Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 1/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against denial of time extension for appeal justification request due to lack of independent cause.

Numero d'incarto III KZ 1/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the appellate court's refusal to extend the deadline for submitting a request for a written judgment justification. The court found the defense attorney's claim that the missed deadline resulted from independent causes unsupported by evidence, as the defense counsel had explicitly informed the defendant of the deadline and the need for self-filing. Consequently, the court ruled that the burden of proof lay with the party requesting the extension, and the defendant failed to demonstrate that the delay was not their own fault.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 126 § 1 k.p.k.; The party requesting an extension of a procedural deadline must prove that the failure to meet the deadline occurred due to independent causes, and a mere subjective assertion without corroborating evidence or proof of the court's factual error is insufficient.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline extension independent causes requirement burden of proof defense judgment justification request appellate procedure rules restituzione del termine scaduto rinvio del dibattimento ritardo ingiustificato dell'azione penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
akt II AKa […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 126 § 1 k.p.k.
Wydanie przez Sąd Apelacyjny w […] negatywnej decyzji co do wniosku obrońcy o przywrócenie terminu na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. w żadnym wypadku nie uzasadnia tezy skarżącego o naruszeniu wskazanej w tym przepisie regulacji.
art. 79 § 2 k.p.k.
126 § 1 k.p.k., zarzutu naruszenia art. 79 § 2 k.p.k. w sytuacji, gdy autorem wniosku o przywrócenie terminu był obrońca ustanowiony przez skazanego z wyboru.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II AKa […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 126 § 1 k.p.k
Zarzucił w nim naruszenie przepisów postępowania tj.:1.art. 126 § 1 k.p.k.
art. 79 § 2 k.p.k
polegające na bezzasadnym uznaniu, że strona nie wykazała iż niedotrzymanie terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych i przez stronę nie zawinionych;2.art. 79 § 2 k.p.k.
art. 78 § 1 k.p.k
prawo ubogiego (art. 78 § 1 k.p.k.), co wykazał – na żądanie sądu – przedstawiając w dniu 1 lutego 2018 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 14 czerwca 2018 r., III KK 463/17
szereg jednolitych judykatów Sądu Najwyższego w tym ostatnio postanowienie z dnia 14 czerwca 2018 r., III KK 463/17, LEX nr 2509567).Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, orzeczono jak na wstępie.
III KK 463/17
Supreme Court dismisses request to extend deadline for justification of dismissal due to defense counsel's negligence.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 1/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie P. M.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 stycznia 2019 r., zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w […] nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego P. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II AKa […].

W uzasadnieniu orzeczenia uznano, że wnioskodawca nie wykazał, aby uchybienie terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Podstawą takiego wnioskowania było oświadczenia adw. M. S., obrońcy skazanego na etapie postępowania odwoławczego, z którego wynikało, że obrońca poinformowała zarówno o treści wyroku Sądu Apelacyjnego oraz terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który to wniosek oraz wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu ewentualnego wniesienia kasacji P. M. miał złożyć sam.Zażalenie na to postanowienie złożył obrońca skazanego.

Zarzucił w nim naruszenie przepisów postępowania tj.:1.art. 126 § 1 k.p.k. polegające na bezzasadnym uznaniu, że strona nie wykazała iż niedotrzymanie terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych i przez stronę nie zawinionych;2.art. 79 § 2 k.p.k. poprzez nie wyznaczenie dla skazanego obrońcy z urzędu pomimo, iż z okoliczności przedmiotowych niniejszej sprawy wynika, że istniały warunki utrudniające obronę co Sąd miał na względzie uprzednio wyznaczając mu obrońcę w postępowaniu II instancyjnym,a nadto:3.błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia polegający na uznaniu, że obrońca z urzędu poinformował skazanego o treści wyroku i sposobie jego zaskarżenia, w tym konieczności samodzielnego złożenia przez niego wniosku o uzasadnienie wyroku.W oparci o te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie obrońcy nie mogło być uwzględnione.Całkowicie bezzasadne były zarzuty naruszenia w niniejszej sprawie przepisów postępowania.

Wydanie przez Sąd Apelacyjny w […] negatywnej decyzji co do wniosku obrońcy o przywrócenie terminu na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. w żadnym wypadku nie uzasadnia tezy skarżącego o naruszeniu wskazanej w tym przepisie regulacji. Jeżeli bowiem wnioskujący o przywrócenie terminu kwestionuje ustalenie Sądu rozstrzygającego w przedmiocie jego wniosku o braku podstaw do uznania, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, to w rzeczywistości kontestuje ustalenia faktyczne poczynione w tym zakresie, a nie normę procesową.

Taki zarzut został przez obrońcę skazanego P. M. sformułowany w pkt. 3 zażalenia i tylko uznanie jego trafności mogłoby doprowadzić do wzruszenia poddanego kontroli Sądu Najwyższego orzeczenia. I ten zarzut był jednak niezasadny o czym w dalszej części niniejszego uzasadnienia.Całkowitym nieporozumieniem jest stawianie Sądowi odwoławczemu, procedującemu na podstawie art. 126 § 1 k.p.k., zarzutu naruszenia art. 79 § 2 k.p.k. w sytuacji, gdy autorem wniosku o przywrócenie terminu był obrońca ustanowiony przez skazanego z wyboru.

