Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 14/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal requirements and failure to prove damage. The appeal was rejected because it lacked specific details on the damage caused by the eviction order. The court ruled that the plaintiff failed to meet the strict procedural and substantive requirements for a non-compliance appeal. Consequently, the appeal was dismissed and the request for state-funded legal fees was also denied. The decision emphasizes the high threshold for such extraordinary remedies. This case highlights the necessity of precise factual assertions in legal challenges. The court's ruling reinforces the formal nature of procedural appeals in Polish law.

Numero d'incarto IV CNP 14/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for non-compliance with the law regarding a final eviction judgment. The plaintiff argued that the eviction order worsened her material and life situation as a disabled person storing her car in the garage. The court found the appeal failed to specify the nature, extent, and causal link between the judgment and the alleged damage, violating procedural requirements. Consequently, the appeal was rejected, and the request for state-funded legal fees was denied due to the appeal's structural defects.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4171 § 2 k.c.; Art. 4245 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with the law is an extraordinary remedy requiring strict formal and substantive requirements, including the specific proof of damage caused by the final judgment; failure to demonstrate the nature, scope, and causal connection of the damage results in the dismissal of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for non-compliance procedural requirements proof of damage causal connection state-funded fees eviction order final judgment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
4245 § 2 k.p.c.) oraz tak zwane wymogi istotne, konstrukcyjne (art. 4245 § 1 k.p.c.) sprawiające, że dane pismo procesowe jest skargą; których nie dochowanie powoduje odrzucenie przez Sąd Najwyższy skargi a limine, stosownie do art.
Art. 4245 § 2 k.p.c.
Jest wysoce sformalizowanym środkiem kontroli legalności prawomocnych orzeczeń, stąd powinna spełniać wymogi przewidziane dla pisma procesowego (art. 4245 § 2 k.p.c.) oraz tak zwane wymogi istotne, konstrukcyjne (art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4171 § 2 k.c
art. 4245 § 2 k.p.c
Jest wysoce sformalizowanym środkiem kontroli legalności prawomocnych orzeczeń, stąd powinna spełniać wymogi przewidziane dla pisma procesowego (art. 4245 § 2 k.p.c.) oraz tak zwane wymogi istotne, konstrukcyjne (art.
art. 4245 § 1 k.p.c
4245 § 2 k.p.c.) oraz tak zwane wymogi istotne, konstrukcyjne (art. 4245 § 1 k.p.c.) sprawiające, że dane pismo procesowe jest skargą; których nie dochowanie powoduje odrzucenie przez Sąd Najwyższy skargi a limine, stosownie do art.
art. 4248 § 1 k.p.c
4245 § 1 k.p.c.) sprawiające, że dane pismo procesowe jest skargą; których nie dochowanie powoduje odrzucenie przez Sąd Najwyższy skargi a limine, stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 2 pkt 4 k.p.c
Do omawianych wymagań skargi należy między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 2 pkt 4 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt XVI Ca (..), w sprawie z powództwa Gminy Miasta S. ‎przeciwko S. W. ‎o eksmisję,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2016 r., 1. odrzuca skargę 2. oddala wniosek pełnomocnika skarżącej z urzędu adw. K. L. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie skargi ze środków Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 listopada 2013 r. wniesioną przez pozwaną S. W. zważyć należy, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu, umożliwiającego dochodzenie przez skarżącego od Skarbu Państwa roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej, polegające na wydaniu prawomocnego orzeczenia naruszającego prawo (art. 4171 § 2 k.c.).

Jest wysoce sformalizowanym środkiem kontroli legalności prawomocnych orzeczeń, stąd powinna spełniać wymogi przewidziane dla pisma procesowego (art. 4245 § 2 k.p.c.) oraz tak zwane wymogi istotne, konstrukcyjne (art. 4245 § 1 k.p.c.) sprawiające, że dane pismo procesowe jest skargą; których nie dochowanie powoduje odrzucenie przez Sąd Najwyższy skargi a limine, stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c. Do omawianych wymagań skargi należy między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 2 pkt 4 k.p.c.).

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że uprawdopodobnienie szkody oznacza wskazanie jej postaci i rozmiaru, czasu jej powstania, związku przyczynowego między wystąpieniem uszczerbku a wydaniem wyroku, którego skarga dotyczy, a także powołanie uprawdopodobniających twierdzenie o szkodzie (uzasadniających je) faktów i dowodów (por. przykładowo postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 kwietnia 2010 r., II BP 15/09, niepubl., z dnia 19 listopada 2010 r., III CNP 44/10, niepubl., z dnia 11 grudnia 2012 r., V CNP 19/12, niepubl. oraz z dnia 6 grudnia 2012 r., I CNP 27/12, niepubl.).

Przytoczonych wymagań skarga pozwanej nie spełnia, albowiem zawiera jedynie ogólnikowe oświadczenie, że wskutek nakazania pozwanej opuszczenia i opróżnienia garażu, pogorszyła się jej sytuacji materialna i życiowa z uwagi na to, że w garażu przechowywała samochód przystosowany do jej potrzeb jako inwalidki. Z powodu sporządzenia skargi obarczonej uchybieniami konstrukcyjnymi skutkującymi jej odrzucenie, Sąd Najwyższy odmówił przyznania pełnomocnikowi skarżącej ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia ze środków Skarbu Państwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999/6/123 oraz z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 60/11, niepubl.).

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). jw