Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to missing legal citation and failure to prove exhaustion of remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for violation of a final judgment because the filing failed to cite the specific legal provision allegedly violated. Furthermore, the appellant did not sufficiently demonstrate that other legal remedies were unavailable or ineffective, as required by law. Consequently, the court rejected the appeal without offering a chance to cure these structural defects.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.: A complaint for violation of a final judgment must explicitly cite the specific legal provision found to be inconsistent with the judgment and must conclusively prove, through legal analysis, that no other legal remedies are available or effective.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 13/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ca (…), z powództwa M. W.przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w L.o zapłatę i ustalenie oraz z powództwa M. W. przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w L. o zakazanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2019 r., 1) odrzuca skargę, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1 817 (tysiąc osiemset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Powód M. W. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 6 grudnia 2017 r. (sygn. akt II Ca (…)).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów, jakie powinna spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. W badanej skardze powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie ma być sprzeczne.
Jak to wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, mimo popełnionych uchybień prawnych ostateczna treść wyroku może odpowiadać prawu. Dlatego też ustawodawca uznał, że wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, należy do tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.) niezależnych od wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., tj. przytoczenia podstaw skargi oraz ich uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2013 r., II CNP 32/13, nie publ. oraz z dnia 25 listopada 2014 r., I BP 4/14, nie publ.).Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem powinna także zawierać „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego wyroku - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu przez odwołanie się do właściwych przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub, które z innych przyczyn nie mogły odnieść skutku, dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2008 r., I CNP 50/08, nie publ. oraz z dnia 30 grudnia 2014 r., V CNP 34/14, nie publ.).
Zawarte w skardze powoda stwierdzenie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie było i nie jest możliwe nie może być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.Skarga dotknięta wyżej wskazanymi brakami konstrukcyjnymi podlega odrzuceniu bez możliwości uruchomienia trybu sanowania tych uchybień (art. 4248 § 1 k.p.c.).Na wniosek pozwanej, zawarty w odpowiedzi na skargę, Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, 391 § 1, 39821 i 42412 k.p.c. oraz przepisów § 10 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jedn. tekst:
Dz.U. z 2018 r., poz. 265). jw