Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 21/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as cassation targets a procedural ruling, not a final judgment under Art. 519 CPC.

Numero d'incarto III KZ 21/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal regarding the inadmissibility of a cassation filed against a district court's order refusing an appeal. The defense argued that the lower court failed to properly review the possibility of filing an appeal within the appeal deadline, but the Supreme Court clarified that the contested order was merely a refusal of the appeal itself, not a final judgment. Consequently, the court held that the cassation was inadmissible because it targeted a procedural decision rather than a final judgment or ruling on the application of coercive measures under Article 519 of the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. Cassation may be filed only against final judgments or rulings on the application of coercive measures; orders refusing an appeal are not subject to cassation by the accused.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissibility of cassation procedural ruling final judgment requirement coercive measures appeal deadline Code of Criminal Procedure refusal of appeal perizia psichiatrica insufficiente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
zażalenia obrońcy podejrzanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 marca 2025 r., WKK 7/25, o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
akt II K 715/24, Sąd Rejonowy w Przemyślu orzekł o umorzeniu, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw.
art. 207 § 1 k.k.
podejrzanego o czyny z art. 207 § 1 k.k. w zb.
art. 190 § 1 k.k.
z art. 190 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 czerwca 2025 r.
art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. w zw.
art. 31 § 1 k.k.
z art. 31 § 1 k.k. (pkt I postanowienia) oraz art.
art. 93a § 1 pkt 4 k.k.
o wskazane wyżej czyny, a na podstawie art. 93a § 1 pkt 4 k.k. i art.
art. 93g § 1 k.k.
i art. 93g § 1 k.k. orzekł wobec podejrzanego środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca podejrzanego.Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2024 r., sygn.
art. 460 k.p.k.
art. 460 k.p.k. poprzez brak prawidłowej kontroli odwoławczej w przedmiocie pominięcia przez Sąd pierwszej instancji możliwości złożenia zażalenia w terminie przewidzianym do wniesienia apelacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
art. 519 k.p.k.
Nie było to tym samym prawomocne postanowienie sądu odwoławczego, o którym mowa w art. 519 k.p.k. Skoro tak, to słusznie w zaskarżonym zarządzeniu przyjęto, z uwagi na treść art.
art. 530 § 2 k.p.k.
akt WKK 7/25, upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w Przemyślu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji z uwagi na jej niedopuszczalność.Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca M.
art. 521 § 1 k.p.k.
Kasację od tego rodzaju orzeczenia uprawnione są wnieść wyłącznie podmioty wskazane w art. 521§ 1 k.p.k., a nie strona postępowania.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II K 715/24
akt II K 715/24, Sąd Rejonowy w Przemyślu orzekł o umorzeniu, na podstawie art.
II Kz 3/25
Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request deemed obviously unfounded under Polish Criminal Procedure Code.
WKK 7/25
zażalenia obrońcy podejrzanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 marca 2025 r., WKK 7/25, o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KZ 21/25 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M. K. podejrzanego o czyny z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 czerwca 2025 r. zażalenia obrońcy podejrzanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 marca 2025 r., WKK 7/25, o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. akt II K 715/24, Sąd Rejonowy w Przemyślu orzekł o umorzeniu, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. (pkt I postanowienia) oraz art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. (pkt II postanowienia), postępowania karnego przeciwko M. K. o wskazane wyżej czyny, a na podstawie art. 93a § 1 pkt 4 k.k. i art. 93g § 1 k.k. orzekł wobec podejrzanego środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca podejrzanego.Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 715/24, upoważniony sędzia Sądu Rejonowego w Przemyślu odmówił przyjęcia wskazanego zażalenia jako złożonego po terminie.Zarządzenie to zaskarżył podejrzany M.

K. .Sąd Okręgowy w Przemyślu postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kz 3/25, zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.W dniu 11 marca 2025 r. do Sądu Okręgowego w Przemyślu wniesiona została kasacja sporządzona przez obrońcę z urzędu radcę pr. J. D. . Jak to wynika z jej petitum – została ona wniesiona „od postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kz 3/25 (…), utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 3 grudnia 202 (.) r., sygn. akt II K 715/24”.

Zarządzeniem z dnia 28 marca 2025 r., sygn. akt WKK 7/25, upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w Przemyślu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji z uwagi na jej niedopuszczalność.Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca M. K. zarzucając obrazę przepisów postępowania, tj. art. 460 k.p.k. poprzez brak prawidłowej kontroli odwoławczej w przedmiocie pominięcia przez Sąd pierwszej instancji możliwości złożenia zażalenia w terminie przewidzianym do wniesienia apelacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie obrońcy jest bezzasadne. Nie ulega wątpliwości, że jego treść świadczy o niezrozumieniu przez skarżącego przedmiotu jakim objęta była kwestionowana przez niego decyzja procesowa upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w Przemyślu.Wprawdzie zawarto w niej (zarządzeniu), zbędne z – punktu widzenia kwestii jaka podlegała rozważeniu – wywody dotyczące interpretacji akr 460 k.p.k., nie ulega wszelako wątpliwości, że przedmiotem tego zarządzenia nie było zagadnienie trafności wcześniejszego postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu o utrzymaniu w mocy zarządzenia o odnowie przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 13 listopada 2024 r., lecz zagadnienie dopuszczalności kasacji w świetle regulacji zawartej w art. 519 k.p.k.Tymczasem skarżący skupił się wyłącznie na próbie wykazania, że dopuszczalne było zażalenie na zarządzenie wydane w Sądzie pierwszej instancji, które – jego zdaniem – wniesione zostało z zachowanym terminu, całkowicie ignorując powód, dla którego odmówiono przyjęcia wniesionej przez niego kasacji.

A przecież przyczyna wydania takiej decyzji wprost wynika z trafnie zinterpretowanego – przez organ wydający zaskarżone zarządzenie – art. 519 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem, kasacja strony może zostać wniesiona wyłącznie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k.Do tego rodzaju postanowień, o jakich mowa w przepisie art. 519 k.p.k., należą więc jedynie postanowienia sądu odwoławczego o zmianie postanowienia sądu pierwszej instancji i zastosowaniu środka zabezpieczającego (czego przepis wprost dotyczy), a także postanowienia tego sądu o utrzymaniu w mocy postanowienia sądu pierwszej instancji takiej treści [tak trafnie J.

Matras (w:) K. Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2020, s. 1146, teza 2].Tymczasem postanowienie Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kz 3/25, wbrew zawartemu w kasacji – co zauważono już wyżej – przedmiotowi zaskarżenia, nie rozstrzygało o utrzymaniu w mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 3 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 715/24, lecz wyłącznie odnosiło się do zaskarżonego zarządzenia z dnia 3 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 715/24, o odmowie przyjęcia zażalenia od tego orzeczenia.

Nie było to tym samym prawomocne postanowienie sądu odwoławczego, o którym mowa w art. 519 k.p.k. Skoro tak, to słusznie w zaskarżonym zarządzeniu przyjęto, z uwagi na treść art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., że wniesiona przez obrońcę podejrzanego kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, gdyż dotyczyła ona wyłącznie postanowienia rozstrzygającego co do zażalenia na wskazane wyżej zarządzenie, nie zaś postanowienia o umorzeniu postepowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego. Kasację od tego rodzaju orzeczenia uprawnione są wnieść wyłącznie podmioty wskazane w art. 521§ 1 k.p.k., a nie strona postępowania.

Uwzględniając powyższe, postanowiono jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