Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II USKP 25/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses police pension appeal due to withdrawal of cassation complaint by the pension authority.

Numero d'incarto II USKP 25/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court terminated the cassation proceedings because the pension authority withdrew its complaint. The authority had challenged a lower court ruling that increased the applicant's police pension, but voluntarily retracted the appeal before the Supreme Court could review the merits. Consequently, the court dismissed the case and ruled that the pension authority would not bear the costs of the withdrawn proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: The withdrawal of a cassation complaint by the complaining party at any time leads to the termination of the proceedings and a ruling on costs as if the appeal had been withdrawn.

Parole chiave

Generato dall'IA
withdrawal of cassation termination of proceedings police pension benefits costs of proceedings Supreme Court jurisdiction administrative appeal procedural withdrawal revoca della rendita

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 39821 k.p.c.
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
Art. 391 § 2 k.p.c.
w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz postanowił o nieobciążaniu pozwanego kosztami procesu w oparciu o art.
art. 188 Konstytucji
z art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
art. 39821 k.p.c
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
art. 469 k.p.c
też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
w związku z art. 391 § 2 k.p.c.
art. 102 k.p.c
oraz postanowił o nieobciążaniu pozwanego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II USKP 25/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Robert Stefanicki‎SSN Agnieszka Żywicka w sprawie z odwołania M.Z.‎przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie‎o wysokość emerytury policyjnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 lipca 2025 r.,‎w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. akt III AUa 1506/22, 1. umarza postępowanie kasacyjne;

2. odstępuje od obciążania pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego skarżącego. Robert Stefanicki Renata Żywicka Agnieszka Żywicka[I.T.]

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 1 kwietnia 2022 r., XIII 1U 21492/18, Sąd Okręgowy w Warszawie zmienił decyzję z 21 lipca 2017 r. w ten sposób, że ustalił M.Z. prawo do emerytury policyjnej w wysokości określonej przed dniem 1 października 2017 r.; stwierdził, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji z 21 lipca 2017 r.; zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; oddalił wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w pozostałym zakresie.Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 listopada 2023 r., III AUa 1506/22 zmienił zaskarżony wyrok w pkt 1 w ten sposób, że zmienił w części zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia 21 lipca 2017 r. ustalając od 1 października 2017 r. wysokość emerytury M.Z. na 29,82% podstawy jej wymiaru, przy przyjęciu 0% podstawy wymiaru za każdy rok służby od 15 września 1979 r. do 31 lipca 1990 r., bez zastosowania ograniczenia do wysokości miesięcznej kwoty przeciętnej emerytury wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ogłoszonej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, oraz oddala odwołanie w pozostałej części;

2. w pozostałej części oddalił apelację Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie; oddalił apelację wnioskodawcy; koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym między stronami wzajemnie znosi.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie:

1) art. 15c ust. 3 w związku z art. 15c ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 1626);

2) art. 178 ust. 1 w zw. z art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z dnia 16 lipca 1997 r. z późn. zm.).Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w zaskarżonej części tj. w pkt 1, 2 i 4 oraz przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, alternatywnie, o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w zaskarżonej części oraz zmianę wyroku Sądu Okręgowego poprzez oddalenie w całości odwołania od decyzji z dnia 21 lipca 2017 r. i zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego kosztów procesu za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną odwołujący wniósł o wydanie przez Sąd Najwyższy postanowienia o odmowie przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, , ewentualnie, w przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej organu do rozpoznania, o oddalenie skargi kasacyjnej organu w całości i w obu przypadkach o zasądzenie od organu na rzecz odwołującego się zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrotu zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej.Pismem z dnia 9 kwietnia 2025 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego dnia 14 kwietnia 2025 r., organ rentowy cofnął skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79).W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. oraz postanowił o nieobciążaniu pozwanego kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c. (I.T.)[a.ł]