Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 64/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial claim for minor lacking legal capacity due to improper guardian representation.

Numero d'incarto IV CZ 64/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's request for a retrial based on Article 401(2) of the Civil Procedure Code. The plaintiff argued that his mother, acting as statutory guardian, lacked court approval and failed to properly represent him in the original rent claim. The court found that the minor was adequately represented by his mother and a court-appointed lawyer, and the mother's actions did not exceed the scope of ordinary property management.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 101 § 3 k.r.o.: A claim for retrial based on lack of legal or procedural capacity is inadmissible if the party was properly represented by a statutory guardian or if the inability to act ceased before the judgment became final.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial claim minor's legal capacity statutory guardian Civil Procedure Code property management scope ritiro dell'istanza giudiziaria impugnabilità della decisione di rinvio allegazioni insufficientemente motivate

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
B., wniósł na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c. skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 27 września 2011 r.
Art. 410 § 1 k.p.c.
101 § 3 k.r.o., uprzednią zgodą sądu opiekuńczego na wytoczenie w jego imieniu i na jego rzecz powództwa o zadośćuczynienie i rentę, a nadto nie prowadziła należycie jego spraw w tym postępowaniu.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (...) odrzucił tę skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
Art. 101 § 3 k.r.o.
Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 101 § 3 k.r.o., albowiem wytoczenie przez rodzica powództwa o zadośćuczynienie i rentę należną małoletniemu dziecku z tytułu czynu niedozwolonego nie jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka.
Art. 156 k.r.o.
Nieuprawnione jest przy tym odwoływanie się przez skarżącego do regulacji zawartych w art. 156 k.r.o. lub art.175 k.r.o., które dotyczą ustanowionego przez sąd opiekuna osoby małoletniej, a nie rodzica.Stosownie do art.
Art. 175 k.r.o.
art. 401 pkt 2 k.p.c
B., wniósł na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 101 § 3 k.r.o
Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 101 § 3 k.r.o., albowiem wytoczenie przez rodzica powództwa o zadośćuczynienie i rentę należną małoletniemu dziecku z tytułu czynu niedozwolonego nie jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka.
art. 410 § 1 k.p.c
101 § 3 k.r.o., uprzednią zgodą sądu opiekuńczego na wytoczenie w jego imieniu i na jego rzecz powództwa o zadośćuczynienie i rentę, a nadto nie prowadziła należycie jego spraw w tym postępowaniu.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (...) odrzucił tę skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 403 k.p.c
401, 4011 i art. 403 k.p.c.
art. 379 pkt 5 k.p.c
Nie doszło zatem do pozbawienia małoletniego powoda możności obrony przysługujących mu praw w rozumieniu przesłanki nieważności zawartej w art. 379 pkt 5 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PZ 33/05
Appeal dismissed; new facts must exist before final judgment to justify retrial under civil procedure law.
III CZ 65/06
I CZ 43/06
Supreme Court dismisses appeal for retrial as the request lacks statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.
I CZ 103/06
Supreme Court dismisses retrial appeal as grounds do not match statutory requirements for procedural renewal.
III CZ 1/07
Supreme Court allows retrial for boundary dispute where expert ignored new geodetic documents. New evidence was available but objectively difficult to use previously.
IV CZ 22/07
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to meet statutory grounds and time limits under Civil Procedure Code.
V CZ 88/07
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to procedural defects and missed statutory time limits.
II PZ 65/07
Appeal dismissed; facts known in prior trial do not constitute new discovery under Polish Civil Procedure Code.
II CZ 97/08
Supreme Court dismisses appeal rejecting retrial claim for lack of statutory basis and procedural defect.
I CZ 20/09
Supreme Court dismisses appeal on renewal of proceedings for lack of statutory grounds and formal review error.
II CZ 51/09
Supreme Court dismisses appeal for non-appealable retrial claim lacking statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.
I CZ 57/09
Supreme Court dismisses appeal on renewed proceedings claim for new demand exceeding original judgment scope.
II CZ 27/10
Supreme Court dismisses retrial request for undisclosed documents known to defendant during prior proceedings.
III CZ 18/10
Supreme Court dismisses appeal for retrial as no statutory grounds exist for the alleged notary misconduct. The court rejects the claim that new evidence proves forgery or lack of notarization. The decision confirms that retrial requires specific statutory conditions not met here.
I CZ 107/10
Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to lack of legal basis and missed deadline.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 64/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący)‎SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...)z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I ACa (...)w sprawie z powództwa D. G.‎przeciwko Gminie O.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2019 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...)‎z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa (...), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

