Supreme Court dismisses appeal and request to restore deadline for costs of legal aid in cassation proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal and request to restore the deadline for filing a costs claim regarding free legal aid. The court held that such a request must be included in the cassation complaint itself, as the proceedings had already concluded at the preliminary stage. Furthermore, the appeal was inadmissible because Supreme Court rulings on cassation do not fall under the scope of appealable decisions under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3987 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 3941 k.p.c.; Art. 3942 § 1 k.p.c. The request for costs of free legal aid in cassation proceedings must be filed within the cassation complaint; appeals against Supreme Court rulings on cassation are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CSK 703/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa J.R. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi […] w S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2019 r.,na skutek zażalenia pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II CSK 703/18 i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, 1. odrzuca wniosek;
2. odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
W uchwale z dnia 16 lutego 2012 r., III CZP 1/12 (OSNC 2012, nr 10, poz. 114) Sąd Najwyższy wyjaśnił m.in., że art. 3987 § 1 - w odniesieniu do kosztów postępowania kasacyjnego - modyfikuje możliwość odpowiedniego stosowania art. 109 § 1 k.p.c. w przypadku skarg kasacyjnych rozpoznawanych na posiedzeniu niejawnym. Wynikająca z art. 3989 § 2 k.p.c. reguła, że o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy orzeka na posiedzeniu niejawnym, oznacza, iż wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym zakresie może zostać złożony skutecznie wyłącznie w skardze kasacyjnej lub odpowiedzi na ten środek zaskarżenia.
Zważywszy, że w niniejszej sprawie postępowanie kasacyjne zakończyło się na etapie przedsądu, nie jest już możliwe przywrócenie terminu do złożenia prawidłowego wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa za ten etap postępowania.Ubocznie można też zwrócić uwagę, że we wniosku o przywrócenie terminu nie przytoczono żadnych argumentów, które mogłyby uzasadniać tezę, iż jego niedochowanie nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Skoro nieprawidłowy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej został zawarty w skardze kasacyjnej, nie ma podstaw by przyjmować, że wnioskodawca pozostawał w usprawiedliwionym przekonaniu, iż wniosku takiego nie musi składać, a tym bardziej uwzględniać w nim obligatoryjnego elementu, czyli oświadczenia o nieopłaceniu kosztów przez klienta z urzędu.
Odrzuceniu, jako niedopuszczalne, podlegało również zażalenie na postanowienie z dnia 28 czerwca 2019 r., w którym Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania oraz oddalił wniosek adw. I.Z. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym wobec niezawarcia w treści wniosku wymaganego przez § 3 rozporządzenia z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 ze zm.).Stosownie do treści art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a ponadto w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna - na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone rozstrzygnięcie nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii orzeczeń. Zastosowania w sprawie nie znajduje również regulacja art. 3942 § 1 k.p.c., albowiem Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji i jako sąd drugiej instancji nie orzekał w przedmiotowej sprawie. Orzeczenia Sądu Najwyższego, jako sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, nie publ., z dnia 12 stycznia 2018 r., II CO 104/17, nie publ., z dnia 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18, nie publ., z dnia 4 kwietnia 2019 r., V CSK 345/18, nie publ. i z dnia 30 maja 2019 r., IV CSK 362/18, nie publ.).Z tych względów, na podstawie art. 171 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz k.p.c. i art. 3941 a contrario k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. asjw