Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 342/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; suspension grounds bind court when parties do not challenge them.

Numero d'incarto IV CSK 342/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding the dismissal of civil proceedings. The lower courts held that the suspension of proceedings was valid because no request to resume it was filed within the statutory period, regardless of the specific grounds cited for suspension. The court ruled that once parties fail to challenge the suspension grounds, the court is not obligated to verify their factual accuracy before dismissing the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.; Art. 479 § 11 k.p.c.: When parties do not challenge the grounds for suspending proceedings, the court is not required to verify their factual accuracy before dismissing the case based on the lapse of the resumption period.

Parole chiave

Generato dall'IA
dismissal of proceedings suspension of proceedings civil procedure code party disposition principle cassation appeal dismissal statutory period lapse court ex officio duty

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.
postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., jak w sprawie, ma wiążący
Art. 394 § 2 k.p.c.
terminie przewidzianym w art. 394 § 2 k.p.c. na postanowienie o zawieszeniu
Art. 479 § 11 k.p.c.
postępowanie w sprawie na podstawie art. 47911 k.p.c.
Art. 180 § 1 k.p.c.
zarzuciła naruszenie art. 180 § 1, 365 § 1, 4799 i 47911 k.p.c.
Art. 365 § 1 k.p.c.
Art. 479 § 9 k.p.c.
postępowanie w sprawie na podstawie art. 47911 k.p.c.
art. 47911 k.p.c
postępowanie w sprawie na podstawie art. 47911 k.p.c.
art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c
postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., jak w sprawie, ma wiążący
art. 394 § 2 k.p.c
terminie przewidzianym w art. 394 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 185/55
r., IV CZ 185/55, PiP 1957, nr 3, poz.
I CZ 20/77
649), z 3 marca 1977 r., I CZ 20/77, OSNCP 1977,
III CRN 194/74
238, z 14 września 1977 r., III CRN 194/74, OSP 1978, nr 4, poz.
IV PRN 4/83
kwietnia 1983 r., IV PRN 4/83, OSNCP 1983, nr 10, poz.
III CZP 86/84
V CKN 947/00
168, z 20 marca 2002 r., V CKN 947/00, M.P.
II CKN 713/98
Supreme Court dismisses cassation; final suspension order bars reopening without new cause.
II CK 383/03
Supreme Court dismisses appeal on civil procedure grounds regarding suspension of proceedings based on mutual party request.
II CKN 656/97
r., II CKN 656/97 – OSNC 1998, nr 12, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 342/07

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa Banku (…) Spółki Akcyjnej w W. Oddziału w O.

przeciwko A. W., L. R. i (...) Biuru „G.(...)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w

S. o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2008 r.,

skargi kasacyjnej strony powodowej

od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 20 listopada 2006 r., sygn. akt I ACz (…),

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2006 r. umorzył

postępowanie w sprawie na podstawie art. 47911 k.p.c. Stwierdził, że w ciągu roku od

dnia wydania postanowienia o zawieszeniu tego postępowania na podstawie art. 177 §

1 pkt 6 k.p.c., tj. od dnia 21 czerwca 2005 r., nie został zgłoszony wniosek o jego

podjęcie.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20 listopada 2006 r. oddalił zażalenie

strony powodowej na to postanowienie. Stanął na stanowisku, że podniesiony w

zażaleniu zarzut dotyczący zawieszenia postępowania nie ma znaczenia dla kwestii

umorzenia postępowania. Zarzut ten, aby mógł odnieść skutek winien być wniesiony w

terminie przewidzianym w art. 394 § 2 k.p.c. na postanowienie o zawieszeniu

postępowania. Tymczasem postanowienie to nie było zaskarżone, co w związku z

upływem czasu przewidzianego w art. 47911 k.p.c. doprowadziło do prawidłowego

umorzenia postępowania.

