Supreme Court dismisses appeal against notice of execution entry as non-final procedural act under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court's decision rejecting their cassation complaint. The appellants argued that the notice of execution entry in the land register should be appealable, but the court held it is merely a procedural warning. The court ruled that such entries do not resolve the substantive rights of the parties and therefore do not constitute a final decision subject to cassation under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: A notice of execution entry in the land register is not a final decision resolving the substance of the case and thus does not fall within the scope of admissible cassation appeals.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 19/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)SSN Wojciech KatnerSSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie z wniosku M.W. i A.W.przy uczestnictwie M.C., M.R. i M.R.o wpis w księdze wieczystej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2018 r.,zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w G.z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt III Ca […]/17, oddala zażalenie i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika M.R. kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców M.W. i A.W. od postanowienia tego Sądu z dnia 14 czerwca 2017 r. jako niedopuszczalną. Wskazał, że zaskarżone postanowienie, dotyczące wpisu ostrzeżenia w dziale III księgi wieczystej o wszczęciu egzekucji z nieruchomości, nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy; jego istotą jest jedynie urzędowa informacja o zakwestionowaniu zasadności wpisu, dlatego nie podlega ono zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 5191 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawcy domagali się jego uchylenia, podnosząc zarzut naruszenia art. 5191 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Dokonując wykładni art. 5191 k.p.c., trzeba mieć na uwadze, że postępowanie wieczystoksięgowe - zgodnie z systematyką Kodeksu postępowania cywilnego - stanowi część postępowania nieprocesowego z zakresu prawa rzeczowego.
W sprawach tych skarga kasacyjna jest zasadniczo dopuszczalna, jeżeli zaskarżone postanowienie sądu drugiej instancji stanowi orzeczenie co do istoty sprawy lub orzeczenie w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania kończące postępowanie (art. 5191 § 1 k.p.c.).W judykaturze przyjmuje się, że postępowanie w sprawach kończą te postanowienia, które kładą kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych, a nie postanowienia, które - nie spełniając cech definitywności - prowadzą jedynie do rozstrzygnięcia zagadnienia wpadkowego, bez zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 czerwca 2002 r., V CZ 91/01, OSNC 2002, Nr 2, poz. 25 i z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 27/13, nie publ.).
Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że skarga kasacyjna od wpisu ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości jest niedopuszczalna. Podkreślał przy tym, że "istotę sprawy" w postępowaniu wieczystoksięgowym określają przesłanki materialnoprawne wniosku. Orzeczenie co do istoty sprawy rozstrzyga o zasadności żądania wnioskodawcy domagającego się udzielenia ochrony prawnej przez potwierdzenie jego praw rzeczowych (wpisy w dziale II), ukonstytuowania ich, jeżeli przepis takiego wpisu wymaga (wpisy w dziale II albo IV) lub wzmocnienia skuteczności praw osobistych i roszczeń (wpisy w dziale III, wymienione w art. 16 u.k.w.h. i innych ustawach).
Charakteru takiego nie mają wpisy ostrzeżeń i wzmianek o charakterze wpadkowym, zabezpieczające prawidłowy tok postępowania wieczystoksięgowego lub innego albo zabezpieczające skuteczność ewentualnego orzeczenia, np. ostrzeżenie przewidziane w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz. U. Nr 149, poz. 703, ze zm.) i w art. 10 ust. 2 u.k.w.h. albo przewidziane w art. 924 k.p.c. lub dokonane na podstawie art. 755 k.p.c. (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CZ 27/07, nie publ.; z dnia 18 listopada 1997 r., I CKN 155/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 80; z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 244/12, nie publ.; z dnia 24 kwietnia 2015 r., V CSK 579/14, nie publ.).Wbrew zatem zarzutom skarżących, Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, że postanowienie dotyczące wpisu ostrzeżenia w dziale III księgi wieczystej o wszczęciu egzekucji z nieruchomości nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy kończącym postępowanie w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. i w związku z tym nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. jw ał