Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 9/18 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed; voluntary sickness insurance disputes are property rights cases where value limits apply.

Numero d'incarto II UZ 9/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling that rejected her claim for voluntary sickness insurance coverage. The appellant argued that social insurance disputes allow cassation regardless of the claim's value, but the court clarified that voluntary insurance matters are property rights cases subject to a ten-thousand-zloty threshold. Consequently, the appeal was rejected because the disputed amount of 5,302 zł fell below the statutory minimum required for admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 22 k.p.c.; In property rights disputes within social insurance law, cassation is inadmissible if the claim value is under 10,000 PLN, except for mandatory insurance obligations, whereas voluntary insurance disputes are subject to this value limit.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility social insurance law voluntary sickness insurance property rights disputes claim value threshold Supreme Court ruling procedural inadmissibility esenzione dall'assicurazione malattie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Art. 22 k.p.c.
3982 § 1 zdanie 2 k.p.c., dopuszczalność skargi kasacyjnej - ustalana jest jako suma składek za sporny okres, nie więcej niż za rok (art. 22 k.p.c.).
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 3982 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 22 k.p.c
3982 § 1 zdanie 2 k.p.c., dopuszczalność skargi kasacyjnej - ustalana jest jako suma składek za sporny okres, nie więcej niż za rok (art. 22 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 9/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Korzeniowski‎SSN Zbigniew Myszka w sprawie z wniosku P.J.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.‎o dobrowolne ubezpieczenie chorobowe,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 kwietnia 2018 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…), w sprawie z wniosku P.J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w E. o dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, odrzucił - na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., skargę kasacyjną wnioskodawczyni od wyroku tego Sądu z dnia 27 lipca 2017 r., którym oddalono odwołanie wnioskodawczyni od decyzji organu rentowego z dnia 21 grudnia 2015 r., ustalającej, iż podlegała ona dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresach od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 28 lutego 2014 r., od dnia 25 kwietnia 2014 r. do dnia 22 lipca 2014 r. oraz od dnia 18 września 2015 r., a także nie podlegała dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresach od dnia 1 marca 2014 r. do dnia 24 kwietnia 2014 r. oraz od dnia 23 lipca 2014 r. do dnia 17 września 2015 r.W uzasadnieniu postanowienia Sąd drugiej instancji wskazał, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł.

W ocenie Sądu przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, a zatem sprawa ta nie zalicza się żadnej z kategorii spraw, w których skarga kasacyjna dopuszczalna jest bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Pełnomocnik wnioskodawczyni określił w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 5.302 zł. W sprawach wynikających z dobrowolnego ubezpieczenia, o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia, powołując się w tym zakresie na orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 11 maja 2001 r., II UZ 22/01, PPiPS 2003 nr 2, s. 69; oraz postanowienie z dnia 8 marca 2017 r., II UZ 80/16, LEX nr 2261739).W zażaleniu na to postanowienie, pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie prawa procesowego - art. 3982 § 1 k.p.c., poprzez uznanie, że „przedmiot sprawy poddany pod rozstrzygnięcie nie zalicza się do żadnej z kategorii spraw, w których skarga kasacyjna dopuszczalna jest bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia i że do kategorii spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego co do których skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia nie należą sprawy o objęcie obowiązkiem dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego”, oraz art. 3986 § 2 k.p.c. i odrzucenie skargi w sytuacji gdy „w ocenie ubezpieczonej sprawa o objęcie jej obowiązkiem dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego jest sprawą z zakresu objęcia jej obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a w sprawach takich dopuszczalne jest złożenie skargi kasacyjnej bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia”.

Zdaniem pełnomocnika wnioskodawczyni sprawa „o ustalenie istnienia bądź nieistnienia obowiązku ubezpieczenia, jego zakresu” dotyczy jednego rodzaju spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, którego przedmiotem jest ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego (obowiązkowego albo dobrowolnego) lub jego zakresu, z którymi należy utożsamiać pojęcia spraw o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i o podleganie ubezpieczeniom społecznym. We wszystkich sprawach o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w tym także dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Nie ulega wątpliwości, że sprawa o objęcie ubezpieczeniem społecznym (w tym o objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym) jest sprawą o prawa majątkowe, gdyż z decyzji o objęciu ubezpieczeniem (wyłączeniu z ubezpieczenia) wynikają bezpośrednio skutki majątkowe (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2007 r., I UZ 30/07; z dnia 8 stycznia 2008 r., II UZ 41/07 oraz z dnia 26 stycznia 2011 r., II UZ 40/10).

Oznacza to, że w sprawie o podleganie dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu (będącej sprawą o prawa majątkowe), wartość przedmiotu zaskarżenia - warunkująca, na podstawie art. 3982 § 1 zdanie 2 k.p.c., dopuszczalność skargi kasacyjnej - ustalana jest jako suma składek za sporny okres, nie więcej niż za rok (art. 22 k.p.c.). Za postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2003 r., II UZ 91/03 (niepublikowane) trzeba przypomnieć, że w sprawach dotyczących objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem społecznym dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem określenie przedmiotu sprawy, którego dotyczy wyłączenie zawarte w art. 3982 § 1 zdanie 2 k.p.c., odnosi się do regulacji ustawowej tego przedmiotu.

Określenie „objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego” odnosi się do definicji tego pojęcia zawartej w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm.). Ustawa ta rozróżnia obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe określone w art. 6, art. 6a ust. 1, art.6b ust. 1, 11 ust. 1 i 12 ust. 1 od dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych i rentowych, o których mowa w art. 7 oraz chorobowych określonych w art. 11 ust.

2. Jeżeli dojdzie do dobrowolnego ubezpieczenia emerytalnego, rentowego chorobowego i wypadkowego, to nie zmienia się ono w ubezpieczenie obowiązkowe. Warunki powstania dobrowolnego ubezpieczenia, jego kontynuowania i ustania uregulowane są w art. 14, który to przepis jest regulacją odrębną od zasad obowiązujących przy ubezpieczeniu obowiązkowym. Użyte w art. art. 3982 § 1 zdanie 2 k.p.c. określenie „objęcie obowiązkiem ubezpieczenia” odnosi się do ubezpieczenia obowiązkowego a nie dobrowolnego (tak również w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2017 r., II UZ 80/16 oraz z dnia 21 marca 2017 r., II UK 77/17 - niepublikowane).Mając na względzie przedmiot postępowania w tej sprawie (objęcie dobrowolnym, a nie obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym), o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.

Uwzględniając powyższe, Sąd Apelacyjny prawidłowo orzekł, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.Konkludując, Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne i na mocy art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.