Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 45/26 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for voluntary health insurance case due to value under 10,000 PLN threshold.

Numero d'incarto II UZ 45/26
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by A.P. against a lower court decision regarding voluntary health insurance coverage. The appellant argued that the matter involved mandatory social insurance rights, but the court found the dispute concerned voluntary coverage, which is subject to a monetary threshold for cassation. Consequently, the appeal was rejected because the claimed value of 6,998.12 PLN fell below the required 10,000 PLN limit for such cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3981 § 4 k.p.c.; Cassation appeals in voluntary health insurance disputes are inadmissible if the subject value is under 10,000 PLN, unlike mandatory insurance cases where they are admissible regardless of value.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility voluntary health insurance subject value threshold social insurance law costs of proceedings valore assicurato soglia del valore litigioso spese di assicurazione malattie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3982 § 1 k.p.c.
Wartość przedmiotu zaskarżenia jest zatem niższa niż 10.000 zł., przez co wniesiona skarga kasacyjna jest zdaniem Sądu Apelacyjnego niedopuszczalna w świetle art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny podkreślił, że w protokole rozprawy apelacyjnej z dnia 4 czerwca 2025 r.
art. 3981 § 4 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.
art. 98 § 1 k.p.c.
zasądza od odwołującej się na rzecz organu rentowego 240 zł (dwieście czterdzieści) z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c.
art. 98 § 11 k.p.c.
zasądza od odwołującej się na rzecz organu rentowego 240 zł (dwieście czterdzieści) z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c. tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
art. 99 k.p.c.
i art. 99 k.p.c. rozliczył koszty postępowania zażaleniowego.
art. 98 § 11 k.p.c
zasądza od odwołującej się na rzecz organu rentowego 240 zł (dwieście czterdzieści) z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
Wartość przedmiotu zaskarżenia jest zatem niższa niż 10.000 zł., przez co wniesiona skarga kasacyjna jest zdaniem Sądu Apelacyjnego niedopuszczalna w świetle art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II UZ 45/26 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Prusinowski w sprawie z odwołania A.P.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Biłgoraju‎o podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 kwietnia 2026 r.,‎zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie‎z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt III AUa 187/25 WSC U 50/25, I. oddala zażalenie. II. zasądza od odwołującej się na rzecz organu rentowego 240 zł (dwieście czterdzieści) z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c. tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację A.P. (pkt I) oraz zasądził od niej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Biłgoraju 270 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego z odsetkami (pkt II). Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi wnioskodawczyni w dniu 8 lipca 2025 r. Następnie, w dniu 26 sierpnia 2025 r. złożona została skarga kasacyjna od powyższego wyroku, którą sporządził i wniósł w imieniu wnioskodawczyni radca prawny. Sąd wezwał pełnomocnika wnioskodawczyni do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie 2 egzemplarzy odpisu skargi kasacyjnej w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Wezwanie uznano za doręczone w dniu 15 września 2025 r. W piśmie procesowym złożonym w dniu 19 września 2025 r. pełnomocnik wnioskodawczyni jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazał kwotę 6.998,12 zł. oraz przedłożył dwa odpisy skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 30 września 2025 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną. Zauważył, że przedmiotem sporu w sprawie jest ustalenie podlegania A.P. dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 lipca 2021 r.

W ocenie Sądu Apelacyjnego objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym jest sprawą o prawa majątkowe, gdyż z decyzji o objęciu ubezpieczeniem (wyłączeniu z ubezpieczenia) wynikają bezpośrednio skutki majątkowe. Oznacza to, że w sprawach dotyczących objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona przez skarżącą w uzupełnieniu skargi kasacyjnej na kwotę 6.998,12 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia jest zatem niższa niż 10.000 zł., przez co wniesiona skarga kasacyjna jest zdaniem Sądu Apelacyjnego niedopuszczalna w świetle art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny podkreślił, że w protokole rozprawy apelacyjnej z dnia 4 czerwca 2025 r. (na którą strony nie stawiły się) zawarto błędną adnotację o dopuszczalności skargi kasacyjnej od rozstrzygnięcia zawartego w pkt.

I wyroku. Powyższa okoliczność pozostaje jednak bez wpływu na ocenę dopuszczalności wniesionej skargi.Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości przez wnioskodawczynię z uwagi na naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie i niezasadne przyjęcie, że sprawa wszczęta odwołaniem od decyzji określającej podleganie obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentownemu, wypadkowemu, chorobowemu jest sprawą o prawa majątkowe, w której dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy jest to sprawa o objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, w której skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wnioskodawczyni wniosła o zmianę postanowienia przez przycięcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył: Zażalenie nie może doprowadzić do zamierzonego skutku.W myśl art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjna przysługuje także w sprawach o odszkodowanie z tytułu wyrządzenia szkody przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem. W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że użyte w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. określenie "objęcie obowiązkiem ubezpieczenia" odnosi się do ubezpieczenia obowiązkowego, a nie dobrowolnego (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2017 r., II UZ 80/16, LEX nr 2261739; z dnia 24 października 2017 r., II UZ 69/17, LEX nr 2427171; z dnia 19 kwietnia 2018 r., II UZ 9/18, LEX nr 2549198; z dnia 11 maja 2001 r., II UZ 22/01, PPiPS 2003 nr 2, poz.

69) i w związku z tym o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawie o podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (zob. także postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 października 2021 r., II UZ 8/21, LEX nr 3723722; z dnia 18 listopada 2020 r., III UK 442/19, LEX nr 3080640 oraz z dnia 17 października 2024 r., III USKP 148/23, LEX nr 3770931). Rozpoznawana sprawa została zainicjowana decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 sierpnia 2023 r. stwierdzającą, że wnioskodawczyni jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 lipca 2021 r.

A zatem należy do kategorii spraw, w których o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona przez skarżącą w uzupełnieniu skargi kasacyjnej na kwotę 6.998,12 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zatem niższa niż 10.000 zł., tym samym wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w świetle art. 3982 § 1 k.p.c., a wydane przez Sąd Apelacyjny orzeczenie prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

Zaś na zasadzie art. 98 § 1 i § 11 k.p.c. i art. 99 k.p.c. rozliczył koszty postępowania zażaleniowego. [A.P.][a.ł]