Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CZ 15/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against appeal rejection regarding correction of land registry entry errors under civil procedure code.

Numero d'incarto II CZ 15/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's rejection of a cassation complaint. The appellant argued that the lower court's decision correcting a land registry entry error constituted a final judgment on the merits, thereby precluding further appeal. The court ruled that such corrections are procedural acts governed by specific statutory provisions and do not resolve the substantive dispute, thus the cassation complaint was inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 350 § 1 k.p.c.; Art. 626 § 2 k.p.c.; Art. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 4 k.p.c.: A court order correcting an obvious error in a land registry entry does not constitute a decision on the merits of the case and therefore does not exhaust the proceedings, rendering a cassation appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
land registry correction cassation appeal inadmissibility procedural error rectification substantive dispute resolution civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 350 § 1 k.p.c.
Nie może budzić wątpliwości, że orzeczenie sądu prostujące oczywiste pomyłki, wydane na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. nie ma charakteru postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art.
Art. 626 § 2 k.p.c.
350 § 1 k.p.c., pełni art. 62613 § 2 k.p.c., który zezwala na sprostowanie tego rodzaju usterek wpisu, które nie mogą wywołać niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Art. 5191 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.
Art. 398 § 4 k.p.c.
art. 5191 § 1 k.p.c
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 350 § 1 k.p.c
Nie może budzić wątpliwości, że orzeczenie sądu prostujące oczywiste pomyłki, wydane na podstawie art. 350 § 1 k.p.c.
art. 62613 § 2 k.p.c
350 § 1 k.p.c., pełni art. 62613 § 2 k.p.c., który zezwala na sprostowanie tego rodzaju usterek wpisu, które nie mogą wywołać niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CZ 15/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku S.Ś. (wierzyciela i nabywcy licytacyjnego) przy uczestnictwie Stowarzyszenia "R." (dłużnika i dotychczasowego właściciela nieruchomości) o wpis prawa własności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2009 r., zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2008 r., uznając ją za niedopuszczalną z tego względu, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o sprostowaniu usterki wpisu przez sąd nie ma charakteru postanowienia co do istoty sprawy i kończącego postępowanie w sprawie.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Rejonowy w S. w dniu 26 września 2006 r. dokonał wpisu w księdze wieczystej, powołując jako jego podstawę postanowienia z dnia 18 października 2004 r. o udzieleniu przybicia na rzecz wnioskodawcy i 16 czerwca 2005 r., o przysądzeniu na jego rzecz własności nieruchomości. Postanowieniem z dnia 13 maja 2008 r. Sąd Rejonowy w S. sprostował omyłkę dotyczącą wpisu z dnia 26 września 2006 r. w zakresie mylnie wskazanych orzeczeń sądowych stanowiących podstawę wpisu. Zażalenie uczestnika postępowania na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 sierpnia 2008 r., które z kolei uczestnik postępowania zaskarżył skargą kasacyjną.

W jego ocenie postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 maja 2008 r. miało za przedmiot „zniesienie wadliwego orzeczenia" i tym samym Sąd Okręgowy oddalając zażalenie orzekł ostatecznie co do istoty sprawy, faktycznie kończąc w tym zakresie postępowanie w sprawie. Powyższa ocena skarżącego nie jest uzasadniona. Nie może budzić wątpliwości, że orzeczenie sądu prostujące oczywiste pomyłki, wydane na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. nie ma charakteru postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. W postępowaniu wieczystoksięgowym podobną rolę, co art. 350 § 1 k.p.c., pełni art. 62613 § 2 k.p.c., który zezwala na sprostowanie tego rodzaju usterek wpisu, które nie mogą wywołać niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

W świetle tego przepisu nie jest wyłączone sprostowanie usterki wpisu w księdze wieczystej 3 dotyczącego powołania podstawy dokonania wpisu, w tych wypadkach, gdy wpis został dokonany zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący nie kwestionuje zaś, że powołane w postanowieniu z dnia 13 maja 2008 r. postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 kwietnia 2006 r. stanowiło podstawę wpisu dokonanego 26 września 2006 r. Postanowienie z dnia 13 maja 2008 r. o sprostowaniu omyłki dotyczącej podstawy wpisu dokonanego w dniu 26 września 2006 r. nie miało zatem za przedmiot „zniesienie wadliwego wpisu", jak zarzucał skarżący, lecz stanowiło czynność określoną w art. 62613 § 2 k.p.c. Usprawiedliwiona była zatem ocena Sądu Okręgowego, że na wydane w tym zakresie postanowienie skarga kasacyjna nie przysługuje.

Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.