Supreme Court dismisses appeal on eviction case, ruling property disputes are always property rights cases regardless of personal law basis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against the district court's rejection of their eviction claim based on the value of the dispute. Plaintiffs argued that since the eviction order relied on tenant protection laws, it protected personal rights and thus exceeded the monetary threshold for cassation. The court rejected this, holding that eviction proceedings inherently involve property rights regardless of the specific statutory basis invoked.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3982 § 1 k.p.c.; art. 3986 § 2 k.p.c.; Proceedings for the eviction of a dwelling are classified as property rights cases irrespective of the factual basis, meaning the monetary value threshold for cassation applies regardless of whether the claim is grounded in tenant protection statutes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 32/09
POSTANOWIENIE
Dnia 23 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Kwaśniewski
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa J. H. i A. S.
przeciwko R. S.
o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 kwietnia 2009 r.,
zażalenia powódek
na postanowienie Sądu Okręgowego w L.
z dnia 16 lutego 2009 r.,
oddala
zażalenie
i
nie
obciąża
powódek
postępowania zażaleniowego na rzecz pozwanego.
Uzasadnienie
kosztami
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę
kasacyjną powódek od wyroku tego Sądu, który na skutek apelacji pozwanego
zmienił wyrok Sądu Rejonowego w L. i oddalił powództwo o nakazanie pozwanemu
opuszczenia lokalu mieszkalnego, jako niedopuszczalną z uwagi na wartość
przedmiotu zaskarżenia, wskazaną zarówno w apelacji jak i skardze kasacyjnej na
kwotę 900 zł (art. 3986 § 2 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c.).
W zażaleniu powódki zarzuciły błędne przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że ich
powództwo zmierza do ochrony praw majątkowych, co sprawę kwalifikuje jako
sprawę o prawa majątkowe w rozumieniu art. 398 2 § 1 k.p.c., podczas gdy
służy ono
ochronie
praw
osobistych,
a
w
tej
sytuacji
dopuszczalność
wniesionej skargi kasacyjnej nie jest zależna od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wnosiły o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Trafnie wskazał Sąd Okręgowy, że zgodnie z utrwalonym poglądem
judykatury sprawy o opróżnienie lokalu należą do kategorii spraw o charakterze
majątkowym (m. innymi postanowienia SN z dnia: 30 listopada 2004 r., IV CZ
166/04, 9 lutego 2005 r., 30 listopada 2005 r., III CZ 95/05, 6 października 2006 r.,
V CZ 67/06, nie publ.). Taka ich kwalifikacja jest niezależna od podstawy faktycznej
żądania. Nie może więc odnieść skutku zarzut, że żądanie powódek opróżnienia
lokalu przez pozwanego, oparte na przesłankach z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia
21 czerwca 2001 r o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy
i zmianie Kodeksu cywilnego (t. jedn. Dz. U. 2005 r., Nr 31, poz. 266) kwalifikuje
sprawę jako sprawę o prawa niemajątkowe, gdyż realizowane przez nie prawo
niewątpliwe wpływa na stosunki majątkowe stron.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji, odstępując od obciążania
powódek kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz pozwanego (art. 398 14
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).
jz