Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 21/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against final judgment where cassation appeal was previously rejected.

Numero d'incarto V CNP 21/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a final ruling on marital property division. The plaintiff had previously filed a cassation appeal which the Supreme Court refused to accept, rendering the current procedural remedy inadmissible. The court held that an appeal against a final judgment is barred when a cassation appeal against that same judgment was already rejected.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241a § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; An appeal against a final judgment is inadmissible if a cassation appeal against that judgment was previously rejected.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal against final judgment cassation appeal rejection inadmissible remedy marital property division procedural exhaustion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241a § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241a § 1 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4241a § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie
art. 3989 k.p.c
a Sąd Najwyższy poddał ją co najmniej przedsądowi (art. 3989 k.p.c.)

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CNP 38/08
Supreme Court dismisses second-instance cassation appeal as inadmissible when first cassation appeal is rejected.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 21/12

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi U. N.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 25 maja 2010 r.,

w sprawie z wniosku S. N.

przy uczestnictwie U. N.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację

uczestniczki U. N. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 18 stycznia 2010 r. w

sprawie o podział majątku wspólnego.

W dniu 21 lipca 2010 r. uczestniczka wniosła skargę kasacyjną

od postanowienia Sądu Okręgowego, a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej

do rozpoznania postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r.

Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2010 r. uczestniczka

zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241a § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od orzeczeń

sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przez skargę kasacyjną "wniesioną" należy

rozumieć skargę "wniesioną skutecznie", tj. taką, która nie została odrzucona,

a Sąd Najwyższy poddał ją co najmniej przedsądowi (art. 3989 k.p.c.)

albo rozpoznał

po

przyjęciu

do

rozpoznania.

(por.

postanowienia

Sądu

Najwyższego z dnia 28 maja 2008 r., II CNP 38/08 niepubl.).

W związku z tym, że skarżąca wniosła uprzednio skargę kasacyjną, a Sąd

Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania, wniesiona skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c. w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c. ).