Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to obvious lack of merit and prior examination.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld its own November 14, 2019 decision refusing the defendant's request for a retrial on grounds of obvious lack of merit. The defendant argued the decision was premature and requested a defense attorney, claiming new evidence proved innocence, but the court noted these issues had already been thoroughly examined in previous retrial proceedings. The court ruled that the appeal was inadmissible because it did not introduce new circumstances and merely repeated subjective opinions already rejected by the lower instance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial is obviously unfounded when it relies on grounds already examined in prior retrial proceedings or lacks any basis in the statutory grounds for retrial, thereby precluding further review of the same arguments.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KZ 64/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie z wniosku R. B. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2019 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2019 r., IV KO 108/19 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2000 r., sygn. akt III K […], Sąd Okręgowy w K. uznał oskarżonego R. B. za winnego popełnienia przestępstw z art. 278 § 1 k.k., art. 279 § 1 k.k. i art. 224 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 7 grudnia 2000 r., sygn. akt Il AKa (…), po rozpoznaniu apelacji zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.W dniu 2 września 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego zatytułowane „wniosek”, w którym wniósł o wyznaczenie obrońcy z urzędu w postępowaniu wznowieniowym.
Zarówno w tym piśmie, jak i piśmie złożonym w dniu 14 października 2019 r., skazany zamieścił obszerne wywody, które w jego ocenie mają uzasadniać potrzebę wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 grudnia 2000 sygn. akt Il AKa (…).Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 14 listopada 2019 r., IV KO 108/19 odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Obszerne uzasadnienie środka zaskarżenia upoważnia do przyjęcia, że – w ocenie skazanego – aktualna pozostaje potrzeba wznowienia postępowania sądowego oraz wyznaczenia mu obrońcy z urzędu.
Skazany wskazał, iż decyzja Sądu Najwyższego została wydana przedwcześnie. W razie zajęcia przez Sąd Najwyższy - działający jako sąd odwoławczy innego stanowiska, wnosi o merytoryczne rozpoznanie pism z dnia 25.11.2019 r., 14.10.2019 r. oraz 2.09.2019 r. Skazany podkreślił, że jest niewinny i w jego przekonaniu „istnieje prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, że zostanie wydane orzeczenie uniewinniające”, albowiem „ujawnione okoliczności wskazują, że skazanie jest oparte o brak dostatecznych podstaw”. W przekonaniu skarżącego, w postępowaniu naruszono jego swobodę wypowiedzi, a takie działanie nie może stanowić podstawy do ferowania ocen, ustaleń i rozstrzygnięcia Sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny ma miejsce w sytuacji, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).Wydając zaskarżone postanowienie Sąd Najwyższy zasadnie odwołał się do dyspozycji art. 545 § 3 k.p.k., zasadnie przyjmując, że oczywista bezzasadność wniosku skazanego R.B. wynika z odwołania się w tym wniosku do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania.
Trafnie Sąd Najwyższy dostrzegł, iż kwestia istnienia podstaw do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 grudnia 2000 r., sygn. akt Il AKa (…), była już badana we właściwym trybie kilkukrotnie (IV KO 3/16, IV KO 23/17. IV KO 29/18, IV KO 4/19). Ponadto Sąd Najwyższy trzykrotnie wyznaczał wnioskodawcy obrońcę z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania lub poinformowania sądu o niestwierdzeniu podstaw do jej wniesienia Ostatnie zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie, poprzedzone opinią obrońcy o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, zostało wydane w dniu 10 lipca 2019 r.Okoliczności te upoważniały Sąd Najwyższy orzekający w dniu 14 listopada 2019 r. do odmowy przyjęcia tego wniosku na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., jako oczywiście bezzasadnego.
Skarżący w zażaleniu nie sformułował konkretnych zarzutów świadczących o nietrafności tego postanowienia. Nie wskazał również żadnych nowych, nierozważanych wcześniej okoliczności mogących stanowić przesłankę do wznowienia postępowania. W tych kategoriach nie mieści się wyłącznie subiektywne przekonanie strony o nietrafności skazania.Zażalenie przewidziane w art. 545 § 3 zdanie drugie k.p.k. nie jest środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania o nowe okoliczności, które nieznane były Sądowi Najwyższemu rozstrzygającemu o jego zasadności w I instancji.
Kontrola rozstrzygnięcia, na które wniesiono zażalenie, nie polega na ponownym rozpatrzeniu wniosku, lecz na sprawdzeniu, czy zasadnie, zgodnie z prawem oceniono, że wniosek o takiej, a nie innej treści powinien zostać uznany za bezzasadny w stopniu oczywistym. Możliwość podnoszenia dodatkowych argumentów dopiero na etapie postępowania odwoławczego oznaczałaby zaprzeczenie funkcji kontrolnej Sądu Najwyższego orzekającego jako sąd drugiej instancji, który byłby podmiotem ponownie oceniającym sam wniosek, a nie sposób jego rozstrzygnięcia w pierwszej instancji (zob. postanowienie SN z dnia 26 września 2018 r., IV KO 119/17).Ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego jest w pełni zasadne, jako takie należało je utrzymać w mocy.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.