnikiem składek jest pracodawca zobowiązany do uwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne (za swoich pracowników), także przychodów uzyskiwanych przez nich z tytułu umów cywilnoprawnych. Takie określenie przedmiotu sporu, w ocenie skarżącego, jednoznacznie należy zakwalifikować jako ustalenie obowiązku ubezpieczenia społecznego.W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa sporządzenia i wniesienia odpowiedzi według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz w sprawach o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, natomiast w pozostałych sprawach z tego zakresu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych - art. 3982 k.p.c. W ocenie Sądu Najwyższego w składzie rozpoznającym zażalenie, niniejsza sprawa nie dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.), w pełni podzielając stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w postanowieniu z dnia 15 marca 2016 r., II UZ 57/15 (niepublikowane).

Za uzasadnieniem powołanego postanowienia, trzeba przede wszystkim zauważyć, że odwołanie w tej sprawie dotyczyło decyzji organu rentowego wydanych w stosunku do każdego z zainteresowanych na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 i art. 91 ust. 5 w związku z art. 8 ust. 2a, art. 18 ust. 1 i 1a i art. 20 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1793 ze zm.), której przedmiotem było określenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne zainteresowanych, podlegających ubezpieczeniom jako pracownicy wnioskodawcy (płatnika składek), uwzględniającej przychody uzyskane przez nich z tytułu wykonywania na rzecz pracodawcy umów cywilnoprawnych zawartych ze Spółką C.

Tak określony przedmiot sporu wynika z przyjętej w art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych konstrukcji uznania osoby wykonującej pracę na rzecz własnego pracodawcy za jego pracownika, uznając – w zgodzie z utrwalonym orzecznictwem, że zawarte w tym przepisie pojęcie pracownika jest rozszerzone, obejmując także na potrzeby ubezpieczeń społecznych, czynności wykonywane przez niego na rzecz swojego pracodawcy w ramach umowy cywilnoprawnej. Taki zleceniobiorca uznawany jest za pracownika pracodawcy, będącego płatnikiem składek (art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2009 r., II UZP 6/09, OSNP 2010 nr 3-4, poz. 46 oraz wyroki z dnia 22 lutego 2010 r., I UK 259/09, niepublikowany, z dnia 11 maja 2012 r., I UK 5/12, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 117, z dnia 18 października 2011 r., III UK 22/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 266, z dnia 18 marca 2014 r., II UK 449/13, niepublikowany i z dnia 3 kwietnia 2014 r., akt II UK 399/13, niepublikowany).

Tak więc osoba wykonującą pracę na rzecz swego pracodawcy na podstawie umów cywilnych wymienionych w art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest uznawana za pracownika (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 1997 r., I PKN 43/97, OSNAPiUS 1997 nr 24, poz. 494, z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, niepublikowany i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13, niepublikowany), zaś te umowy cywilnoprawne nie stanowią samodzielnych tytułów obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, niepublikowany i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13, niepublikowany).

Także w postanowieniu z dnia 11 sierpnia 2016 r., II UZ 32/16 (niepublikowane), Sąd Najwyższy wskazał, że w przypadku ubezpieczenia na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie występuje odrębne (samodzielne) ubezpieczenie z tytułu zatrudnienia u drugiego podmiotu, lecz tylko jedno ubezpieczenie u pierwotnie zatrudniającego. O dopuszczalności skargi kasacyjnej decydują więc ostatecznie wartości samych składek a nie kwestia objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Uwzględniając, że w sprawie objętej zażaleniem wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od dziesięciu tysięcy złotych, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, orzekając jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.)O kosztach rozstrzygnięto na podstawie § 6 pkt 4 oraz § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jednolity tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). kc