Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 62/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against enforcement order as inadmissible due to specific procedural exclusion in execution proceedings.

Numero d'incarto IV CNP 62/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's claim challenging a final enforcement order issued by the District Court. The appellant argued that the order violated specific provisions of the Real Estate Law and Civil Procedure Code regarding property valuation. The court ruled that the appeal was inadmissible because Article 7674 § 3 of the Civil Procedure Code explicitly excludes such extraordinary remedies in execution proceedings, rendering the claim procedurally barred.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 7674 § 3 k.p.c.: An appeal to declare a final enforcement order inconsistent with the law is inadmissible in execution proceedings as it is an extraordinary remedy reserved for specific pre-judgment purposes not applicable here.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement proceedings inadmissible appeal extraordinary remedy property valuation Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.
Art. 149, 150, 152 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami
Zarzucając naruszenie art. 149, 150 i 152 ust.
Art. 316 § 1 k.p.c.
o gospodarce nieruchomościami oraz art. 316 § 1 k.p.c. wskazał, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z wymienionymi przepisami.Sąd Najwyższy zważył:Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, zaś wyraźne brzmienie art.
Art. 7674 § 3 k.p.c.
Wobec treści art. 7674 § 3 k.p.c. uzyskanie prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art.
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
uzyskanie prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art.
Art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.
O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c. oraz § 10 pkt 8 i § 12 ust.
§ 10 pkt 8 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
art. 4241 § 1 k.p.c
Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 62/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi M. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 28 czerwca 2013 r., w sprawie ze skargi dłużnika na czynności komornika w sprawie z wniosku wierzycieli A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. i F. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.‎przy uczestnictwie dłużnika M. D. na opis i oszacowanie nieruchomości położonej w M. przy ulicy Z. 1, oznaczonej geodezyjnie jako działki nr 771, 779/2 i 784, dla której Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą Kw nr … na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2015 r., 1) odrzuca skargę;

2) zasądza od dłużnika M. D. na rzecz wierzyciela A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwotę 120,- (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

UZASADNIENIE

Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. … 878/13, którym została oddalona jego skarga na opis i oszacowanie nieruchomości. Zarzucając naruszenie art. 149, 150 i 152 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 316 § 1 k.p.c. wskazał, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z wymienionymi przepisami.Sąd Najwyższy zważył:Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, zaś wyraźne brzmienie art. 7674 § 3 k.p.c. wyłącza dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia prawem w tym postępowaniu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2014 r., V CNP 71/13 i orzeczenia w nim powołane, z dnia 5 września 2014 r., V CNP 3/14, z dnia17 września 2014 r., II CNP 16/14, z dnia 14 stycznia 2015 r., I CZ 76/14, z dnia 18 lutego 2015 r., V CNP 10/15 – nie publ.).

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 lutego 2015 r., przewidziana w art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego stronie dochodzenie od Skarbu Państwa naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej ( art. 4171 § 2 k.c.). Wobec treści art. 7674 § 3 k.p.c. uzyskanie prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, 39821 i 13 § 2 k.p.c. oraz § 10 pkt 8 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490).