Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to new Civil Procedure Code rules limiting review scope.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal to declare a final appellate ruling unlawful. The plaintiff sought review of a second-instance decision dismissing an objection to a payment order, but the new Civil Procedure Code strictly limited such appeals to specific final judgments. The court ruled that because the appealed decision did not fall within the newly defined scope of reviewable acts, the appeal was procedurally inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1, Art. 519 § 2, Art. 1148 § 1, Art. 1151 § 3, Art. 1215 § 3 of the Civil Procedure Code; An appeal to declare a final ruling unlawful is inadmissible if the ruling does not fall within the specific categories of final judgments or procedural decisions enumerated in the new statutory provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 81/11
POSTANOWIENIE
Dnia 13 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego
z dnia 29 kwietnia 2009 r., w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko M. P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę
Uzasadnienie
Dnia 20 kwietnia 2011 r. powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 kwietnia
2009
r.
w
przedmiocie
oddalenia
zażalenia
powoda
na
zarządzenie
przewodniczącego Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 lutego 2009 r. o zwrocie
pozwu o zapłatę skierowanego przeciwko M. P.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.
o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła między innymi
przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z art. 424 1, art. 5192,
art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c. w nowym brzmieniu skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje
obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących
postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących
postępowanie,
wydanych
przez
sąd
drugiej
instancji
w
postępowaniu
nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń
sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności
wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem
polubownym za granicą.
W ustawie nowelizacyjnej z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano
przepisów międzyczasowych, co oznacza, zgodnie z zasadą bezzwłocznego
stosowania przepisu procesowego (porównaj uzasadnienie uchwały składu siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r. III CZP
49/00, OSNC 2001/4/53), że od dnia wejścia w życie tej ustawy skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienione we
wskazanych wyżej przepisach jest niedopuszczalna (tak Sąd Najwyższy m.in.
w postanowieniach z dnia 28 września 2011 r. sygn.. akt IV 45/11, nie publ.; z dnia
13 kwietnia 2011 r., sygn. akt I CNP 17/11, nie publ.; z dnia 26 stycznia 2011 r.
V CNP 62/10, nie publ.).
Wobec powyższego niedopuszczalna jest wniesiona w dniu 20 kwietnia
2011 r. skarga powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na zarządzenie
o zwrocie pozwu.
Zgodnie z art. 4248 k.p.c. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu
i dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.
jw