Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 9/15 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal against land registry correction orders revealing buildings on property.

Numero d'incarto IV CZ 9/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland overturned the Regional Court's dismissal of a cassation appeal regarding a land registry correction. The applicant sought to reveal buildings on a property, arguing that such information affects property rights, while the lower court deemed the order merely informational and non-appealable. The Court ruled that revealing building facts can impact legal rights, making the decision subject to cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Cassation appeals are admissible against land registry decisions revealing buildings if such information affects the sphere of property rights, distinguishing them from mere informational corrections.

Parole chiave

Generato dall'IA
land registry correction cassation appeal admissibility property rights impact building revelation informational entry distinction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 k.p.c.
Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 5191 k.p.c. poprzez niewłaściwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że postanowienie o sprostowaniu wpisu w księdze wieczystej nie jest postanowieniem, na które przysługuje skarga kasacyjna.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. i art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39815 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 39815 k.p.c.
art. 5191 k.p.c
Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 5191 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 39815 k.p.c.
art. 39815 k.p.c
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 39815 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 9/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o ujawnienie w księdze wieczystej budynków,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2015 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 22 stycznia 2015 r. uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy S. Spółki z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia tego Sądu z dnia 20 października 2014 r. wydanego w sprawie o sprostowanie oznaczenia nieruchomości w dziale I-0 księgi wieczystej przez ujawnienie zmiany sposobu korzystania z nieruchomości oraz ujawnienie budynków. Postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 5 września 2014 r. oddalającego wniosek S. Spółki z o.o. z siedzibą w W. w części dotyczącej ujawnienia budynków w księdze wieczystej.W ocenie Sądu Okręgowego nie jest dopuszczalna skarga kasacyjna od postanowienia w przedmiocie wniosku o sprostowanie oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej w sposób, w jaki w niniejszej sprawie domaga się tego wnioskodawca, tj. przez ujawnienie budynków.

Sąd wskazał, że postanowienie oddalające apelację od postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie wniosku o dokonanie sprostowania oznaczenia nieruchomości w trybie art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a więc takim orzeczeniem, które, jak ujął to Sąd, kładzie kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych. Jak podkreślił Sąd Okręgowy, dział I-0 służy ujawnianiu stanu faktycznego nieruchomości, nie jest przeznaczony do wpisów praw.

Zmiany w tym dziale nie przesądzają o prawie własności.Wnioskodawca wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 stycznia 2015 r. Zaskarżył to postanowienie w całości oraz wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wszczętego zażaleniem. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 5191 k.p.c. poprzez niewłaściwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że postanowienie o sprostowaniu wpisu w księdze wieczystej nie jest postanowieniem, na które przysługuje skarga kasacyjna.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończącego postępowanie w sprawie, w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego, przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W sprawach z zakresu ksiąg wieczystych skarga kasacyjna przysługuje od orzeczeń kształtujących prawa podmiotowe związane z wpisami w księdze wieczystej. Zaskarżeniu skargą kasacyjną nie podlegają orzeczenia o zmianach w opisie nieruchomości, mające jedynie charakter informacyjny, obejmujące stan faktyczny, a więc takie, które nie mają związku ze stanem prawnym nieruchomości.Sąd Najwyższy w postanowieniach wydanych w dniu 13 listopada 2014 r. w sprawach V CZ 76/14 i V CZ 74/14 oraz w postanowieniu z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie V CZ 13/15 wyraził pogląd, że ujawnienie w księdze wieczystej faktu zabudowania nieruchomości może mieć wpływ na sferę prawną właściciela nieruchomości oraz innych osób, zarówno w sferze prawa prywatnego, jak i publicznego.

Skarga kasacyjna jest zatem dopuszczalna od orzeczeń w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej informacji o budynku znajdującym się na nieruchomości. W powołanych orzeczeniach Sądu Najwyższego zostało jednak podkreślone, że ocena dopuszczalności tego środka zaskarżenia wymaga badania w każdej sprawie skutków konkretnego wpisu dla praw podmiotowych powiązanych z księgą wieczystą. Wymienione postanowienia Sądu Najwyższego zostały wydane w postępowaniach dotyczących tych samych przedmiotowo żądań ujawnienia budynków w księgach wieczystych, wszczętych z wniosku tego samego wnioskodawcy, S. Spółki z o.o. z siedzibą w W.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 39815 k.p.c.