Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to prove actual damage under Civil Procedure Code.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final ruling against the State Treasury and Veterinary Doctor. The plaintiff failed to substantiate the required proof of actual damage caused by the lower court's decision, merely citing evidence from a related case without specifying the damage's nature or amount. The court ruled that the appeal was inadmissible because the plaintiff did not meet the statutory requirement to demonstrate a causal link between the judgment and the incurred loss.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the occurrence of actual damage caused by the judgment and to prove the causal link between the judgment and the damage.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 26/08
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Antoni Górski (sprawozdawca)
SSN Marek Sychowicz
w sprawie z powództwa H. U.
przeciwko Skarbowi Państwa - (...) Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2008
r.,
skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt I C (…),
odrzuca skargę; nie obciąża powódki kosztami postępowania.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w W. Wydział l Cywilny
odrzucił pozew w sprawie z powództwa H. U. przeciwko Skarbowi Państwa - (...)
Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii. W związku z wymienionym postanowieniem
Sądu Okręgowego powódka wniosła o stwierdzenie jego niezgodności z prawem w
całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub
uchylenie orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie
jest możliwe. Ponadto w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z
naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo
praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia
wydanego przez sąd pierwszej lub drugiej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z
przysługujących im środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie
orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.
Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 424 5 § 1 k.p.c. Jednym z
nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obliguje
skarżącą do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej
rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia dowodów lub innych
środków uwiarygodniających jej twierdzenie. Niezbędne jest wskazanie związku
przyczynowego między wydaniem zaskarżonego wyroku a powstaniem szkody. Ponadto
skarżąca może powoływać się tylko na taką szkodę, która została już wyrządzona na
skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, a nie na szkodę, która może powstać dopiero
w przyszłości.
Skarga
o
stwierdzenie
niezgodności
z prawem
prawomocnego
orzeczenia nie służy bowiem zapobieganiu wyrządzeniu szkody, mogącej powstać na
skutek jego wydania, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia
będzie stanowić podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o
naprawienie szkody wyrządzonej tym orzeczeniem, (por. postanowienia SN z dnia 15
lutego 2006 r., IV CNP 7/05, LEX nr 192046; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,
OSNC 2006 r., nr 1, poz. 16; z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.; z dnia
27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CNP
102/06, niepubl.; z dnia 25 maja 2007 r., II CNP 51/07, niepubl.; z dnia 21 lipca 2008 r., l
CNP 44/08, niepubl.; z dnia 30 września 2008 r., l CNP 63/08, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej nie spełnia ww. wymagań.
Skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że „uprawdopodabniając wyrządzenie szkody
w postaci utraty korzyści wskazuję wszystkie dowody złożone w sprawie l C 702/06".
Niezależnie od lakoniczności przedstawionego wywodu należy podkreślić, że skarżąca
nie uprawdopodobniła ani rozmiaru podniesionych szkód, ani też nie wykazała jej
związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Samo wydanie niekorzystnego dla
strony rozstrzygnięcia nie może być utożsamiane z poniesieniem szkody w rozumieniu
przepisów dotyczących przedmiotowej skargi.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która
nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega
odrzuceniu a limine.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 424 8 § 1 w zw. z art. 4245 § 1
pkt 4 k.p.c.). Jednocześnie na mocy art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania powódki
kosztami postępowania skargowego.