Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KZ 9/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal decision due to improper court composition under Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Numero d'incarto II KZ 9/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed its own earlier decision rejecting the defendant's request for retrial because the court was improperly composed. Although the defendant raised procedural errors regarding the first-instance court, the Supreme Court identified a fundamental defect in its own panel's formation. The court ruled that the presence of a judge nominated by the National Council of the Judiciary constituted a mandatory ground for appeal, requiring the case to be remitted for reconsideration.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 379 pkt 4 k.p.c.: A court is improperly composed if it includes a person appointed to the Supreme Court by the National Council of the Judiciary, constituting a mandatory ground for appeal that must be considered ex officio.

Parole chiave

Generato dall'IA
improper court composition National Council of the Judiciary mandatory ground for appeal ex officio review Supreme Court panel retrial request procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 maja 2025 r.,‎zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2025 r., II KO 182/24 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 3 k.p.k.
z art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę wniosku skazanego o wznowienie postępowania przekazać do ponownego rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego.
Art. 379 pkt 4 k.p.c.
albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.
Art. 87 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
Uchwała ta - stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tj.
ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 maja 2025 r.,‎zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2025 r., II KO 182/24 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
art. 379 pkt 4 k.p.c
albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KZ 9/25 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 maja 2025 r.,‎zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2025 r., II KO 182/24 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę wniosku skazanego o wznowienie postępowania przekazać do ponownego rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r., II KO 182/24, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku K. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 lutego 2021 r., II AKa 91/20, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 12 listopada 2019 r., II K 33/18 - wobec jego oczywistej bezzasadności.Skazany złożył zażalenie na to postanowienie. Kwestionując jego zasadność podniósł niewłaściwą obsadę Sądu pierwszej instancji.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Zażalenie K.

K. odniosło ten skutek, że doprowadziło do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego, jednak nie z powodów w nim wskazanych. Zaskarżone orzeczenie obarczone jest kwalifikowaną wadą, przyjmującą postać bezwzględnej przyczyny odwoławczej - zostało wydane przez sąd nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Tak określone uchybienie, jakkolwiek niewskazane w treści zażalenia, musiało zostać uwzględnione przez Sąd Najwyższy z urzędu, bez względu na kształt podniesionych zarzutów.

Zgodnie z wykładnią dokonaną w wiążącej Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA-I-4110-1/20 (OSNK 2020, z. 2, poz. 7): „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3). Uchwała ta - stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 622) - z chwilą jej podjęcia uzyskała moc zasady prawnej i wiąże każdy skład Sądu Najwyższego, dopóki Sąd Najwyższy nie odstąpi od niej w trybie określonym w art. 88 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, co nie nastąpiło. Wytyczona powyższą uchwałą linia orzecznicza, uwzględniająca również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wskazujące na systemowy charakter problemu niezależności i właściwego ukształtowania składu sądu, w składzie którego zasiadają osoby przedstawione do powołania na stanowisko sędziego Prezydentowi RP przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, znajduje odzwierciedlenie w szeregu orzeczeń Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 września 2024 r., I KZ 26/24; z dnia 5 czerwca 2024 r., IV KZ 20/24; z dnia 4 lipca 2023 r., I KZ 5/23; z dnia 22 lutego 2023 r., I KZ 69/22; z dnia 12 kwietnia 2022 r., V KZ 64/21).

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie wydał jednoosobowo Sąd Najwyższy, a członkiem składu był sędzia Marek Motuk, który uzyskał nominację na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na skutek rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa, której kształt został określony wymienioną wcześniej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. W świetle powyższego nie budzi zatem wątpliwości, że sąd tworzony z jego udziałem był nienależycie obsadzony. Zaistniała więc konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż przy jego wydaniu wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., które podlega uwzględnieniu z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [J.J.][a.ł] Jacek Błaszczyk Piotr Mirek Waldemar Płóciennik