Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 35/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept appeal due to suspended sentence and procedural bar.

Numero d'incarto III KZ 35/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the District Court President's refusal to accept the defense's appeal against a suspended sentence. The defense argued that the appeal was admissible under specific procedural exceptions, but the court found the claim to be a procedural fiction. The court ruled that the statutory bar on appeals for suspended sentences cannot be circumvented by merely citing procedural errors without substantive grounds.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1, 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: Appeals for the benefit of the accused are barred when the sentence involves a suspended term of imprisonment, and such bars cannot be circumvented by formal or fictitious citations of procedural errors.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspended sentence appeal admissibility procedural fiction statutory bar criminal procedure Supreme Court dismissed appeal motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 1 and 2 k.p.k.
(art. 523 § 4 k.p.k.).W realiach niniejszej sprawy P.
Art. 439 k.p.k.
523 § 1 ‎i 2 k.p.k., kasację na korzyść skazanego strony procesowe mogą wnieść jedynie ‎w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, bądź też z powodu wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Art. 530 § 3 k.p.k.
akt IX Ka 420/21, na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. i art.
Art. 437 § 1 k.p.k.
i art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Art. 521 k.p.k.
Ograniczenie to nie dotyczy jedynie podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 k.p.k. (art.
art. 207 § 1 k.k
skazanego za czyn z art. 207 § 1 k.k.
art. 530 § 3 k.p.k
akt IX Ka 420/21, na podstawie art. 530 § 3 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
art. 530 § 2 k.p.k
Przyjąć zatem trzeba, że do organu badającego przyjęcie kasacji w trybie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
523 § 1 ‎i 2 k.p.k., kasację na korzyść skazanego strony procesowe mogą wnieść jedynie ‎w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, bądź też z powodu wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 376/02
postanowienia SN: z dnia 6 grudnia 2002 r., IV KK 376/02, LEX nr 74819; z dnia 10 grudnia 2014 r., ‎IV KK 215/14, LEX nr 1665304; z dnia 1 czerwca 2016 r., IV KK 182/16, LEX nr 2142488).
IV KK 215/14
postanowienia SN: z dnia 6 grudnia 2002 r., IV KK 376/02, LEX nr 74819; z dnia 10 grudnia 2014 r., ‎IV KK 215/14, LEX nr 1665304; z dnia 1 czerwca 2016 r., IV KK 182/16, LEX nr 2142488).
IV KK 182/16
Criminal appeal dismissed as inadmissible for misusing procedural error grounds to bypass statutory filing restrictions.
II KZ 14/20
Supreme Court dismissed appeal against refusal of cassation due to disproportionality of sentence as inadmissible.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KZ 35/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. D. skazanego za czyn z art. 207 § 1 k.k. i inne na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Karnej w dniu 26 września 2023 r., po rozpoznaniu zażalenia obrońcy na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt IX WKK 29/23 (IX Ka 420/21) o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 24 lutego 2023 r., sygn. akt IX Ka 420/21, na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. i art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 23 czerwca 2023 roku Prezes Sądu Okręgowego w Kielcach odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 24 lutego 2023 roku, sygn. akt IX Ka 420/21, stwierdzając, że mając na uwadze orzeczoną wobec skazanego karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, została ona oparta na zarzutach prawnie niedopuszczalnych, w niewielkim zakresie tworząc jedynie fikcję zarzutu uprawnionego. Zażalenie na to zarządzenie złożył obrońca, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 530 § 2 k.p.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przypadku, gdy zarzuty podniesione w kasacji spełniają wymogi prawem przewidziane dla nadania biegu kasacji.

Podnosząc powyższy zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez przyjęcie kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie obrońcy skazanego okazało niezasadne.Tytułem wstępu przypomnieć należy, że stosownie do dyspozycji art. 523 § 1 ‎i 2 k.p.k., kasację na korzyść skazanego strony procesowe mogą wnieść jedynie ‎w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, bądź też z powodu wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.).W realiach niniejszej sprawy P. D. wyrokiem Sądu Rejonowego w Końskich, sygn. akt II K 386/20, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach, sygn. akt IX Ka 420/21, został skazany na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata. Wobec powyższego rodzaj wymierzonej kary ograniczał możliwość wystąpienia w tej sprawie z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia na korzyść skazanego przez stronę procesową do zaistnienia tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych.

Wprawdzie w punkcie 1 kasacji obrońca wskazywał na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., jednak już a priori stwierdzić trzeba, iż był to jedynie pozorny zabieg procesowy, mający stworzyć fortel do przyjęcia kasacji. W oczywisty bowiem sposób eksponowana przez skarżącego bezwzględna przyczyna odwoławcza, mająca wynikać z cofnięcia zgody na ściganie czynu z art. 207 § 1 k.k., na kanwie niniejszej sprawy powstać nie mogła. Ściganie tego przestępstwa nie jest bowiem zależne od wniosku uprawnionego, a następuje z urzędu.

Okoliczność „wycofania się z zeznań” nie może więc nigdy stanowić podstawy do umorzenia postępowania w oparciu o wskazywane przepisy. Skoro zatem tryb ścigania przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. już na przedpolu wykluczał możliwość skutecznego podniesienia zarzutu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., to zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach o odmowie przyjęcia kasacji należało uznać za słuszne. Nie sposób bowiem uznać, że warunkiem wystarczającym dla przyjęcia kasacji jest samo skomponowanie zarzutu naruszenia art. 439 § 1 k.p.k.

Takie rozumienie obowiązku badania czy kasacja została oparta na właściwej podstawie prowadziłoby do sytuacji, w której dla ominięcia zakazów określonych w art. 523 § 1 i 2 k.p.k. wystarczyłoby samo instrumentalne określenie zarzutu jako uchybienia z art. 439 k.p.k., co musiałoby automatycznie skutkować uznaniem, że wymóg w zakresie powołania uchybienia określonego w art. 523 § 1 k.p.k. został zrealizowany. Tymczasem, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, uchybienia z art. 439 k.p.k. nie mogą być podniesione tylko w celu ominięcia tego warunku, a zatem muszą w sposób rzeczywisty wskazywać na istnienie okoliczności wymienionych w tym przepisie.

Jedynie formalne powołanie się na uchybienie przewidziane w art. 439 k.p.k., bądź całkowicie bezpodstawne nazwanie takim uchybieniem sytuacji, która bez wątpienia nie stanowi naruszenia prawa wymienionego w tym przepisie, nie czyni kasacji podlegającej ograniczeniom określonym w art. 523 § 2 k.p.k. dopuszczalną (zob. np. postanowienia SN: z dnia 6 grudnia 2002 r., IV KK 376/02, LEX nr 74819; z dnia 10 grudnia 2014 r., ‎IV KK 215/14, LEX nr 1665304; z dnia 1 czerwca 2016 r., IV KK 182/16, LEX nr 2142488). Przyjąć zatem trzeba, że do organu badającego przyjęcie kasacji w trybie art. 530 § 2 k.p.k. należy także kontrola dopuszczalności kasacji w sytuacji podnoszenia zarzutów, które przedmiotem kasacji być nie mogą, choćby dla zachowania pozorów przybrały one postać zarzutów dla wniesienia jej dopuszczalnych (postanowienie SN z dnia 27 maja 2020 r., II KZ 14/20, LEX nr 3168921).

Ponieważ zażalenie obrońcy nie zawierało żadnych przekonujących argumentów pozwalających na przyjęcie odmiennej optyki, nie zasługiwało na uwzględnienie. [SOP][ms]