D. G., reprezentowany z powodu ubezwłasnowolnienia całkowitego przez opiekuna - matkę D. B., wniósł na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c. skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 27 września 2011 r. w sprawie I ACa (...), oddalającym jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2010 r. w sprawie I C (...), oddalającego powództwo o zasądzenie renty z tytułu zwiększonych potrzeb. Skarżący argumentował, że w postępowaniu, którego dotyczy skarga, był reprezentowany przez matkę D.B. (jako przedstawicielkę ustawową małoletniego wówczas powoda), która nie dysponowała, wbrew art. 101 § 3 k.r.o., uprzednią zgodą sądu opiekuńczego na wytoczenie w jego imieniu i na jego rzecz powództwa o zadośćuczynienie i rentę, a nadto nie prowadziła należycie jego spraw w tym postępowaniu.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (...) odrzucił tę skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. jako nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia.W zażaleniu na to orzeczenie skarżący, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 zd. 1 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 101 § 3 k.r.o., wniósł o uchylenie postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym o limitowanych podstawach wskazanych w art. 401, 4011 i art. 403 k.p.c. Jej wniesienie inicjuje postępowanie dwufazowe, w którym najpierw sąd bada dopuszczalność skargi o wznowienie (w zależności od wyniku kontroli następuje zwrot skargi lub jej odrzucenie), a następnie po przesądzeniu dopuszczalności skargi, rozpoznaje ją merytorycznie i wydaje stosowne rozstrzygnięcie.Stosownie do art. 401 pkt 2 k.p.c., można żądać wznowienia z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

W orzecznictwie i piśmiennictwie wskazuje się, że przesłanka ta zachodzi między innymi w sytuacji, w której za osobę fizyczną pozbawioną zdolności procesowej nie działał przedstawiciel ustawowy lub osoba działająca w tym charakterze nie miała w rzeczywistości do tego umocowania. Skarżący takiej przesłanki nie wykazał; należy podzielić obszerne i przekonująco uargumentowane stanowisko Sądu Apelacyjnego w tej kwestii, bez potrzeby szerszego przytaczania i powtarzania wywodów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Można bowiem poprzestać na stwierdzeniu, że w postępowaniu objętym skargą o wznowienie, małoletni wówczas D. G. był prawidłowo reprezentowany przez matkę D. B. jako przedstawicielkę ustawową, korzystającą dodatkowo z pomocy fachowego pełnomocnika procesowego ustanowionego z urzędu. Nie doszło zatem do pozbawienia małoletniego powoda możności obrony przysługujących mu praw w rozumieniu przesłanki nieważności zawartej w art. 379 pkt 5 k.p.c. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 101 § 3 k.r.o., albowiem wytoczenie przez rodzica powództwa o zadośćuczynienie i rentę należną małoletniemu dziecku z tytułu czynu niedozwolonego nie jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka.

Nieuprawnione jest przy tym odwoływanie się przez skarżącego do regulacji zawartych w art. 156 k.r.o. lub art.175 k.r.o., które dotyczą ustanowionego przez sąd opiekuna osoby małoletniej, a nie rodzica.Stosownie do art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie; postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że skarga o wznowienie nie jest oparta na ustawowej podstawie nie tylko wtedy, gdy przytoczona przez skarżącego podstawa nie odpowiada jednej z przewidzianych w kodeksie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia (art. 401, 4011 lub 403 k.p.c.), ale także wtedy, gdy z treści skargi i jej uzasadnienia wynika wprost i niewątpliwie, że w rzeczywistości nie wystąpiła (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 25 października 2006 r., III CZ 65/06, nie publ., z dnia 27 października 2006 r., I CZ 43/06, nie publ., z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06, nie publ., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, nie publ., z dnia 30 maja 2007 r., IV CZ 22/07, nie publ., z dnia 21 września 2007 r., V CZ 88/07, nie publ., z dnia 9 maja 2008 r., II PZ 65/07, OSNP 2009, nr 17-18, poz. 233, z dnia 13 lutego 2009 r., II CZ 97/08, nie publ., z dnia 14 maja 2009 r., I CZ 20/09, nie publ., z dnia 8 października 2009 r., II CZ 51/09, nie publ., z dnia 6 listopada 2009 r., I CZ 57/09, nie publ., z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 27/10, nie publ., z dnia 17 czerwca 2010 r., III CZ 18/10, nie publ., z dnia 5 listopada 2010 r., I CZ 107/10, nie publ., z dnia 14 kwietnia 2011 r., II UZ 10/11, nie publ., z dnia 18 kwietnia 2011 r., III UZ 6/11, nie publ., z dnia 25 maja 2012 r., I CZ 35/12, nie publ., z dnia 10 października 2012 r., I CZ 104/12, nie publ., z dnia 29 listopada 2012 r., II CZ 132/12, nie publ. i z dnia 28 lutego 2014 r., IV CZ 126/13, nie publ.).

Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił, że skarga nie jest oparta na ustawowej przyczynie wznowienia postępowania, stąd orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).jw