Supreme Court dismisses late appeal on property restitution as new Civil Procedure Code bars such claims.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's complaint regarding the legality of a final second-instance ruling denying property restitution. The plaintiff argued for the return of assets under a 1946 decree, but the court noted the new Civil Procedure Code strictly limits such complaints to specific final judgments. Consequently, the court ruled the complaint inadmissible because it was filed against a non-qualifying procedural decision after the new law took effect.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241, Art. 5192, Art. 11481 § 3, Art. 11511 § 3, Art. 1215 § 3 of the Civil Procedure Code; Complaints for the declaration of unconstitutionality of final judgments are now admissible only against specific final rulings of the court of second instance, rendering complaints against other final decisions inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CNP 17/11 . POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi B. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 listopada 2009 r., wydanego w sprawie z powództwa B. B. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi m.. W., Miasta W. i R. S.A. w W. o przywrócenie posiadania w trybie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 kwietnia 2011 r., 1) odrzuca skargę;
2) zasądza od B. B. na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi. 2 Uzasadnienie W dniu 2 grudnia 2010 r. powódka B. B. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 listopada 2009 r. oddalającego jej zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające apelację powódki od wyroku oddalającego powództwo o przywrócenie posiadania w trybie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich nieruchomości bliżej określonej w pozwie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła między innymi przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c. w nowym brzmieniu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą.
W ustawie nowelizacyjnej z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza, zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (porównaj uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r. III CZP 49/00, OSNC 2001/4/53), że od dnia wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienione we wskazanych wyżej przepisach jest niedopuszczalna. 3 Niedopuszczalna jest zatem wniesiona w dniu 2 grudnia 2010 r. skarga powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie odrzucające apelację.
Zgodnie z art. 4248 k.p.c. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu i dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Na zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa reprezentującej przed Sądem Najwyższym pozwany Skarb Państwa- Prezydenta m. W., zasądzono na jej rzecz od powódki zwrot kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi (art. 98 w zw. z art. 42412 oraz art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. ).