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Apelacyjnego strona powodowa

zarzuciła naruszenie art. 180 § 1, 365 § 1, 4799 i 47911 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istota skargi kasacyjnej sprowadza się do twierdzenia, że sąd przed umorzeniem

postępowania miał obowiązek sprawdzenia prawidłowości postanowienia o zawieszeniu

postępowania, a w razie stwierdzenia, że nie zachodziła wskazana w tym postanowieniu

przyczyna zawieszenia, winien odstąpić od umorzenia.

Rację ma skarżący o tyle, o ile twierdzi, że orzecznictwo przyjmowało,

iż o umorzeniu postępowania decydują właściwe podstawy zawieszenia, a nie te, które

zostały wskazane w postanowieniu o zawieszeniu (tak w orz. SN z 7 października 1955

r., IV CZ 185/55, PiP 1957, nr 3, poz. 649), z 3 marca 1977 r., I CZ 20/77, OSNCP 1977,

nr 12, poz. 238, z 14 września 1977 r., III CRN 194/74, OSP 1978, nr 4, poz. 80, z 15

kwietnia 1983 r., IV PRN 4/83, OSNCP 1983, nr 10, poz. 167, z 25 lutego 1985 r., III

CZP 86/84, OSNC 1985, nr 11, poz. 168, z 20 marca 2002 r., V CKN 947/00, M.P. 2002,

nr 20, poz. 948). Obecnie jednak przyjmuje się, iż postępowanie zawieszone na zgodny

wniosek stron i z przyczyn wskazanych w art. 177 § pkt. 5 i 6 k.p.c. sąd umarza nie

badając, czy podstawy zawieszenia były trafne (tak w orz. SN z 17 grudnia 1998 r., II

CKN 713/98, OSP 1999, nr 10, poz. 176, z 18 czerwca 2004 r., II CK 383/03, IC 2005,

nr 1, s. 49).

Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym skargę kasacyjną przychyla się do

stanowiska wyrażonego w wymienionych orzeczeniach z 17 grudnia 1998 r. i 18

czerwca 2004 r. U podłoża tego stanowiska legły zasadnicze zmiany w koncepcji roli

sądu w postępowaniu cywilnym wprowadzone ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie

kodeksu postępowania cywilnego… (-) (Dz. U. Nr 43, poz. 189 ze zm.). Ustawa ta

zerwała z regułą odpowiedzialności sądu orzekającego za wynik postępowania i

ograniczyła znaczenie obowiązku podejmowania przez sąd działań z urzędu, utrwaliła

natomiast zasadę dyspozycyjności stron i kontradyktoryjność procesu odwracając

niejako

dotychczasową

„filozofię”

procesu

cywilnego.

Obecnie, dysponentem

postępowania cywilnego zasadniczo jest wyłącznie strona. Na niej spoczywa obowiązek

aktywności procesowej i jej ryzykiem jest niepodejmowanie czynności procesowych

mogących ją uchronić od niekorzystnych skutków (por. wyrok SN z dnia 25 marca 1998

r., II CKN 656/97 – OSNC 1998, nr 12, poz. 208). W obecnym stanie prawnym nie

znajduje usprawiedliwienia pogląd o konieczności poszukiwania przez sąd podstawy

zawieszenia innej od wskazanej w postanowieniu o zawieszeniu, jeżeli strony nie

zaskarżyły prawidłowości tej podstawy. Prawomocne postanowienie sądu o zawieszeniu

postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., jak w sprawie, ma wiążący

charakter

co

do

przyczyny

zawieszenia

przy

rozważaniu

art.

479 11

k.p.c.

Bezprzedmiotowe jest obecnie odróżnianie przyczyny zawieszenia postępowania

wskazanej w postanowieniu o zawieszeniu od przyczyny zawieszenia rzeczywiście

istniejącej. Oznacza to, że rozważając kwestię umorzenia postępowania zawieszonego

na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. sąd nie bada, czy przewidziana w tym przepisie

przyczyna zawieszenia rzeczywiście istniała. Pogląd Sądu Apelacyjnego w tej kwestii

należało zatem uznać za trafny, natomiast pogląd skarżącego – za bezzasadny.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.