Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 53/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial after five-year limitation period expires, ruling it is preclusive unless lack of action is proven.

Numero d'incarto IV CZ 53/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request filed over five years after the final judgment. The appellant argued that discovering evidence of the plaintiff's criminal conduct after the deadline should have allowed a retrial under specific exceptions. The court ruled that the five-year limitation period is preclusive and bars retrial requests unless the party was unable to act or improperly represented, which the appellant failed to prove.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 408 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: The five-year limitation period for filing a retrial appeal is preclusive and excludes requests based on grounds arising after the deadline, except where the party was deprived of the ability to act or was not properly represented.

Parole chiave

Generato dall'IA
five-year limitation period preclusive time bar retrial appeal dismissal lack of ability to act improper representation exception

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 408 k.p.c.
upłynęło bowiem ponad pięć lat, a – zgodnie z art. 408 k.p.c. – po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, ‎z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art.
Art. 410 § 1 k.p.c.
– po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, ‎z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł zarzut naruszenia ‎art.
Art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
Okoliczności te – zdaniem skarżącego – wypełniają podstawy wznowienia postępowania określone w art. 403 § 1 pkt 2 ‎i art.
Art. 403 § 2 k.p.c.
403 § 1 pkt 2 ‎i art. 403 § 2 k.p.c. Ze względu na powołane podstawy wznowienia wniesioną skargę należy uznać za niedopuszczalną, od uprawomocnienia się wyroku z dnia 14 marca 2002 r.
Art. 398 § 14 k.p.c.
410 § 1 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
§ 15 in conjunction with § 6 pkt 5, § 13 ust. 2 pkt 2 and § 2 ust. 3 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on fees for legal activities
art. 403 § 2 k.p.c
403 § 1 pkt 2 ‎i art. 403 § 2 k.p.c.
art. 408 k.p.c
upłynęło bowiem ponad pięć lat, a – zgodnie z art. 408 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
– po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, ‎z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł zarzut naruszenia ‎art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CZ 134/71
oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 sierpnia 1972 r., I CZ 134/71, OSNCP 1973, nr 5, poz.
II CKN 1073/99
83, z dnia 14 lutego 2000 r., II CKN 1073/99, nie publ., ‎z dnia 19 września 2002 r., V CZ 102/02, nie publ., z dnia 11 maja 2012 r., II CZ 2/12, nie publ., z dnia 20 grudnia 2012 r., IV CZ 143/12, nie publ., z dnia 7 marca 2013 r., IV CZ 177/12, nie publ.
V CZ 102/02
83, z dnia 14 lutego 2000 r., II CKN 1073/99, nie publ., ‎z dnia 19 września 2002 r., V CZ 102/02, nie publ., z dnia 11 maja 2012 r., II CZ 2/12, nie publ., z dnia 20 grudnia 2012 r., IV CZ 143/12, nie publ., z dnia 7 marca 2013 r., IV CZ 177/12, nie publ.
II CZ 2/12
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to untimely filing and failure to prove new evidence existed prior to final judgment.
IV CZ 143/12
Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed five-year statutory deadline.
IV CZ 177/12
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed five-year statutory limitation period under Civil Procedure Code.
V CZ 64/13
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed five-year and three-month statutory time limits. The appeal was rejected because the claimant filed the request for retrial after the expiration of the five-year period and the three-month period for filing a retrial request. The court held that the five-year limitation period is absolute and cannot be extended by the three-month period for filing a retrial request. The appeal was dismissed because the claimant filed the request for retrial after the expiration of the five-year period and the three-month period for filing a retrial request. The court held that the five-year limitation period is absolute and cannot be extended by the three-month period for filing a retrial request. The appeal was dismissed because the claimant filed the request for retrial after the expiration of the five-year period and the three-month period for filing a retrial request. The court held that the five-year limitation period is absolute and cannot be extended by the three-month period for filing a retrial request.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 53/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)‎SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi J. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (….)z dnia 14 marca 2002 r., sygn. akt I ACa (…) w sprawie z powództwa B. T. (obecnie M.)‎przeciwko J. G. ‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 października 2016 r.,‎zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt V ACa (…), 1. oddala zażalenie, 2. przyznaje adw. M. M. D. od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny w (…)) kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych, zwiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę J. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 14 marca 2002 r., wydanym w sprawie ‎z powództwa B. T. (obecnie: B. M. ) przeciwko skarżącemu o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarżący powołał się na uzyskanie informacji świadczących o przestępnym sposobie działania powódki B. T. i złożenie w dniu 15 września 2015 r. zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do Prokuratury Rejonowej w Ś..

Okoliczności te – zdaniem skarżącego – wypełniają podstawy wznowienia postępowania określone w art. 403 § 1 pkt 2 ‎i art. 403 § 2 k.p.c. Ze względu na powołane podstawy wznowienia wniesioną skargę należy uznać za niedopuszczalną, od uprawomocnienia się wyroku z dnia 14 marca 2002 r. upłynęło bowiem ponad pięć lat, a – zgodnie z art. 408 k.p.c. – po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, ‎z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł zarzut naruszenia ‎art. 408 k.p.c. przez przyjęcie, że upływ pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku uzasadnia odrzucenie skargi o wznowienie w sytuacji, w której o podstawie wznowienia dowiedział się po upływie wspomnianego pięcioletniego okresu i nie miał możliwości wcześniejszego dochodzenia swych praw.

W konkluzji wniósł ‎o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 408 k.p.c., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Przewidziany w tym przepisie pięcioletni termin jest terminem prekluzyjnym, co oznacza, że wyłącza on możliwość wnoszenia skargi o wznowienie postępowania także wtedy, gdy podstawy do wznowienia powstały dopiero po jego upływie.

Termin ten wyznacza tym samym granice dopuszczalności skargi o wznowienie. Nie obowiązuje on tylko wtedy, gdy skarga o wznowienie opiera się na zarzucie niemożności działania lub nienależytej reprezentacji. Określone w art. 408 k.p.c. szczególne wypadki, w których wniesienie skargi jest dopuszczalne nawet ‎po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku odnoszą się przy tym ‎do podstaw skargi, a więc do postępowania, którego wznowienie uzasadnione byłoby jedną z przyczyn wymienionych w tym przepisie (zob. art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 sierpnia 1972 r., I CZ 134/71, OSNCP 1973, nr 5, poz. 83, z dnia 14 lutego 2000 r., II CKN 1073/99, nie publ., ‎z dnia 19 września 2002 r., V CZ 102/02, nie publ., z dnia 11 maja 2012 r., II CZ 2/12, nie publ., z dnia 20 grudnia 2012 r., IV CZ 143/12, nie publ., z dnia 7 marca 2013 r., IV CZ 177/12, nie publ. i z dnia 5 grudnia 2013 r., V CZ 64/13, nie publ.).Skarżący powołał się na podstawy wznowienia określone w art. 403 § 1 ‎pkt 2 i art. 403 § 2 k.p.c., wobec czego skarga wniesiona po upływie pięcioletniego terminu określonego w art. 408 k.p.c. była niedopuszczalna i ulegała odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw i – stosownie do § 15 w związku z § 6 pkt 5, § 13 ust. 2 pkt 2 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., ‎poz. 461 ze zm.) w związku z § 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) – przyznał pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu zażaleniowym. aj