Supreme Court awards full legal aid costs to defense counsel for civil rights case, correcting partial award.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court issued a supplementary ruling to award the defense counsel the full amount of legal aid costs previously denied. The counsel argued that the initial decision failed to apply regulations regarding state-funded legal aid for civil rights claims, resulting in an insufficient award. The court agreed, clarifying that the specific rates for property claims do not cover the costs of the civil rights action, thereby granting the complete reimbursement.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 5, § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej; The Supreme Court established that statutory rates for legal aid in property claims do not encompass costs for civil rights actions, necessitating the application of separate, higher rates for the latter.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 362/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa M. W.przeciwko D. G. i Ł. G.o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2019 r.,na skutek wniosku pozwanego o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższegoz dnia 6 marca 2019 r. uzupełnia sentencję postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 r. przez dodanie punktu 4 w brzmieniu: przyznaje radcy prawnemu R. R. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) także kwotę 1530 (tysiąc pięćset trzydzieści) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu D. G. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r. radca prawny R. R., pełnomocnik z urzędu pozwanego D. G., wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w pkt 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 r. W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 5 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. 2019.68) przez ich niezastosowanie i w konsekwencji zasądzenie na rzecz radcy prawnego R.
R. jedynie kwoty 270 zł, powiększonej o należny podatek od towarów i usług i tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu D. G. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postanowienia Sądu Najwyższego są ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze. Dotyczy to także postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 7 lutego 2018 r., II UO 17/17,4 kwietnia 2019 r., V CSK 345/18, 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18).Ze względu na przyjęty w piśmie z dnia 12 kwietnia 2019 r. przedmiot zaskarżenia, można jednak przyjąć, że jego autor w istocie wnosi o uzupełnienie sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 roku.
W punkcie 3 sentencji tego orzeczenia nie objęto bowiem rozstrzygnięciem całości należnych pełnomocnikowi pozwanego kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2018 r., V CSK 142/17). Sąd Najwyższy zasądził na jego rzecz tylko część należnego wynagrodzenia. Przyznał kwotę obliczoną na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 14 ust. 1 pkt 2 w związku z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Określona w tych przepisach stawka wynagrodzenia radcowskiego nie obejmuje opłaty związanej z roszczeniem majątkowym dochodzonym w sprawie o ochronę dóbr osobistych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2007 r., III CZ 12/07). Do tego roszczenia mają zastosowanie stawki przewidziane w § 8 rozporządzenia (w niniejszej sprawie stawka określona w punkcie 5). Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.aj