Supreme Court allows late filing of court order correction to secure compulsory mortgage entry.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the Regional Court's dismissal of the applicant's request to record a joint compulsory mortgage on shared property rights. The applicant had initially filed a request based on a court order containing a clerical error, which was later corrected by the court, but the applicant submitted the corrected order after the initial filing deadline. The court ruled that the corrected order does not create a new legal basis but merely clarifies the original decision's intent, thus preserving the court registry's jurisdiction. Consequently, the Supreme Court held that the late submission of the correction did not deprive the registry of the necessary knowledge to process the entry.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 350 § 1 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.: A correction of a court order under Art. 350 § 1 k.p.c. does not constitute a new legal basis for an entry; therefore, the late submission of such a correction does not deprive the court registry of the necessary knowledge required to process the entry request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 655/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)SSN Anna KozłowskaSSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Jóskowiak w sprawie z wniosku T. O.przy uczestnictwie K. P. i M. P.o wpis,po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2014 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 7 marca 2013 r. uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
T. O. żądał ustanowienia zabezpieczenia roszczenia przysługującego mu wobec M. P. i K. P. Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 7 września 2012 r. zabezpieczył roszczenie wnioskodawcy przez nakazanie wpisu w dziale IV księgi wieczystej nr …77489/4 prowadzonej przez Sąd Rejonowy w G. przymusowej hipoteki kaucyjnej na rzecz T. O. do kwoty 135.183,56 zł. Na tej podstawie wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o dokonanie wpisu hipoteki przymusowej łącznej na udziałach M. P. i K. P. po ½ części w prawie użytkowania wieczystego rzeczonej nieruchomości i w prawie własności budynków i innych urządzeń na niej posadowionych do kwoty zgodnej z treścią powołanego postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia.
Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w G. postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. oddalił ten wniosek ze względu na rozbieżność między wnioskiem i postanowieniem Sądu Rejonowego w K. Sąd ten bowiem zabezpieczył żądanie wnioskodawcy przez ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej, mimo że od dnia 20 lutego 2011 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego polegająca m.in. na zastąpieniu dawnej hipoteki zwykłej i hipoteki kaucyjnej jednolitą hipoteką. Wnioskodawca złożył skargę na to postanowienie, jednocześnie przedkładając postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 września 2012 r. prostujące poprzednie postanowienie tego Sądu wobec oczywistej omyłki przez wpisanie "łącznej" zamiast "kaucyjnej".
Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. ponownie oddalił wspomniany wniosek ze względu na rozbieżność między tym wnioskiem a postanowieniem Sądu Rejonowego w K. Podkreślił, że wnioskodawca nie dołączył postanowienia sanującego oczywistą omyłkę, zaś sąd wieczystoksięgowy nie został wyposażony w instrumenty odpowiednie do wyjaśniania rozbieżności. Następnie wyjaśnił, że wspomnianej rozbieżności nie można uzupełnić przez dołączenie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki.Wnioskodawca wniósł apelację od postanowienia Sądu Rejonowego.Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. oddalił apelację.
Podkreślił, powołując się na art. 6268 § 2 k.p.c., że wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku postanowienie o zabezpieczeniu o prawidłowej treści, uprzednio wnosząc do właściwego sądu o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. W dacie złożenia wniosku dokument stanowiący podstawę wpisu powinien być prawidłowy, wnioskodawca może zaś złożyć nowy wniosek o wpis.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mianowicie art. 6268 § 1 i § 2 oraz art. 6269 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W skardze kasacyjnej został zgłoszony zarzut naruszenia przepisów postępowania, mianowicie art. 6268 § 1 i § 2 oraz art. 6269 k.p.c. Zarzut ten polega, zdaniem skarżącego, na błędnym przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że przedłożenie przez wnioskodawcę na etapie późniejszym niż złożenie wniosku o wpis hipoteki przymusowej postanowienia prostującego w trybie art. 350 k.p.c. orzeczenie stanowiące podstawę wpisu w księdze wieczystej obarczone oczywistą niedokładnością, uprzednio dołączone do wniosku o wpis, powoduje konieczność oddalenia wniosku o dokonanie wpisu z uwagi na ograniczoną kognicję sądu wieczystoksięgowego i brak możliwości prowadzenia przez ten sąd postępowania dowodowego wykraczającego poza dokumenty dołączone do wniosku o wpis.
Według zaś skarżącego orzeczenie stanowiące podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej, mimo jego sprostowania z urzędu w późniejszym czasie, zachowuje swoją tożsamość materialnoprawną w odniesieniu do pierwotnie przedłożonego postanowienia wraz z wnioskiem o wpis.Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Powstaje w związku z tym pytanie, czy na tle niniejszej sprawy można zasadnie mówić o dwóch wersjach postanowienia Sądu Rejonowego w K. w wersji pierwotnej z dnia 7 września 2012 r. i w wersji z dnia 20 września 2012 r. obejmującej sprostowanie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że sprostowanie orzeczenia przewidziane w art. 350 § 1 k.p.c. ma na celu usunięcie niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą sądu a ich wyrażeniem na piśmie. Postanowienie w przedmiocie sprostowania orzeczenia nie należy do orzeczeń merytorycznych, kończących postępowanie w sprawie (zob. postanowienie z dnia 13 czerwca 2013 r., V CZ 28/13, niepubl.; postanowienie z dnia 20 marca 2009 r., II CZ 15/09, niepubl.). Orzeczenie o sprostowaniu nie ma samodzielnego znaczenia, w związku z czym stwierdzenie wykonalności orzeczenia zagranicznego w naszym kraju odnosi się także do brzmienia tego orzeczenia po jego sprostowaniu, które obejmuje z reguły tylko kwestie natury drobnej lub porządkowej (postanowienie z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 464/06, niepubl.).
W niniejszej sprawie można więc mówić tylko i wyłącznie o postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 7 września 2012 r. o treści uwzględniającej późniejsze sprostowanie z dnia 20 września 2012 r. W konsekwencji późniejsze dołączenie do wniosku o wpis do księgi wieczystej postanowienia o sprostowaniu orzeczenia stanowiącego podstawę wpisu nie uzasadnia braku kognicji sądu wieczystoksięgowego stosownie do art. 6268 § 2 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.