Jeżeli natomiast sięgnąć do zaszłości, chociaż nie ma to żadnego znaczenia w kontekście rozpoznawanego obecnie zażalenia, to przypomnieć należy skarżącemu, że wyznaczenie P. M. obrońcy z urzędu w postępowaniu apelacyjnym nie nastąpiło na podstawie art. 79 § 2 k.p.k., lecz w uwzględnieniu wniosku ówczesnego oskarżonego złożonego w dniu 16 stycznia 2018 r. (k. 18732), który po wypowiedzeniu pełnomocnictwa obrońcy z wyboru adw. T. B., wniósł o ustanowienie mu obrońcy z urzędu powołując się na tzw. prawo ubogiego (art. 78 § 1 k.p.k.), co wykazał – na żądanie sądu – przedstawiając w dniu 1 lutego 2018 r. zaświadczenie z Rejonowego Urzędu Pracy w E. (k. 18767 - 18768).

W tym stanie rzeczy do rozważenia pozostaje wyłącznie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który – jak to zasygnalizowano wyżej – również nie mógł przynieść oczekiwanego przez skarżącego rezultatu.Przypomnieć należy, że zarzut odwoławczy błędu w ustaleniach faktycznych nie może polegać wyłącznie na polemice z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sąd. Skarżący nie może więc ograniczyć się do wskazania rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym ustalonym przez sąd a rzeczywistym przebiegiem zdarzenia, ale powinien wykazać, na czym polega błąd w ustaleniu stanu faktycznego.

Takiego błędu w sposobie rozumowania Sądu Apelacyjnego w […] obrońca skazanego nie wykazał. Nie jest w tym zakresie wystarczające przedstawienie przez autora zażalenia własnego subiektywnego poglądu na poczynione ustalenia, konieczne jest bowiem wykazanie błędu w sposobie rozumowania sądu w zakresie ustalania faktów. Sąd Apelacyjny oparł się – przy rozważaniu przesłanek przewidzianych w art. 126 § 1 k.p.k. – na jednoznacznym oświadczeniu obrońcy z urzędu skazanego adw. M. S. i temu sposobowi rozumowania trudno odmówić słuszności.

Nie mogło tego zmienić ani pisemne oświadczenie P. M. z dnia 6 grudnia 2018 r., ani też dołączone do środka odwoławczego kserokopie korespondencji mailowej z dnia 10 i 11 września 2018 r. pomiędzy nim a obrońcą z urzędu. To, że odpis wyroku adw. M. S. przesłała skazanemu w dniu 11 września 2018 r. nie oznacza, że wcześniej nie poczyniła z reprezentowaną przez siebie osobą uzgodnień o treści zawartej w jej oświadczeniu z dnia 19 listopada 2018 r. (k. 19116). Jest to tym bardziej oczywiste jeżeli się zważy na aktywność skazanego w toku postępowania odwoławczego w tym w szczególność zamiar osobistego uczestniczenia w rozprawie apelacyjnej, z czego w rezultacie – prawidłowo zawiadomiony o jej terminie – nie skorzystał nie stawiając się w Sądzie Apelacyjnym w dniu 4 czerwca 2018 r. i nie przedstawiając w tym wypadku (czynił to przed poprzednimi terminami rozpraw) zaświadczenia lekarskiego o niemożliwości uczestniczenia w tej czynności procesowej.

W tym kontekście trudno uznać za przekonujące jego obecne twierdzenia, że nie znał treści rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji co do apelacji złożonej przez jego wcześniejszego obrońcę i zwlekał z uzyskaniem informacji w tym przedmiocie przez okres prawie 3 miesięcy. Oświadczenie adw. M. S. nie zostało więc skutecznie podważone, a tym samym nie można mówić o błędzie ze strony Sądu, który na tym oświadczeniu oparł się ustalając, czy niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego nastąpiło z przyczyn niezależnych od skazanego, czy też nie.

Myli się przy tym autor zażalenia gdy wywodzi, że wobec sprzeczności pomiędzy oświadczeniem skazanego dołączonym do wniosku o przywrócenie terminu (k. 19128), a oświadczeniem obrońcy z urzędu sąd powinien powstałą (po stronie obrońcy – zauważenie SN) wątpliwość rozstrzygnąć na korzyść skazanego. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sąd wątpliwości takich nie powziął, a co więcej – o czym skarżący zdaje się zapominać – to na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu zawitego ciąży nie tylko obowiązek wskazania wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie, ale także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od strony niezależnych, tj. przekonującego uzasadnienia zaistniałego uchybienia i wskazania podstaw swoich twierdzeń – art. 126 § 1 in principio k.p.k. (zob. szereg jednolitych judykatów Sądu Najwyższego w tym ostatnio postanowienie z dnia 14 czerwca 2018 r., III KK 463/17, LEX nr 2509567).Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, orzeczono jak na wstępie.