Supreme Court dismisses late civil claim for annulment of final payment order due to expired two-year limitation period.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request to annul a final payment order issued in 2001, ruling the claim was time-barred. Although the appellant argued they missed the deadline without fault, the court held that the two-year limitation period for such claims, established in 2010, is both substantive and procedural. Consequently, the court rejected the request as untimely and ordered the appellant to bear the procedural costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4246 § 1 k.p.c.; The two-year limitation period for filing a claim to annul a final judgment is both substantive and procedural, and its expiration precludes restoration of the deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 57/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 maja 2001 r., sygn. akt I Nc […] w sprawie z powództwa Powiatu […]- Powiatowego Urzędu Pracy w K.przeciwko A. K. B.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r., odrzuca skargę i nie obciąża skarżącego kosztami postępowania wywołanymi wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
W dniu 25 sierpnia 2015 r. A. B. wniósł na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 10 maja 2001 r. wydanego w postępowaniu upominawczym przez Sąd Okręgowy w L.. Nakaz zapłaty uprawomocnił się w dniu 2 czerwca 2001 r. Wniósł nadto o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, któremu - jak twierdził - uchybił bez swojej winy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być w warunkach określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także nakaz zapłaty.Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się (art. 4246 § 1 k.p.c.).
Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037) od orzeczeń, które uprawomocniły się w okresie od 17 października 1997 r. do 1 września 2004 r. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być w wniesiona w terminie dwóch lat od wejścia w życie tej ustawy, tj. od 25 września 2010 r.Dwuletni termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ma podwójny – materialnoprawny i procesowy charakter.
Jego niedochowanie powoduje poza skutkami materialnoprawymi także skutek procesowy w postaci odrzucenia skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.). Jak jednomyślnie przyjmuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego dwoisty charakter tego terminu, jednak z przewagą elementu materialnoprawnego oraz jego prekluzyjność wyłączają możliwość jego przywrócenia na podstawie art. 168 i nast. k.p.c. (zob. postanowienia z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07, OSNC-ZD 2008, nr C, poz. 61, z dnia 14 czerwca 2010 r., III CNP 18/10, nie publ., z dnia 7 października 2011 r., I CNP 30/11, I C 2012, nr 10, s. 36.).Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. wniesioną skargę, jako spóźnioną ze względu na złożenie jej po upływie dwuletniego terminu liczonego od dnia 25 września 2010 r. oraz orzekł o kosztach postępowania stosownie do art. 102 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. db db