Supreme Court dismisses retrial request claiming judge appointment violated independence standards.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the petitioner's request to initiate a retrial on the grounds that the appellate court was improperly staffed. The petitioner argued that a judge's appointment by a specific composition of the Judicial Council violated independence standards, yet the court distinguished between Supreme Court and ordinary court staffing rules. The decision held that while such appointments matter for ordinary courts, they do not automatically constitute a ground for retrial in the Supreme Court unless they cause a specific violation of judicial independence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439§1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 47 KPP UE; Art. 6 KPH; The Supreme Court is not improperly staffed merely because a judge was appointed by a specific Judicial Council composition, as this only constitutes a ground for retrial in ordinary courts if it specifically violates the standard of judicial independence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KO 214/25 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Paweł WilińskiSSN Włodzimierz Wróbel w sprawie M.J. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 16 grudnia 2025r. sygnalizacji potrzeby wznowienia postępowania z urzędu od postanowienia z dnia 11 września 2025r. Sądu Apelacyjnego w Warszawie - sygn. II AKzw 655/25 - utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 14 lipca 2025 - sygn. VIII Kow 375/25 na podstawie art. 542§3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1/ - stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, 2/ - kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa
UZASADNIENIE
Skazany M.J. wniósł o zbadanie przez Sąd Najwyższy, czy podczas rozpoznawania sprawy przed Sądem Apelacyjnym doszło do zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej wskazanej w art. 439§1 pkt 2 k.p.k., a w konsekwencji, zwrócił się o rozważenie wznowienia z urzędu postępowania w tej sprawie.Sednem wniosku jest wskazanie w jego uzasadnieniu, że sąd rozpoznający sprawę w instancji odwoławczej był nienależycie obsadzony, gdyż w jego składzie zasiadała osoba, która otrzymała nominację sędziowską na wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz.
U. z 2018r., poz. 3).Powyższa okoliczność nie jest jednak wystarczająca do wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego.Jak wynika z pkt 2 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. (…) zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3), jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).Podkreślić zatem należy, że odmiennie należy postrzegać sytuację należytej obsady sądu w zależności od tego czy sąd ten jest Sądem Najwyższym czy sądem powszechnym.
W pierwszym wypadku Sąd zawsze jest nienależycie obsadzony gdy zasiadają w jego składzie osoby powołane na wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. W drugim, ten sam fakt, zaistnienia wadliwego procesu nominacyjnego, powiązać jednak trzeba z konkretnymi okolicznościami sprawy. Bezsprzecznie wskazany przez wnioskodawcę SSA X.Y., który wydawał w tej sprawie postanowienie o utrzymaniu w mocy odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary jest Sędzią wielokrotnie poddawanym testom badającym bezstronność i niezależność, a w konsekwencji należytą obsadę sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k.
Testy te generalnie dla badanego dawały rezultat niekorzystny – vide sprawy: II KK 23/22, II KS 32/21, II KK 119/22, II KK 288/23, II KK 206/23, II KK 500/23, II KK 309/23, II KK 363/23, II KK 35/23, II KK 506/23, II KK 319/23, II KO 13/24, II KK 35/25. Decydujące jednak dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest to, że orzeczenia co do których może być prowadzone postępowanie wznowieniowe muszą mieć przymiot nie tylko prawomocności, ale też charakter ostatecznego rozstrzygnięcia danej kwestii – w przeciwnym wypadku nie ma potrzeby sięgania po środek zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym skoro sprawa może być rozstrzygnięta w trybie zwyczajnym.
Zauważyć zatem wypada, że postanowienia wydane w przedmiocie złożonego wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary nie ma nigdy charakteru ostatecznego i skazany może zawsze składać kolejne wnioski w tym przedmiocie. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do stwierdzenia, aby w omawianej sprawie zaistniały powody uzasadniające wznowienie postępowania z urzędu w trybie art. 542§3 k.p.k. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. Paweł Wiliński Jerzy Grubba Włodzimierz Wróbel[WB][a.ł]