Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 559/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as obvious merit absent public interest in legal interpretation.

Numero d'incarto IV CSK 559/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the defendant's cassation appeal for examination. The defendant argued that the appellate court erred by adjudicating the case's merits despite the first-instance court failing to address the core issue. The court rejected this claim, ruling that the appellate court's interpretation of the relevant procedural law was not obviously erroneous and lacked the public interest required for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: A cassation appeal is only admissible if obviously meritorious, requiring a clear public interest in correcting a flagrant error without complex reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious merit requirement public interest standard appellate court interpretation procedural law error violazioni delle norme procedurali accollo delle spese procedurali istanza d'interpretazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Przyjęcie przez Sąd Apelacyjny wykładni art. 386 § 4 k.p.c. dominującej w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie przekonuje o oczywistej zasadności skargi.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Przyjęcie przez Sąd Apelacyjny wykładni art. 386 § 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CSK 67/13
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious error and significant legal controversy under Polish Civil Procedure Code.
V CSK 162/17
Supreme Court dismisses appeal by defendant C and rejects appeal by defendant L due to lack of abstract legal issue.
V CSK 140/06
Supreme Court quashes appeal ruling for failure to apply mandatory wage increase law and remands case.
I PK 140/07
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2006 r., V CSK 140/06, niepubl., z dnia 12 listopada 2007r., I PK 140/07, OSNAPiUS 2009, nr 1-2, poz.
III PK 63/08
2, z dnia 16 marca 2009 r., III PK 63/08, niepubl., z dnia 20 marca 2009 r., I PK 195/08, OSNCP 2010, nr 21 -22, poz.
I PK 195/08
Cassation dismissed; employer's partial payment of vacation pay counts as work pay, not offsetting. Court allowed deduction of costs.
II PK 311/08
Supreme Court quashes appeal for dismissing claim of dignity violation due to unsafe heavy work orders for pregnant employee.
I PKN 845/00
Supreme Court dismissed appeal for failing to request time restoration within 7 days after losing excuse for delay.
V CSK 84/13
Supreme Court vacates appeal judgment due to lack of legal reasoning and remands for retrial.
IV CZ 11/17
Supreme Court dismissed appeal; lower court wrongly used cassation power instead of full review on liability issue.
II CZ 49/18
Supreme Court dismisses appeal when lower court fails to ascertain material facts essential for judgment.
II CSK 279/12
Supreme Court quashes appeal court judgment for remand due to failure to address case merits in preliminary ruling.
I CSK 457/12
Supreme Court quashes sale of goods judgment due to burden of proof issues regarding latent defects.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 559/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba w sprawie z powództwa H. D.‎przeciwko G. P. B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 30 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 grudnia 2017 r., w ten sposób, że od zasądzonej od pozwanego G. B. kwoty 118.000 zł tytułem należności wynikającej z zawartej z powódką H.D. umowy pożyczki zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 2 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo i apelację w pozostałej części. Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez pozwanego. Wnosząc o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że jest ona oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd Apelacyjny rozpoznał merytorycznie sprawę pomimo uznania, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) należy rozumieć sytuację, w której skarga jest uzasadniona w sposób ewidentny, wskazując na rażące i poważne uchybienia zaskarżonego orzeczenia, które są możliwe do stwierdzenia bez konieczności prowadzenia bardziej złożonych rozumowań.

Jedynie w takim wypadku możliwa jest kontrola prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji w postępowaniu kasacyjnym. Obciążenie go oczywistą i istotną wadą wskazuje, że usunięcie tego orzeczenia z obrotu leży w interesie publicznym - a tym samym, że może dojść do realizacji celu skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia (tak np. Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 10 kwietnia 2013 r., III CSK 67/13, nie publ. i z dnia 29 września 2017 r., V CSK 162/17, nie publ.). Sytuacja taka nie wystąpiła w sprawie w której wniesiono skargę.

W orzecznictwie Sąd Najwyższy zdecydowanie dominuje wykładnia art. 386 § 4 k.p.c., zgodnie z którą, nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji stwarza sądowi apelacyjnemu możliwość, a nie obowiązek uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, z tym zastrzeżeniem, że Sąd powinien rozważyć - w okolicznościach konkretnej sprawy - ewentualne procesowe przeciwskazania do wydania wyroku reformatoryjnego (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2006 r., V CSK 140/06, niepubl., z dnia 12 listopada 2007r., I PK 140/07, OSNAPiUS 2009, nr 1-2, poz. 2, z dnia 16 marca 2009 r., III PK 63/08, niepubl., z dnia 20 marca 2009 r., I PK 195/08, OSNCP 2010, nr 21 -22, poz. 260, z dnia 9 lipca 2009 r., II PK 311/08, M.P.Pr. 2010 nr 3, poz. 143-147, z dnia 5 lutego 2002 r., I PKN 845/00, OSNP 2004, nr 3, poz. 46, z dnia 9 stycznia 2014 r., V CSK 84/13, niepubl. oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2017 r., IV CZ 11/17, niepubl., z dnia 8 listopada 2018 r., II CZ 49/18, niepubl.).

W kilku orzeczeniach Sąd Najwyższy zajął stanowisko odmienne (por. wyroki z dnia 24 stycznia 2013 r., II CSK 279/12, OSNC 2013, nr 7-8, poz. 96 oraz z dnia 17 kwietnia 2013 r., I CSK 457/12, niepubl.). Przyjęcie przez Sąd Apelacyjny wykładni art. 386 § 4 k.p.c. dominującej w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie przekonuje o oczywistej zasadności skargi. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu. jw