Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 54/22 Generato dall'IA

Supreme Court declares inadmissible private prosecutor appeal on appeal court's refusal to retry proceedings, ruling it belongs to the appellate court.

Numero d'incarto III KZ 54/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared itself incompetent to hear the private prosecutor's appeal regarding the appellate court's refusal to retry the case. The prosecutor argued that the lower court incorrectly dismissed the retrial request as merely incidental, while the Supreme Court relied on established precedent. The court determined that appellate courts have exclusive jurisdiction over appeals against such refusals to prevent blocking the final review by the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 35 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 544 § 1, 2 k.p.k.: The Supreme Court is not competent to hear appeals against an appellate court's order refusing a retrial request; such appeals belong to the appellate court.

Parole chiave

Generato dall'IA
jurisdiction of Supreme Court retrial proceedings private prosecutor appeal appellate court competence incidental proceedings procedural blocking final review mechanism impugnabilità di decisioni incidentali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 35 § 1 k.p.k.
akt II K 616/21 o umorzeniu postępowania na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać zażalenie do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie.
Art. 530 § 2 k.p.k.
akt II AKo 51/22, sędzia Sądu Apelacyjnego w Krakowie, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku oskarżyciela prywatnego o wznowienie postępowania, toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie w przedmiocie zasadności zarządzenia Sędziego Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 21 grudnia 2021 r.
Art. 544 § 1, 2 k.p.k.
Art. 545 § 3 k.p.k.
akt III KZ 46/21, zasadnie podniesiono również, że wskazanej wyżej wykładni nie sprzeciwia się wynikający z art. 545 § 1 k.p.k.
art. 212 § 1 k.k
oskarżonych o czyn z art. 212 § 1 k.k.
art. 35 § 1 k.p.k
akt II K 616/21 o umorzeniu postępowania na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
akt II AKo 51/22, sędzia Sądu Apelacyjnego w Krakowie, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
art. 545 § 1 k.p.k
akt III KZ 46/21, zasadnie podniesiono również, że wskazanej wyżej wykładni nie sprzeciwia się wynikający z art. 545 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 54/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie M. D. i in. oskarżonych o czyn z art. 212 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 2022 r. z urzędu kwestii właściwości w związku z zażaleniem oskarżyciela prywatnego J. Ż.na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKo 51/22 o odmowie przyjęcia wniosku oskarżyciela prywatnego J. Ż.o wznowienie postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie w przedmiocie zasadności zarządzenia Sędziego Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 21 grudnia 2021 r. o odmowie przyjęcia zażalenia oskarżyciela prywatnego na postanowienie Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt II K 616/21 o umorzeniu postępowania na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać zażalenie do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKo 51/22, sędzia Sądu Apelacyjnego w Krakowie, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku oskarżyciela prywatnego o wznowienie postępowania, toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie w przedmiocie zasadności zarządzenia Sędziego Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 21 grudnia 2021 r. o odmowie przyjęcia zażalenia oskarżyciela prywatnego na postanowienie Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt II K 616/21, stwierdzając, iż postępowanie w tym przedmiocie „ma charakter incydentalny i nie dotyczy kwestii ustalenia odpowiedzialności karnej”.

Od powyższego zarządzenia oskarżyciel prywatny J. Ż. wniósł zażalenie, które zostało przekazane do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie. Sąd ten jednak postanowieniem z dnia 7 października 2022 r., II AKz 476/22, stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania zażalenia i przekazał je do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. sąd bada z urzędu swoją właściwość, a w razie stwierdzenia niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi.

Po przeprowadzaniu w tej materii stosownej analizy Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie jest właściwy do rozpoznania ww. zażalenia. W pełnym zakresie podzielił tutaj pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt III KZ 46/21, z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt V KZ 51/21, z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt II KZ 53/21. Zgodnie z tym poglądem, Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu okręgowego, wydane przez prezesa (przewodniczącego wydziału/upoważnionego sędziego) sądu apelacyjnego w trybie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

Uzasadniając ów pogląd wskazuje się (zob. zwłaszcza uzasadnienie postanowienia z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt III KZ 46/21), że skoro sąd apelacyjny jest właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie tego sądu o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności (art. 545 § 3 k.p.k.), to tym bardziej w zakresie jego kognicji mieści się rozpoznanie zażalenia na zarządzenie prezesa (przewodniczącego wydziału/upoważnionego sędziego) sądu apelacyjnego, wydane w trybie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt III KZ 46/21, zasadnie podniesiono również, że wskazanej wyżej wykładni nie sprzeciwia się wynikający z art. 545 § 1 k.p.k. nakaz odpowiedniego stosowania w postępowaniu wznowieniowym przepisu art. 530 § 2 k.p.k. W ostatnio powołanej regulacji Sąd Najwyższy został wymieniony jako sąd kasacyjny, do którego wyłącznej właściwości należy m.in. kwestia ostatecznego rozstrzygania o dopuszczalności kasacji. Zasadność przyjęcia przez prawodawcę takiego rozwiązania nie może przy tym wywoływać wątpliwości.

Oczywiste jest bowiem, że nie można byłoby zaakceptować sytuacji, w której to sąd odwoławczy, od którego orzeczenia przysługuje ww. środek zaskarżenia, mógłby własną decyzją ostatecznie „blokować” możliwość przedstawienia tego środka do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. W wypadku wznowienia postępowania stan rzeczy przedstawia się jednak diametralnie odmiennie. Sądami „wznowieniowymi” są wszak zarówno Sądy Okręgowe, jak i Sądy Apelacyjne oraz Sąd Najwyższy (art. 544 § 1 i 2 k.p.k.), a wniosek o wznowienie postępowania składa się nie do sądu, którego orzeczenia wniosek dotyczy, ale do sądu wyższego rzędu (za wyjątkiem sytuacji, gdy wniosek o wznowienie postępowania dotyczy postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego).

Oznacza to, że w postępowaniu wznowieniowym, z uwagi na jego specyfikę, obawa wspomnianego wyżej „blokowania” nie zachodzi.Przywołane wyżej stanowisko, co oczywiste, dotyczy również rozpoznawania zażaleń na zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosków o wznowienie postępowania dotyczących postępowań zwieńczonych inną niż prawomocny wyrok decyzją procesową wydaną w Sądzie Okręgowym. Zasadność tego stanowiska została ostatnio potwierdzona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. akt I KZP 8/22.W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy uznał, że właściwym do rozpoznania zażalenia na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie, odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w opisanej wyżej sprawie jest Sąd Apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy i stwierdzając swą niewłaściwość, przekazał zażalenie do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie.Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. [as] l.n