Supreme Court dismisses appeal on appeal costs as no appeal remedy exists under Criminal Procedure Code.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared the defense's appeal regarding appeal costs inadmissible, citing the absence of a statutory appeal remedy for such costs. Although the defense argued that Article 426 § 1 of the Criminal Procedure Code violates the Constitution, the Court distinguished this case from the Constitutional Tribunal's ruling on appeal costs in second-instance proceedings. The Court held that the Constitutional Tribunal's decision does not extend to the Supreme Court's determination of costs in cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 426 § 1 k.p.k.; Art. 78 Konstytucji RP w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: The appeal remedy for appeal costs does not apply to the Supreme Court in cassation proceedings, and the Constitutional Tribunal's ruling on the constitutionality of this provision is limited to second-instance proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KZ 55/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021r. sprawy T. K.w zakresie obciążenia kosztami postępowania kasacyjnego z powodu zażalenia obrońcy skazanego od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2021r. w sprawie V KK 478/20 p os t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania
UZASADNIENIE
Zażalenie w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne z mocy ustawy.Zgodnie z dyspozycją art. 426§1 k.p.k. od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednocześnie brak jest w Kodeksie postępowania karnego przepisu, który kreowałby takie zażalenie w odniesieniu do ustalenia kosztów w postępowaniu kasacyjnym.Obrona w swym zażaleniu odwołała się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2015r. w sprawie K 34/12 (Dz. U. z 2015r., poz. 290), w którym mianoby uznać art. 426§1 k.p.k. za niezgodny z Konstytucją RP.
Jak wynika jednak z uzasadnienia tego orzeczenia nie odnosi się ono do rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniach, w których rozpoznaje się nadzwyczajne środki zaskarżenia, w tym więc kasację. Wyrok ten zatem dotyczyć będzie orzeczeń Sądu Najwyższego tylko w tej szczególnej konfiguracji procesowej, gdy będzie on sądem odwoławczym np. rozpoznającym apelacje (od orzeczeń sądów wojskowych). W szerszym zakresie, a więc, jak w przedmiotowej sprawie, w zakresie ustalenia kosztów postępowania kasacyjnego, art. 426§1 k.p.k. nie był nawet przedmiotem wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, którego pismo zainicjowało rozpoznanie sprawy przed Trybunałem.
Jednoznacznie wskazał on bowiem, że dotyczy on: „m.in. niekasacyjnych orzeczeń sądu okręgowego oraz sądu apelacyjnego orzekających w sprawach kosztów postępowania jako sądy drugiej instancji, tzw. orzeczeń uzupełniających wydanych przez sądy odwoławcze w trybie art. 626§2 k.p.k., czy od orzeczeń sądu rejonowego działającego jako sąd odwoławczy, który rozstrzygał jako pierwszy o kosztach postępowania przy okazji rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia. Najogólniej mówiąc, chodzi o te konfiguracje procesowe, w których orzekanie o kosztach procesu karnego po raz pierwszy w danej sprawie zostało powierzone sądowi mającemu status sądu odwoławczego w perspektywie sprawy głównej”.W konsekwencji rozstrzygnięcia Trybunału Kasacyjnego stwierdzającego wszak, że:
„art. 426§1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2011r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 48, poz. 246), w zakresie, w jakim dotyczy zaskarżenia orzeczenia w przedmiocie kosztów procesu zasądzonych po raz pierwszy przez sąd odwoławczy (podkreślenie SN), jest niezgodny z art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej” nie można interpretować rozszerzająco i odnosić do dokonywanego przez Sąd Najwyższy ustalenia kosztów postępowania kasacyjnego.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.