Supreme Court dismisses retrial request as new evidence was created after final judgment and does not meet statutory grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's request for a retrial, ruling that the alleged grounds for reopening proceedings were not substantiated. The plaintiff claimed a judge was improperly excluded and presented a new document as evidence, but the court found these arguments failed to meet the strict statutory requirements for retrial. Consequently, the appeal was rejected, and costs were allocated to the parties accordingly.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401 pkt 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A retrial request is inadmissible if the alleged grounds do not exist in reality or if the new evidence was created after the final judgment and does not reveal facts that could have changed the outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 82/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)SSN Marian KoconSSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi W. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…) w sprawie z powództwa W. P.przeciwko D. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2017 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje ze środków Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w (…)) na rzecz radcy prawnego E. J. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, 3) zasądza od W.
P. na rzecz strony pozwanej kwotę 1000 zł (tysiąc) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
W. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2016 r. (I ACa (…)) oddalającym apelację powoda W. P. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 16 września 2015 r.(V GC (…)), oddalającego jego powództwo skierowane przeciwko D. sp. z o.o. w W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego. Skarżący oparł skargę na podstawie wskazanej w art. 401 pkt 1 k.p.c., to jest na twierdzeniu, że w sprawie objętej skargą (V GC (…)) orzekała SSO w O. M. H., natomiast w innej sprawie z powództwa W.
P. od jej rozpoznania zostali wyłączeni w 2017 r. wszyscy sędziowie tego sądu. Skarżący powołał się także na podstawę wznowienia z art..403 § 2 k.p.c., podnosząc, że załączone do skargi pismo procesowe, stanowiące odpowiedź pełnomocnika D. sp. z o.o. w W. z dnia 10 kwietnia 2017 r. na zażalenie powoda na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2016 r. (I ACa (…)), jest nowym dowodem wskazującym na to, że pełnomocnik strony przeciwnej wprowadziła wymiar sprawiedliwości w błąd, a nadto doprowadziła do sytuacji, w której egzekucja przeciwko powodowi toczyła się z udziałem pozwanej Spółki z o.o., choć ta nie wykazała, aby była następcą prawnym wierzyciela (art. 788 § 1 k.p.c.).Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r.
Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę jako nieopartą na ustawowych podstawach wznowienia (art. 410 § 1 k.p.c.). W zażaleniu skarżący, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 k.p.c., art. 401 pkt 1 k.p.c., art. 403 § 2 k.p.c., art. 321 § 1 w zw. z art.361 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 414 zd.2 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie; postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że skarga o wznowienie nie jest oparta na ustawowej podstawie nie tylko wtedy, gdy przytoczona przez skarżącego podstawa nie odpowiada jednej z przewidzianych w kodeksie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia (art. 401, 4011 lub 403 k.p.c.), ale także wtedy, gdy z treści skargi i jej uzasadnienia wynika niewątpliwie, że w rzeczywistości nie wystąpiła (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 25 października 2006 r., III CZ 65/06, nie publ., z dnia 27 października 2006 r., I CZ 43/06, nie publ., z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06, nie publ., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, nie publ., z dnia 30 maja 2007 r., IV CZ 22/07, nie publ., z dnia 21 września 2007 r., V CZ 88/07, nie publ., z dnia 9 maja 2008 r., II PZ 65/07, OSNP 2009, nr 17-18, poz. 233, z dnia 13 lutego 2009 r., II CZ 97/08, nie publ., z dnia 14 maja 2009 r., I CZ 20/09, nie publ., z dnia 8 października 2009 r., II CZ 51/09, nie publ., z dnia 6 listopada 2009 r., I CZ 57/09, nie publ., z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 27/10, nie publ., z dnia 17 czerwca 2010 r., III CZ 18/10, nie publ., z dnia 5 listopada 2010 r., I CZ 107/10, nie publ., z dnia 14 kwietnia 2011 r., II UZ 10/11, nie publ., z dnia 18 kwietnia 2011 r., III UZ 6/11, nie publ., z dnia 25 maja 2012 r., I CZ 35/12, nie publ., z dnia 10 października 2012 r., I CZ 104/12, nie publ., z dnia 29 listopada 2012 r., II CZ 132/12, nie publ. i z dnia 28 lutego 2014 r., IV CZ 126/13, nie publ.).Z uzasadnienia skargi W.
P. jednoznacznie wynika brak ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Art. 401 pkt 1 k.p.c. dotyczy sytuacji, w której w sprawie prawomocnie zakończonej orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a do tej kategorii osób z cała pewnością nie zalicza się sędzia M. H., skoro nawet skarżący nie wskazał okoliczności za tym przemawiających. Nie ma znaczenia, że w innej sprawie zainicjowanej przez skarżącego, zostali wyłączeni od jej rozpoznania na podstawie art.49 k.p.c. wszyscy sędziowie Sądu Okręgowego w O.Nie zachodzi także druga wskazana w skardze podstawa wznowienia oparta na twierdzeniu o wykryciu przez skarżącego nowego dowodu w postaci odpowiedzi pełnomocnika D. sp. z o.o. w W. z dnia 10 kwietnia 2017 r. na zażalenie powoda na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2016 r. (I ACa (…)).
Skarżący nie wykazał, aby pismo to dotyczyło takich istniejących podczas poprzedniego postępowania i nie ujawnionych wówczas faktów, których znajomość przez Sąd orzekający mogłaby doprowadzić do innego rozstrzygnięcia, w szczególności dlatego, że poczynione w poprzedniej sprawie ustalenia okazałyby się wadliwe lub niepełne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 1973 r., II CR 104/73, OSNCP 1974, nr 2, poz. 29). Pismo to zostało sporządzone po wydaniu prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2016 r. (I ACa (…)) oddalającego apelację powoda i zawiera procesowe stanowisko pozwanego dotyczące zażalenia powoda złożonego na podstawie art. 3942 § 1 k.p.c. na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w tym wyroku.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).
Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego na rzecz przeciwnika skargi znajduje oparcie w art.102 k.p.c. z uwagi na stan majątkowy skarżącego.jw r.g.