Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation need regarding pension bonus. The court ruled the legal issue was already settled by precedent. The appellant failed to demonstrate serious doubts requiring interpretation. The decision establishes that settled legal questions do not warrant cassation review. The court applied the principle of binding precedent in labor law. The ruling emphasizes the requirement for specific interpretation arguments. The case concerns the definition of retirement in bonus entitlement. The court found no need for further legal clarification. The decision upholds the lower court's dismissal of the claim. The appellant's request for interpretation was rejected as unfounded.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by W. K. against the Regional Court's decision denying a retirement bonus. The appellant argued that the concept of 'retirement' required judicial interpretation under specific labor regulations, but the Court found this issue already clarified by established precedent. Consequently, the Court ruled that no serious legal doubts existed to warrant a new interpretation, leading to the rejection of the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 1 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if the legal issue is already settled by established case law, as no serious doubts or need for interpretation exists.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III PK 79/13
POSTANOWIENIE
Dnia 14 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski
w sprawie z powództwa W. K.
przeciwko Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w L.
o nagrodę jubileuszową,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 14 stycznia 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L.
z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt VII Pa …/12,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
Uzasadnienie
Powód W. K. w sprawie przeciwko Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w L. o
nagrodę jubileuszową wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 6 lutego 2013 r., VII Pa …/12,
którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w C. z
dnia 21 sierpnia 2012 r., IV P …/12, którym powództwo w zakresie roszczenia o
zapłatę nagrody jubileuszowej oddalono.
Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił w niej naruszenie art. 92 lit. 1 k.p. i § 8
ust. 1 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie
wynagradzania pracowników samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz.
1050 ze zm.). Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania
wskazał, że w sprawie zachodzi potrzeba wykładni art. 92 lit. 1 k.p. w związku z § 8
ust. 1 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w zakresie
pojęcia „ustanie stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na przyjęcie jej do rozpoznania.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jednocześnie,
zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w
granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw; w granicach zaskarżenia bierze z
urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania (przed sądem drugiej
instancji). Rozpoznanie skargi kasacyjnej w granicach podstaw oznacza związanie
Sądu Najwyższego zgłoszonymi przez skarżącego zarzutami naruszenia.
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej został oparty na
przesłance występowania w sprawie potrzeby wykładni przepisów prawnych (art.
3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).
W związku z tym Sąd Najwyższy zważył, że zgodnie z jego dotychczasowym
orzecznictwem skarżący powinien nie tylko określić, które przepisy wymagają
wykładni, ale także wskazać, na czym polegają poważne wątpliwości związane ze
stosowaniem tych przepisów wraz z podaniem doktrynalnego lub orzeczniczego
źródła tych wątpliwości (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia
2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151). Konieczne jest opisanie tych
wątpliwości, wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen
prawnych, a także przedstawienie własnej propozycji interpretacyjnej (por.
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP
2009 nr 3-4, poz. 43; z dnia 14 grudnia 2012 r., III SK 29/12, LEX nr 238124).
Skarżący obowiązany jest także wykazać, że wskazana potrzeba wykładni
przytoczonych przez niego przepisów przekłada się na rozstrzygnięcie sprawy, w
której została wniesiona skarga kasacyjna.
Odnosząc powyższe do skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie,
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania nie spełnia
tych wymagań.
Jeżeli bowiem chodzi o pojęcie przejścia na emeryturę w kontekście prawa
do nagrody jubileuszowej, to godzi się zauważyć, że Sąd Najwyższy wypowiadał
się już w tej sprawie w swym orzecznictwie, orzecznictwo to jest utrwalone a tym
samym kwestia ta została wyjaśniona. Nie ulega wątpliwości, że pojęcie to jest
węższe niż pojęcie przejścia na emeryturę w kontekście prawa do odprawy
emerytalno-rentowej (art. 921 k.p.). Wynika to przykładowo z wyroków Sądu
Najwyższego: z dnia 20 kwietnia 2001 r., I PKN 373/00, OSNP 2003 nr 5, poz. 114;
z dnia 4 października 2006 r., II PK 14/06, OSNP 2007 nr 19-20, poz. 272; z dnia
12 lutego 2010 r., II PK 214/09, LEX nr 589974 oraz postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 12 grudnia 2011 r., I PZP 1/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 263.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.