Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 175/19 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed as inadmissible due to low value and civil contract misclassification.

Numero d'incarto III UK 175/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an employer regarding its social security contribution obligations. The employer argued that civil contracts should be treated differently, but the court relied on established precedent that such contracts do not create independent insurance obligations when work is performed for the employer. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the disputed amount of 7,072 zł fell below the statutory threshold for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter does not exceed ten thousand zlotys, and costs are not awarded to the organ if the appeal was not accepted for consideration.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation appeal inadmissibility value of subject matter civil law contracts employer liability Supreme Court procedure social insurance system procedura di azione in materia di assicurazioni sociali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z tego powodu, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w okresie od 23 stycznia 2006 r.
Art. 2 k.p.
300 ze zm.; dalej „ustawa systemowa”) w związku z art. 2 k.p.; (-) art.
Art. 18 ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
„czy pracodawcy zobowiązanemu na podstawie art. 18 ust.
Art. 2 Konstytucji RP
1a ustawy systemowej w związku z art. 2 Konstytucji RP; (-) art.
Art. 68 ust. 1 pkt 7 i 8 Konstytucji RP
Art. 83d ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
1 pkt 7 i 8 oraz art. 83d ustawy systemowej.
Art. 217 Konstytucji RP
84 oraz art. 217 Konstytucji RP; (-) art.
Art. 219 k.p.c.
art. 219 k.p.c.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, to jest art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA
III UK 231/19
Social security appeal dismissed as inadmissible due to claim value falling below statutory threshold. The Supreme Court rejected the cassation appeal because the disputed amount was under ten thousand zlotys. The court held that for non-emergency social security matters, admissibility depends on the claim's value. The appeal was inadmissible because the disputed value was below the statutory threshold. The court ruled that the appeal was inadmissible due to the low value of the claim. The decision confirms that social security appeals are inadmissible if the value is too low. The court dismissed the appeal because the claim value was below the legal limit. The appeal was rejected as inadmissible due to the insufficient value of the claim. The court found the appeal inadmissible because the disputed amount was too small. The decision establishes that low-value social security claims are inadmissible for cassation review.
II USK 207/21
Supreme Court dismisses appeal; security guard contracts are service agreements, not work contracts, requiring social insurance.
II USKP 57/22
Supreme Court quashes social security decision regarding minimum wage thresholds for contract workers' contribution bases.
III AUa 970/14
Social security appeal dismissed; employer's high salary deemed adequate for transport logistics role despite prior low pay.
II USK 146/22
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding social insurance liability for non-agricultural business activity.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 175/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z odwołania P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. ‎z udziałem G. A. , D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością‎o objęcie ubezpieczeniem społecznym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 marca 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. oddala wniosek pełnomocnika organu rentowego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją nr (…) z 31 grudnia 2014 r. stwierdził, że G. A. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia zawartych z D. Sp. z o.o., a wykonywanych na rzecz P. Sp. z o.o. w S. , tj. pracodawcy, z którym pozostawał jednocześnie w stosunku pracy, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik płatnika składek P. Sp. z o.o. w S. w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w okresie od 23 stycznia 2006 r. do 17 września 2007 r., z podstawą wymiaru składek wskazaną w decyzji.

Organ rentowy stwierdził, że płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z tego tytułu jest P. Sp. z o.o. w S..Powyższą decyzję zaskarżył płatnik składek.Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt VI U (…), oddalił odwołanie płatnika składek, rozstrzygając o kosztach postępowania.Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 16 października 2018 r., sygn. akt III AUa (…), oddalił apelację płatnika składek (pkt 1), odstępując od obciążania go kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym (pkt 2).Wyrok Sądu Apelacyjnego płatnik składek zaskarżył w całości.

Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazano kwotę 7.072 zł.Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest: (-) art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 300 ze zm.; dalej „ustawa systemowa”) w związku z art. 2 k.p.; (-) art. 18 ust. 1a w związku z art. 4 pkt 2 lit. a ustawy systemowej. Ewentualnie, na wypadek nieuwzględnienia powyższych zarzutów, skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest: (-) art. 18 ust. 1a w zw. z art. 8 ust. 2a ustawy systemowej w związku z art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP; (-) art. 18 ust. 1a ustawy systemowej w związku z art. 2 Konstytucji RP; (-) art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 7 i 8 oraz art. 83d ustawy systemowej.

