Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 79/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation need regarding pension bonus. The court ruled the legal issue was already settled by precedent. The appellant failed to demonstrate serious doubts requiring interpretation. The decision establishes that settled legal questions do not warrant cassation review. The court applied the principle of binding precedent in labor law. The ruling emphasizes the requirement for specific interpretation arguments. The case concerns the definition of retirement in bonus entitlement. The court found no need for further legal clarification. The decision upholds the lower court's dismissal of the claim. The appellant's request for interpretation was rejected as unfounded.

Numero d'incarto III PK 79/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by W. K. against the Regional Court's decision denying a retirement bonus. The appellant argued that the concept of 'retirement' required judicial interpretation under specific labor regulations, but the Court found this issue already clarified by established precedent. Consequently, the Court ruled that no serious legal doubts existed to warrant a new interpretation, leading to the rejection of the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 1 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if the legal issue is already settled by established case law, as no serious doubts or need for interpretation exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal legal interpretation requirement established precedent retirement bonus entitlement labor law interpretation serious legal doubts binding case law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
Art. 39813 § 1 k.p.c.
zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w
Art. 92 § 1 k.p.
Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił w niej naruszenie art. 92 lit.
Dz.U. z 2013 r., poz. 1050
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 39813 § 1 k.p.c
zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 921 k.p
emerytalno-rentowej (art. 921 k.p.).
art. 3989 § 2 k.p.c
kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 79/13

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w L.

o nagrodę jubileuszową,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 14 stycznia 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L.

z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt VII Pa …/12,

odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

Uzasadnienie

Powód W. K. w sprawie przeciwko Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w L. o

nagrodę jubileuszową wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 6 lutego 2013 r., VII Pa …/12,

którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w C. z

dnia 21 sierpnia 2012 r., IV P …/12, którym powództwo w zakresie roszczenia o

zapłatę nagrody jubileuszowej oddalono.

Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił w niej naruszenie art. 92 lit. 1 k.p. i § 8

ust. 1 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie

wynagradzania pracowników samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz.

1050 ze zm.). Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania

wskazał, że w sprawie zachodzi potrzeba wykładni art. 92 lit. 1 k.p. w związku z § 8

ust. 1 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w zakresie

pojęcia „ustanie stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na przyjęcie jej do rozpoznania.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność

postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jednocześnie,

zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w

granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw; w granicach zaskarżenia bierze z

urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania (przed sądem drugiej

instancji). Rozpoznanie skargi kasacyjnej w granicach podstaw oznacza związanie

Sądu Najwyższego zgłoszonymi przez skarżącego zarzutami naruszenia.

Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej został oparty na

przesłance występowania w sprawie potrzeby wykładni przepisów prawnych (art.

3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).

W związku z tym Sąd Najwyższy zważył, że zgodnie z jego dotychczasowym

orzecznictwem skarżący powinien nie tylko określić, które przepisy wymagają

wykładni, ale także wskazać, na czym polegają poważne wątpliwości związane ze

stosowaniem tych przepisów wraz z podaniem doktrynalnego lub orzeczniczego

źródła tych wątpliwości (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia

2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151). Konieczne jest opisanie tych

wątpliwości, wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen

prawnych, a także przedstawienie własnej propozycji interpretacyjnej (por.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP

2009 nr 3-4, poz. 43; z dnia 14 grudnia 2012 r., III SK 29/12, LEX nr 238124).

Skarżący obowiązany jest także wykazać, że wskazana potrzeba wykładni

przytoczonych przez niego przepisów przekłada się na rozstrzygnięcie sprawy, w

której została wniesiona skarga kasacyjna.

Odnosząc powyższe do skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie,

Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania nie spełnia

tych wymagań.

Jeżeli bowiem chodzi o pojęcie przejścia na emeryturę w kontekście prawa

do nagrody jubileuszowej, to godzi się zauważyć, że Sąd Najwyższy wypowiadał

się już w tej sprawie w swym orzecznictwie, orzecznictwo to jest utrwalone a tym

samym kwestia ta została wyjaśniona. Nie ulega wątpliwości, że pojęcie to jest

węższe niż pojęcie przejścia na emeryturę w kontekście prawa do odprawy

emerytalno-rentowej (art. 921 k.p.). Wynika to przykładowo z wyroków Sądu

Najwyższego: z dnia 20 kwietnia 2001 r., I PKN 373/00, OSNP 2003 nr 5, poz. 114;

z dnia 4 października 2006 r., II PK 14/06, OSNP 2007 nr 19-20, poz. 272; z dnia

12 lutego 2010 r., II PK 214/09, LEX nr 589974 oraz postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 12 grudnia 2011 r., I PZP 1/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 263.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.