Supreme Court dismisses request to extend deadline for justification of dismissal due to defense counsel's negligence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to extend the deadline for requesting a written justification of its dismissal of a cassation appeal. The applicant, represented by counsel, argued that they should not bear legal consequences for their lawyer's oversight. The court rejected this, ruling that the applicant failed to prove the negligence was independent or to detail the specific circumstances preventing the request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 126 § 1 in principio k.p.k.; The party requesting a time limit extension must substantiate all circumstances preventing the action and prove they were caused by independent factors, abstract claims of counsel's negligence are insufficient.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 463/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie z wniosku K.M. o odszkodowanie za niesłuszne zatrzymanie oraz tymczasowe aresztowanie po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r. wniosku K.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt III KK 463/17, oddalającego kasację jako oczywiście bezzasadną p o s t a n o w i ł: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt III KK 463/17.
UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt III KK 463/17 w sprawie z wniosku K.M. o odszkodowanie za niesłuszne zatrzymanie oraz tymczasowe aresztowanie, Sąd Najwyższy na posiedzeniu oddalił kasację pełnomocnika wnioskodawcy jako oczywiście bezzasadną. Odpisy tego orzeczenia zostały doręczone wnioskodawcy i jego pełnomocnikowi odpowiednio w dniach 14 lutego 2018 r. i 13 lutego 2018 r.Pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r. K.M. wniósł o „wydanie uzasadnienia na piśmie do postanowienia z dnia 7.02.2018 r.” i jednocześnie wskazał, że ze względu na to, iż „strona nie może ponosić ujemnych skutków prawnych za zaniedbania obrońcy z urzędu” wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z poglądem utrwalonym w judykaturze (postanowienie SN z dnia 10 lutego 2017 r., IV Kz 1/17, LEX nr 2204963), na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu zawitego ciąży nie tylko obowiązek wskazania wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie, ale także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od strony niezależnych, tj. przekonującego uzasadnienia zaistniałego uchybienia i wskazania podstaw swoich twierdzeń (art. 126 § 1 in principio k.p.k.).Tak zakreślonej powinności wnioskodawca nie sprostał nawet w minimalnym zakresie.
Odwołanie się do ogólnikowej - i nie do końca adekwatnej w realiach przedmiotowej sprawy (wnioskodawca korzystał wszak z pomocy pełnomocnika) - formuły, iż „strona nie może ponosić ujemnych skutków prawnych za zaniedbania obrońcy z urzędu”, nie może być uznane za spełniające wymóg wskazania przez stronę wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od strony niezależnych. Wskazane stwierdzenie wnioskodawcy jest bowiem jedynie abstrakcyjną tezą, której zastosowanie w realiach tej sprawy K.M. zobowiązany był w sposób należyty wykazać.
Tak się jednak w realiach niniejszego postępowania nie stało.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. kc