Ponadto, zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 219 k.p.c.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, to jest art. 8 ust. 2a ustawy systemowej w związku z art. 2 k.p. oraz art. 18 ust. 1a w związku z art. 4 pkt 2 lit. a ustawy systemowej oraz na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sformułowanego w postaci pytania: „czy w świetle art. 84 i art. 217 Konstytucji RP dopuszczalne jest nałożenie na pracodawcę, którego pracownik zawarł umowę cywilnoprawną z osobą trzecią, na podstawie której to umowy świadczy pracę na rzecz swojego pracodawcy, obowiązku ustalania, obliczania, potrącania i terminowego odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne od przychodu uzyskanego przez jego pracownika z tytułu świadczenia pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z osobą trzecią, w drodze rozszerzającej wykładni art. 18 ust. 1a w zw. z art. 8 ust. 2a ustawy systemowej?”, a w przypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie:

„czy pracodawcy zobowiązanemu na podstawie art. 18 ust. 1a w zw. z art. 8 ust. 2a ustawy systemowej do ustalenia, obliczenia, potrącenia i terminowego odprowadzenia składek na ubezpieczenia społeczne od przychodu uzyskanego przez jego pracownika z tytułu świadczenia pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z osobą trzecią, jeśli praca ta świadczona jest na rzecz tego pracodawcy, przysługują instrumenty prawne uprawniające do żądania od pracownika oraz od osoby trzeciej, z którą pracownik ten związany jest jedną z umów cywilnoprawnych wskazanych w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, informacji o istnieniu ważnie zawartej umowy cywilnoprawnej między pracownikiem a osobą trzecią oraz treści tej umowy cywilnoprawnej, w szczególności w odniesieniu do informacji o wysokości wynagrodzenia ustalonego pomiędzy stronami umowy cywilnoprawnej, stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za tego pracownika?”Organ rentowy, w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania, a także o zasądzenie od płatnika na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, natomiast w pozostałych sprawach z tego zakresu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Według utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 lutego 2012 r., II UK 275/11, LEX nr 1215286; z dnia 2 marca 2011 r., II UZ 1/11, LEX nr 844747; z dnia 18 lutego 2010 r., III UK 75/09, OSNP 2011 nr 15-16, poz. 215; z dnia 3 lutego 2010 r., II UK 314/09, LEX nr 604214).W tej sprawie przedmiot sporu wynika z przyjętej w art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych konstrukcji uznania osoby wykonującej pracę na rzecz własnego pracodawcy za jego pracownika, wykładanej w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego ze względu na gwarancyjny cel opłacania składek na ubezpieczenie społeczne.

Uznaje się, że w tym przepisie pojęcie pracownika jest rozszerzone na jego dalszą aktywność w ramach umowy cywilnoprawnej, jeżeli w jej ramach świadczy pracę na rzecz swojego pracodawcy. Także więc w zakresie tej sfery aktywności jest on uznawany - na potrzeby ubezpieczeń społecznych - za pracownika tego właśnie pracodawcy i płatnikiem składek z tego tytułu jest pracodawca (art. 4 pkt 2 lit. a ustawy systemowej; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2016 r., II UZ 57/15, LEX nr 2290408 i orzecznictwo tam powołane).

We wskazanym postanowieniu II UZ 57/15 Sąd Najwyższy stwierdził, że umowy cywilnoprawne wymienione w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej, ze względu na posłużenie się szerokim pojęciem „pracownika” pochłania łączący pracodawcę z pracownikiem stosunek pracy, nie stanowią samodzielnych tytułów obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym pracownika (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, LEX 1458679 i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13, LEX nr 1436176). Osoba wykonująca pracę na rzecz swego pracodawcy na podstawie umów cywilnych podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu jako pracownik i na tym kwestia jej ubezpieczenia się wyczerpuje (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 13 marca 1997 r., I PKN 43/97, OSNAPiUS 1997 nr 24, poz. 494; z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13).

Ugruntowany jest w związku tym pogląd, że sprawa o opłacenie przez pracodawcę składki w wysokości równej obciążeniu umowy o pracę i zlecenia lub dzieła wykonywanego na rzecz tego pracodawcy dotyczy składki, gdyż przedmiotem postępowania jest jedynie ustalenie właściwej kwoty jej podstawy wymiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 kwietnia 2015 r., II UZ 8/15, OSNP 2007 nr 3 poz. 34, czy z dnia 19 sierpnia 2015 r., II UZ 14/15, LEX nr 2051058). Nie jest to tym samym sprawa o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu sporu.Uwzględniając powyższe a także treść art. 3982 § 1 k.p.c., mając na względzie, że wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie nie przekracza dziesięciu tysięcy złotych (została określona na kwotę 7.072,17 zł), skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Z tego powodu, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.Rozpoznając wniosek organu rentowego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, należy wskazać na stanowisko judykatury, zgodnie z którym nie ma podstaw do przyznania kosztów postępowania stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie dostrzegła wady prowadzącej do jej odrzucenia, a wniosek o koszty związała z innymi oczekiwanymi przez siebie rozstrzygnięciami (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, LEX nr 1405370; z dnia 29 marca 2011 r., IV CSK 593/10, LEX nr 785541; z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II CNP 17/14, LEX nr 1537289).

Skoro organ rentowy wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego związał z odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie z oddalaniem skargi kasacyjnej, to w sytuacji odrzucenia skargi kasacyjnej nie ma podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz organu rentowego kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej.